તું મારી જરુરિયાત નથી...
તું મારી આદત છે સ્મિતા !
એટલું કહી સિદ્ધાંત ઢળી પડ્યો...
જ્યારે આંખ ખોલી ત્યારે એ આઈ.સી.યુ. ની પથારીએ હતો અને એનો એક હાથ સ્મિતાનાં હાથમાં હતો. રાતના 2 વાગ્યા હતા. સ્મિતા ખુરશી પર સિદ્ધાંતનો હાથ પકડીને સિદ્ધાંતના ચેહરાને નિહાળી રહી હતી.
સ્મિતાએ સિદ્ધાંતની આંખમાં આંખ પરોવીને કહ્યું,
તમે તો તમારો ફિલ્મી ડાયલૉગ કહી દીધો. મારો વારો આવે એ પહેલાં તો પથારી પકડી લીધી. તમે સ્વાર્થી છો.
સિદ્ધાંત કઈંક કહે એ પહેલાં જ સ્મિતા ફરી બોલી,
'ભલે સાત દિવસ તમે રાહ જોવડાવી, પણ હવે સાંભળો મારો ફિલ્મી ડાયલોગ.' અને તે બોલી, 'હું તમારી ચાંદની અને તમે જ મારા રિશી કપૂર...'
છેલ્લે એ જ ફિલ્મ જોવા આપણે સાથે ગયેલાં કેમ?
હવે જલ્દી સાજા થાવ, લાલો હોત તો વાંધો નહોતો પણ એકલા તમને દવાખાને લાવતાં હું યે હવે થાકી જાઉં છું.
