મને આકરા તાપમાં
એને સાથ આપ્યો હતો,
સૂકા રણમાં તૃપ્ત બની હતી
મારા કાજે.
મારો છાંયો બની હતી,
કુદરતની તાકાત ન હતી
કે મને હરાવીને જાય ,
સાવિત્રીની જેમ અડીખમ બની હતી
મારા કાજે.
આંસુ આવતા પહેલા રૂમાલ ધરતી હતી ,
એ મારી જીવન કવિતા હતી....
અને પછી હું પણ બંધાણી
થઈ ગયો હતો
એનો....
મને પણ ચાલે એમ નહોતું !
પણ કેમ
જાણે
હવે એને ચાલવા લાગ્યું....
અને હું
રણમાં
ભટકતો રહ્યો
તું
મૃગજળ બની ગઈ !!
