આદુની ધૂન મને લાગી ગઈ.
આદુ સ્વ. નરહિભાઈ ભટ્ટ
–––––––––––––––––––––––––
ધૂન મને લાગી ગઈ, ધૂન મને લાગી ગઈ,
આદુ પ્યારા, ધૂમ મને આજ તારી લાગી ગઈ.
તીખું અને ઉષ્ણવીર્ય, માની ગરમ લીધું,
ગુણવાળું વીર્ય મહીં અજીરણમાં દીધું;
જઠરાગ્નિ તેજ થતાં ભૂખ ભારે લાગી ગઈ….. ધૂન મને.
વાયુ ને કફના સૌ રોગ હરી લેતું,
ઊલટી ને શ્વાસને ભીંસ ખૂબ દેતું;
સોજા ને દમતાં જોઈ ધૂન મને લાગી ગઈ…..ધૂન મને.
ઉધરસને સળેખમ રાત દિવસ પીડે,
કફ ને વાયુને રોગ બાથ ખૂબ ભીડે;
આદુ મધ સાથ ભાળી સવારી એની ભાગી ગઈ…..ધૂન મને.
દાળમાં મસાલા કર્યા, ભર્યા ખૂબ ભાવથી,
શાક રસાદાર કર્યુ મેથીના વઘારથી;
ચટણી જોઈ આદુ તણી મજા ઓર આવી ગઈ…..ધૂન મને.
તનડાના રોગમાં સૂંઠ સદા સારી લેવી,
મનડાના રોગોમાં બ્રાહ્મી ભલી દેવી;
આદુ-સૂંઠ એક જાણી સુધ મને લાગી ગઈ…..ધૂન મને.
તૃષા હરનાર દ્રવ્ય પોષક જે ગમતું,
રુચિકર ને સ્ફુર્તિપ્રદ દિલમાં શું રમતું !
પીતાં શરબત એનું તાજગી શી જાગી ગઈ !…..ધૂન મને.
આંબલી ને ગોળ સાથે, કોથમીર આવે,
લીંબું ને લસણ સાથ, મરચાં તો ભાવે;
ચટણી ચટકદાર બની, રોગભીતિ ભાગી ગઈ !…..
ધૂન મને લાગી ગઈ !
