સંતાઈ જાવ છું.. #કાવ્યોત્સવ 2
દુનિયાના માનવ મહેરામણની ગભરામણથી
અકળાઈને સંતાઈ જાવ છું.....
ને કારણ વગરના સંબંધોની માયાજાળથી
ગુંગળાઈને સંતાઈ જાવ છું.....
માણસોના જાત-જાતના કારસ્તાનથી
ગભરાઈને સંતાઈ જાવ છું.....
ને સંબંધોમાં અવિશ્વાસની દિવાલથી
દબાઈને સંતાઈ જાવ છું.....
સમયની કપરી કસોટીના સવાલોથી
હેબતાઈને સંતાઈ જાવ છું.....
ને જગતની બેમતલબની રેસમાં દોડવાથી
કંટાળીને સંતાઈ જાવ છું.....
પણ.... આટઆટલું સંતાવા છતાં...
ક્યારેય ના પોતાની જાતથી સંતાવ છું કે
ક્યારેય ના પોતાના આત્મવિશ્વાસથી સંતાવ છું
અને એટલે જ....
આ સંતાકૂકડીથી ઉપર ઉઠીને,
સમયની સાથે ઓળખાઈ જાવ છું......
