ગઝલ / તરી ગયા
જે સાત ભવના સાથની વાતો કરી ગયા,
એ શ્વાસ તો રેતી હતા પળમાં સરી ગયા !
તારા નગરની રોશની મોંઘી પડી સદા,
ખુદને નિહાળી આયનામાં ખુદ ડરી ગયા.
જાણી શકે શું ભેદ એ પૂનમ અમાસના,
જેના સિતારા ઊગતાં સાથે ખરી ગયા !
મહેંદી ભરેલા હાથની પીડાને ઠારવા,
કાંટા બિચારા હાથ જોડી કરગરી ગયા !
આપ્યું ભલે તેં દર્દ પણ, દિલને ફળી ગયું,
પંપાળવામાં જીવને જીવન તરી ગયા !
પરબતકુમાર નાયી દર્દ
