#Kavyotsav
-------- સુબહ સે પહલે કી રાત -------
સુરજ કી પહેલી કિરન સે પ્રકાશિત જહાં હોતા હૈ,
ફીઝા અપની બાંહે ફેલાયે ઇધર-ઉધર ઘૂમતી રહતી હૈ.
પંછી ઔર પૌધો કી જુગલબંધી સે સુમધુર સંગીત ઝરતા રહતા હૈ,
નર્મ નર્મ હવા કા સ્પર્શ પાકર બદન અંગડાઈયાં લેકરકે ઉઠતા હૈ;
સબ હસતે મુસ્કુરાતે ચહરે દિખાઈ પડ રહે હૈ,
બચ્ચે ઝૂલા ઝૂલ રહે હૈ,
હર કોઈ અપની મસ્તીમેં મસ્ત દિખાઈ પડ રહા હૈ.
યે સિર્ફ આજ કી બાત નહી હૈ,
ઐસી મોજ લગભગ લગભગ રોજ હોતી હૈ;
લેકિન સુબહ હોને સે પહલે ઇક રાત હોતી હૈ,
જીનમેં ભી દબી અનગીનત બાત હોતી હૈ.
થરથર્રાતા હુઆ બદન કિસી કોનેમે પનાહ લેતા હૈ,
કાંપતા હુઆ હોઠ ભીતર સે ઉઠતી ચીખો કો દબા દેતાં હૈ,
લાળ ટપકાતે ભેડીયે રાત કે ઇન અંધેરો કી આડ લેકરકે
દબે પાંવ ચુપકે સે આતે હૈ,
ઉન પાંવો કી આહટ માસૂમો કો રંગીન ખ્વાબો સે જગા દેતા હૈ;
નઝર કરો તો ઇધર-ઉધર ખામોશી ફૈલી હુઈ દિખાઈ દેતી હૈ,
ઇસ ખામોશી મેં ઘભરાયે હુએ પાંઓ કી થપ થપ દબી હોતી હૈ,
રાત કે ઇસ સન્નાટે મેં સોયી કઈ ચીખે હોતી હૈ.
સુબહ હોને સે પહલે ઇક રાત હોતી હૈ,
જિનમેં ભી દબી અનગીનત બાત હોતી હૈ.
