ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಆ ಪುಟ್ಟ ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ದೆ ಎಂಬುದು ಮರೀಚಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಕಿಟಕಿಯ ಹೊರಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಮಳೆಯ ಹನಿಗಳು ಗಾಜಿನ ಮೇಲೆ ಬಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಶಬ್ದವು, ಯಾರೋ ಹೊರಗಡೆ ನಿಂತು ಮೆಲ್ಲನೆ ತನ್ನನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ರೂಮಿನ ಒಳಗಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಫ್ಯಾನ್ ಕಿರಿಕಿರಿ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಾ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಆದರ್ಶ್ನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಆ ಗಂಭೀರವಾದ, ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಳೆಯ ಧ್ವನಿ ಮರುಕಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು ನನ್ನ ನೋವಿಗೆ ನಿನ್ನ ಉಸಿರಿನ ಹಂಗಿದೆ ಆ ಧ್ವನಿ ಕೇವಲ ಶಬ್ದವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಅವನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ನಡುಗಿಸುವ ಒಂದು ಶಾಪದ ಕಂಪನವಾಗಿತ್ತು.
ಅವನು ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಎದ್ದು ಕುಳಿತು ತನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಮಂದವಾದ ದೀಪದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿಕೊಂಡ. ಬೈಕ್ ಸೀಟಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ ಹಸಿ ರಕ್ತದ ಕಲೆ ಈಗ ಅವನ ಅಂಗೈ ಮೇಲೂ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಸೋಪು ಹಾಕಿ ತೊಳೆದರೂ ಆ ಗಾಢ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣ ಮಾಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಬದಲಾಗಿ ಅದು ಚರ್ಮದ ರಂಧ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಒಳಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ, ಆ ರಕ್ತದ ಕಲೆಯ ಹತ್ತಿರ ಮೂಗು ಒಡ್ಡಿದರೆ ಅದೇ ಪುರಾತನ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳ ಘಾಟು ವಾಸನೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ, ಎಂದಿಗೂ ವಾಸಿಯಾಗದ ಗಾಯಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಿದ ಮರಣಾಂತಿಕ ಔಷಧಿಯ ವಾಸನೆಯದು. ಆ ವಾಸನೆ ಅವನ ಇಡೀ ರೂಮನ್ನು ಆವರಿಸಿತ್ತು, ಅಲ್ಲಿನ ಗಾಳಿಯೇ ಭಾರವಾದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಇದು ಅಸಾಧ್ಯ ಪುರಾಣದ ಪಾತ್ರಗಳು ಹೀಗೆ ಮನುಷ್ಯರ ಮುಂದೆ ಬರಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ನಾನು ಹುಚ್ಚನಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ? ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಕೈಗಳಿಂದ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡ. ಅವನ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಆಲೋಚನೆಗಳು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು, ತಾನು ನೋಡಿದ್ದು ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲ. ಆ ರಕ್ತದ ಬಿಸಿ, ಆ ಗಾಳಿಯ ತಂಪು ಮತ್ತು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಎತ್ತರ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕಟು ಸತ್ಯಗಳಾಗಿದ್ದವು.
ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆ. ಕತ್ತಲೆ ಇನ್ನೂ ದಟ್ಟವಾಗಿತ್ತು, ಬೀದಿ ದೀಪಗಳು ಆರಿಹೋಗಿದ್ದವು. ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಇರಲು ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿದಂತಾಯಿತು. ಏನೋ ಒಂದು ಅದೃಶ್ಯ ಶಕ್ತಿ ಅವನನ್ನು ಹೊರಗೆ ಎಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ಅವನ ಕಾಲುಗಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ಹೊರಬಾಗಿಲಿನತ್ತ ನಡೆದವು. ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದಾಗ ಹೊರಗಿನ ಗಾಳಿ ಅವನ ಮುಖಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿತು. ಪಾರ್ಕಿಂಗ್ನಲ್ಲಿ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆದು ನಿಂತಿದ್ದ ಅವನ ಹೆಚ್.ಎಫ್ ಡಿಲಕ್ಸ್ ಬೈಕ್ ಈಗ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಸ್ಮಶಾನದ ಕಾವಲುಗಾರನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ಬೈಕ್ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಮೊಬೈಲ್ ಟಾರ್ಚ್ ಆನ್ ಮಾಡಿದ.
ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಚ್ಚರಿಯಿಂದ ಅರಳಿದವು. ಬೈಕ್ ಸೀಟಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ ರಕ್ತದ ಗೆರೆಗಳು ಈಗ ಒಣಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಅವು ಜೀವ ತಳೆದಂತೆ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಅಕ್ಷರಗಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಿ ಲಿಪಿಯಂತೆ ಕಂಡರೂ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ವಿನ್ಯಾಸವಿತ್ತು. ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಂಜಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ನಲ್ಲಿ ಆ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದಾಗಲೂ ಫೋನ್ನ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ಕೇವಲ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಆ ರಕ್ತವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಕೇವಲ ಮನುಷ್ಯನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕಾಣುವಂತೆ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಂಡಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲವೇ?
ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ, ಅವನ ಬೆನ್ನಿನ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ತಣ್ಣನೆಯ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು. ಅವನ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಹಿಂಭಾಗದ ಕೂದಲುಗಳು ಎದ್ದು ನಿಂತವು. ಅದನ್ನು ಓದಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಡ ಆದರ್ಶ್. ಅದು ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲ, ಅದು ನನ್ನ ಆಯುಷ್ಯದ ಸಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಸಾವಿನ ಮುನ್ಸೂಚನೆ.
ಆದರ್ಶ್ ದೆವ್ವ ಹೊಡೆದವನಂತೆ ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿದ. ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ತೊಯ್ದು ಹೋದ ಆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪಕ್ಕದ ಬಿಳಿ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಹತ್ತಿರದ ಮನೆಯ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೃಹತ್ ನೆರಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಕನಿಷ್ಠ ಹತ್ತು ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ನೆರಳು ಆ ನೆರಳಿನ ಹಣೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ರಂಧ್ರವಿತ್ತು, ಅದರಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ದ್ರವವೊಂದು ಸುರಿಯುತ್ತಿರುವ ಬಿಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಮೂಡಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಭಯದ ಅತಿರೇಕದಿಂದ ಬಾಯಿ ಒಣಗಿತು.
ಯಾರು ನೀವು? ನನ್ನನ್ನೇ ಯಾಕೆ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ? ನಾನು ನಿಮಗೆ ಏನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ?" ಆದರ್ಶ್ ಅರಚಿದ. ಅವನ ಧ್ವನಿ ಆ ನಿಶಬ್ದ ಬಡಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿ ಮಾಯವಾಯಿತು. ಯಾವುದೇ ಉತ್ತರ ಬರಲಿಲ್ಲ.
ಆ ನೆರಳು ಅಲುಗಾಡಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನೆರಳಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಧ್ವನಿ ಈ ಬಾರಿ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಯಾರೋ ನಿಂತು ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದಂತೆ ಅವನ ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿತು. ನಾನು ಕಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಹೂತುಹೋದ ರಹಸ್ಯಕ್ಕೆ ಈಗ ಈ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸಾಕ್ಷಿ ಬೇಕು. ಆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.
ಆದರ್ಶ್ಗೆ ತಲೆ ಸುತ್ತಿದಂತಾಯಿತು, ಕಾಲುಗಳು ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದವು. ನಾನೊಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಫುಡ್ ಡೆಲಿವರಿ ರೈಡರ್. ನನಗೆ ಪುರಾಣದ ಬಗ್ಗೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ನನಗೆ ಇತಿಹಾಸದ ಗಂಧಗಾಳಿಯಿಲ್ಲ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡ.
