જ્યાં જ્યાં અંધારું ભાળે, દીપક જ્યોતને જગાડે.
અજ્ઞાન તમસ સહજ ટાળે દીપક જ્યોતને જગાડે.
પૂરી દીવેલને પ્રાણ સંચારે, વાટ બળીને તેજ પ્રસારે.
અહમ અંધકારનું ઓગાળે, દીપક જ્યોતને જગાડે.
સામ્રાજ્ય રોશનીનું ફેલાવે, મજનુ પતંગાને સમાવે.
કાલિમા ન પોષાય કોઈ કાળે , દીપક જ્યોતને જગાડે.
પ્રકાશપુંજ સઘળે પ્રસરાવે, એને ચાંદની યાદ આવે.
ઘર દીવડા થઈને ગૃહ ઉજાળે , દીપક જ્યોતને જગાડે.
અંધકાર અમાવસ્યા નિવારે, પ્રકાશથી ઘરને શણગારે.
જગતને રોશનીમાં જે ઢાળે, દીપક જ્યોતને જગાડે.
ચૈતન્ય જોષી પોરબંદર. ' દીપક '
