અકબંધ છે
બહાર પેટ ભરીને ખાઘા પછી પણ ,હ્રદય ના કોઇ ખુણે સાવ ભુખ્યા....
"મા",તારા હાથ ની રોટલી ના સ્વાદ નો વટ અકબંધ છે....
રોજ પરસેવે ભીંજાયા ને પાણીએ નાહ્યા પછી પણ અંદર થી સાવ કોરા....
ગંદા ખાબોચિયા , કાગળ ની હોળી ને વરસાદ નો વટ અકબંધ. છે...
માણસ જવાબદારીઓ ના જંગલ માં ઉભો ઉભો હસવાના કારણ શોઘે છે...
પેહલાં કરેલા ખડખડાટ હાસ્ય ને બાળપણ નો વટ અકબંધ છે...
ફેસબુક અને વોટ્સએપ પર ઢગલો મીત્રો હોવા છતા ક્યાંક સાવ એકલા...
સ્કૂલ ની તે પાટલી ને જુના મીત્રો નો વટ અકબંધ છે....
સપનાઓ ના સ્વાર્થે હવે ઉજાગરાઓ થાય છે...
રાત્રે બાથ મા ચાંપેલ તે ગોદળા ને પપ્પા ની વાર્તાઓ નો વટ અકબંધ છે.....
ઈંટ પત્થર ને પાણી થી ચણેલા મકાનો સાવ મુંગા લાગે છે....
પરસેવા ને લાગણી થી ચણેલા ઘર ને કીલકારી કરતા આંગણાનો વટ અકબંધ છે....
હોટલ , ક્લબ ને પાર્ટીઓ બઘે જીવ મુંજાય છે...
સોસાયટી ના નાના એવા મંદીર ને એમાં રમતા કાનુડા નો વટ અકબંધ છે....
મારૂ મારૂ રોજ હાય હાય , કાયમ બળતી લ્હાય લ્હાય...
કુબેર જેટલા ધન કરતાં સુદામા જેટલા સંતોષ નો વટ અકબંધ છે....
from my book "જીવન મારી દ્રષ્ટિએ"
#kavyotsav2 .0