ಸಾಮಾನ್ಯ? ಆ ನೆರಳು ಮೆಲ್ಲನೆ ನಕ್ಕಿತು. ಆ ನಗು ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಗದೆ ಇರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನ ಒಣಗಿದ ಗಂಟಲಿನಿಂದ ಬಂದ ವಿಚಿತ್ರ ಕಿರುಚಾಟದಂತಿತ್ತು. ನಿನ್ನ ರಕ್ತದ ಗುಂಪನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿಕೊ ಆದರ್ಶ್. ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಂಟು ಬಿಲಿಯನ್ ಜನರ ಪೈಕಿ ಕೇವಲ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಜನರಿಗಷ್ಟೇ ಇರುವ 'ಆರ್-ಶೂನ್ಯ ಅಂದರೆ ಗೋಲ್ಡನ್ ಬ್ಲಡ್ ನಿನ್ನದು ಎಂಬುದು ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆಯೇ? ಅದು ಕೇವಲ ಮನುಷ್ಯರ ರಕ್ತವಲ್ಲ. ಅದು ದೇವತೆಗಳ ಮತ್ತು ಶಾಪಗ್ರಸ್ತ ಚಿರಂಜೀವಿಗಳ ರಕ್ತ. ನಿನ್ನ ಶರೀರ ನನ್ನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಒಂದು ಸುರಕ್ಷಿತ ಗುಹೆ.
ಆದರ್ಶ್ ಸ್ತಬ್ಧನಾದ. ಕಳೆದ ವರ್ಷ ರಕ್ತದಾನ ಮಾಡಲು ಹೋದಾಗ ಡಾಕ್ಟರ್ ಹೇಳಿದ್ದರು, ಅವನ ರಕ್ತ ಬಹಳ ಅಪರೂಪದ್ದು ಎಂದು. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೂ ಈ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನಿಗೂ ಇಂತಹ ಭಯಾನಕ ಸಂಬಂಧವಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವನು ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಊಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಸೂರ್ಯ ಹುಟ್ಟುವ ಮುನ್ನ ಆ ಲಿಪಿಯನ್ನು ನಿನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಒರೆಸು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಿನ್ನ ಉಸಿರು ಈ ಮಳೆಯ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ ಆ ನೆರಳು ಈ ಮಾತು ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಮೆಲ್ಲನೆ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಮಾಯವಾಯಿತು.
ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತೋಚಲಿಲ್ಲ. ಆ ರಕ್ತದ ಲಿಪಿಯನ್ನು ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಒರೆಸುವುದೇ? ಇದು ಅಸಹ್ಯ, ಅತೀ ಭಯಾನಕ ಮತ್ತು ಅಸಹಜವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಶರೀರ ತನ್ನ ನಿಯಂತ್ರಣ ತಪ್ಪಿದಂತೆ ಬೈಕ್ ಸೀಟಿನ ಹತ್ತಿರ ವಾಲಿತ್ತು. ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಸಂಮೋಹನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದವನಂತೆ ಅವನು ಆ ರಕ್ತದ ಗೆರೆಯನ್ನು ತನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ. ಆ ಕ್ಷಣ ಅವನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಸಾವಿರ ವೋಲ್ಟ್ ವಿದ್ಯುತ್ ಹರಿದಂತಾಯಿತು.
ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಎದ್ದಂತಾಯಿತು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಆ ರಸ್ತೆಗಳು ಮಾಯವಾದವು. ಬದಲಾಗಿ, ಅವನ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ಕೆಂಪು ಆಕಾಶದ ಕೆಳಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಮಹಾಯುದ್ಧ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಸಾವಿರಾರು ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ಸತ್ತ ಮನುಷ್ಯರ ರಾಶಿ, ರಕ್ತದ ನದಿ, ಹದಿನೆಂಟನೇ ದಿನದ ಯುದ್ಧದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಬೃಹತ್ ಆಕಾರದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಒಬ್ಬನೇ ನಿಂತು ರೋದಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನ ಹಣೆಯಿಂದ ಮಣಿಯನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿತ್ತು. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮುಖ ಅದು ಆದರ್ಶ್ನ ಮುಖವನ್ನೇ ಹೋಲುತ್ತಿತ್ತು ಅದು ಮಾಂಸದ ಮುಖವಲ್ಲ, ಅದು ನೋವಿನ ಮುಖವಾಗಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ಕಿರುಚುತ್ತಾ ಪಾರ್ಕಿಂಗ್ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದ. ಅವನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿಣದ ರುಚಿ ಅಂದರೆ ರಕ್ತದ ರುಚಿ ಇತ್ತು. ಅವನು ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟಾಗ ಸೂರ್ಯನ ಮೊದಲ ಕಿರಣಗಳು ಮೋಡಗಳ ನಡುವಿನಿಂದ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನ ಬೈಕ್ ಸೀಟಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ರಕ್ತದ ಕಲೆ ಮಾಯವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವನ ಅಂಗೈ ಮೇಲೆ ಈಗ ಒಂದು ಹೊಸ ಗುರುತು ಕೆಂಪಾಗಿ ಮೂಡಿತ್ತು ಅದು ಒಂದು ಚಕ್ರದ ಗುರುತು, ಆದರೆ ಆ ಚಕ್ರದ ಹಲ್ಲುಗಳು ಮುರಿದುಹೋಗಿದ್ದವು. ಅವನು ತತ್ತರಿಸುತ್ತಾ ಎದ್ದು ನಿಂತು ತನ್ನ ರೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಾಗ ಅವನ ಮೊಬೈಲ್ ಜೋರಾಗಿ ರಿಂಗ್ ಆಯಿತು. ಒಂದು ಅನಾಮಧೇಯ ನಂಬರ್. ಆದರ್ಶ್ ನಡುಗುವ ಕೈಗಳಿಂದ ಫೋನ್ ಎತ್ತಿದ.
