મેં ઘણી વાર એ વિચાર્યું છે,
કે વિચારીને કોણ ફાવ્યું છે?
ક્યાં સમય પાસે કાંઈ માંગ્યું છે?
ભાગમાં આવ્યું એ સ્વીકાર્યું છે.
આંગળી ઝાલી કોઈની ચાલ્યા!
એટલે આટલે અવાયું છે.
દોસ્તોના ખભા મળ્યા એથી,
મન મૂકીને રડી શકાયું છે.
કાંકરા નાખતા રહ્યા લોકો!
તળ એ કારણથી ઊંચું આવ્યું છે.
આંકવું મૂલ્ય એનું રહેવા દો!
પોત છે શબ્દનું, સવાયું છે.
એ જીવાડે છે રોજ આપણને,
આ ગઝલ છે કે પ્રાણવાયુ છે?
દાદની બહુ અપેક્ષા ના રાખો,
આ બધું પહેલા પણ લખાયું છે.
