તૃષા...
દોડ્યો હું તૃષા પાછળ
પણ સાને છીપશે તૃષા?
એનાથી અજાણ હું માનવી!
દીશાહીન જીવન મારૂ છે,
દોડતા દોડતા લાગે થાક ને,
બેઠો વિશ્રામ કરવા ત્યાંજ..!
જ્યાં ને ત્યાં થયો ઠરીઠામ,
હું માનવી ત્યાં નો થયો ને,
“તૃષા” ન છીપી આત્માની..!
પ્રભુ પ્રાથુ હું દીશા સાચી સીંચી,
મુજ અબુધ ને જરૂર માર્ગ ચીંધજે,
મુંજ આત્માની તૃષાથી
તું નથી ને અજાણ?
આ ભવ તુજ ભેટ,
“મોક્ષ” ની “તૃષા”..!
તુજ સંતોષે..તું જ સંતોષે!
જયશ્રી.પટેલ
૪/૧૨/૧૮
