* continue...
લગતા હે, મૈં મુજસે હી ભાગને લગા હું,
સચ કો શક કી નિગાહો સે દેખને લગા હું.
યાદો કા તાલાબ તોડ દે,
ઉસે ઝરને કી તરહ છોડ દે,
એક કે બાદ દુસરી લહર આતી હે, સમજને લગા હું,
ફિર ભી મૈં લહરો કી પરવાહ કરને લગા હું !
મૈં સચ કો શક કી નિગાહોં સે દેખને લગા હું.
(મુસાફિર !)એક હી શહર પે રુકના છોડ દે,
અપની રાહ કો નયા મોડ દે,
નયે શહરો કો તો ચાહને લગા હું,
ફિર ભી પુરાને શહરો પે ઠહરને લગા હું !
મૈં સચ કો શક કી નિગાહોં સે દેખને લગા હું.
કલ કા રણ છોડ જા,
હર ક્ષણ નિચોડ જા,
રણ કે બાદ હરા વન; દેખને લગા હું,
ફિર ભી રણ કે કહર મેં કુદને લગા હું !
મૈં સચ કો શક કી નિગાહોં સે દેખને લગા હું.
~ ~ કૃષ્ણ
(દરેક ચાર પંક્તિઓમાં બે - બે પંક્તિઓનો સંવાદ છે. મારા બે મનના જ એ પ્રત્યાઘાત છે.
* લહર, શહર, કહર = યાદે. )