ಹಲೋ ಆದರ್ಶ್ ಅವರೇ, ನಾನು ಮಾತೃಭಾರತಿ ಆ್ಯಪ್ನ ಕಚೇರಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನೀವು ಇಂದು ನಸುಕಿನ ಜಾವ ಕಳುಹಿಸಿದ ಆ ಪ್ರೀಮಿಯಂ ಕಥೆಯ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆ ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಅದರ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ರಕ್ತಲಿಪಿಯ ಚಿರಂಜೀವಿ ಎಂದು ಬಹಳ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ನೀವು ಕಳುಹಿಸಿದ ಇಮೇಲ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಕ್ಷರಗಳಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ರಕ್ತದ ಬಣ್ಣದ ಡಿಜಿಟಲ್ ಗೆರೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಇವೆ. ನೀವು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಡಿಸೈನ್ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ? ನಮಗೆ ಅಕ್ಷರಗಳು ಓದಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಆ ಗೆರೆಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಮಗೆ ಏನೋ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಭಯವಾಗುತ್ತಿದೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿ ಕಳುಹಿಸಿ ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿ ಆದರ್ಶ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಮೊಬೈಲ್ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿತು.
ಅವನು ಯಾವುದೇ ಇಮೇಲ್ ಕಳುಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ ಅವನು ನಿದ್ದೆಯೂ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಆ ಇಮೇಲ್ ಮಾಡಿದ್ದು ಯಾರು? ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನೇ? ಅಥವಾ ಆದರ್ಶ್ನ ಒಳಗೆ ಇರುವ ಆ ಗೋಲ್ಡನ್ ಬ್ಲಡ್ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಇತಿಹಾಸದ ಜೊತೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆಯೇ?
ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಈಗ ಅರ್ಥವಾಯಿತು, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಕೇವಲ ರಾತ್ರಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಅವನು ಆದರ್ಶ್ನ ಪ್ರತಿ ಡಿಜಿಟಲ್ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ, ಅವನ ಉಸಿರಾಟದಲ್ಲೂ ಇದ್ದಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಆದರ್ಶ್ನಿಂದ ಬೇಕಾದುದು ಕೇವಲ ಸಹಾಯವಲ್ಲ, ಅವನಿಗೆ ಆದರ್ಶ್ನ ದೇಹವೇ ಬೇಕು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ತನ್ನ ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಶಾಪವನ್ನು ವರ್ಗಾಯಿಸಲು ಈ ಕಾಲದ ಒಬ್ಬ ಅಪರೂಪದ ರಕ್ತ ಹೊಂದಿರುವ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಬಲಿಯಾಗಿ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡಿದ್ದ.
ದೂರದಲ್ಲಿ ಅದೇ ವಾಸನೆ ಮತ್ತೆ ಬಂತು. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಅದು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಅಲ್ಲ, ಆದರ್ಶ್ನ ಬೆನ್ನಿನ ಹಿಂದೆಯೇ ಇತ್ತು.
