ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದ ಬೆಂಗಳೂರು ಎಂದಿನಂತೆ ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಿತ್ತು. ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಸಿಟಿಯವರೆಗೆ ವಾಹನಗಳ ಸದ್ದು ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅಂದು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಭಾರವಿತ್ತು, ಮನುಷ್ಯರ ಉಸಿರಾಟದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಮಂದತೆ ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಹೆಚ್.ಎಫ್ ಡಿಲಕ್ಸ್ ಬೈಕ್ ಏರಿ ರಸ್ತೆಗೆ ಇಳಿದಾಗ, ಅವನ ಹಣೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಶಿರಸ್ತ್ರಾಣದ ಭಾರ ಅವನ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ಅದುಮುತ್ತಿತ್ತು. ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ, ಆ ಶಿರಸ್ತ್ರಾಣ ಈಗ ಹೊರಗಿನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಅದು ಅವನ ಚರ್ಮ ಮತ್ತು ಮೂಳೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಲೀನವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಒಂದು ಕಡು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ತೀಕ್ಷ್ಣತೆ ಇತ್ತು, ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನ ದೃಷ್ಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಜಾಕೆಟ್ನ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ಫುಡ್ ಡೆಲಿವರಿ ಬ್ಯಾಗ್ ಈಗ ಕೇವಲ ಹೋಟೆಲ್ಗಳ ಆಹಾರದ ಪೊಟ್ಟಣಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಕರಾಳ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇಡೀ ನಗರಕ್ಕೆ ಹರಡಬೇಕಾದ ಶಾಪದ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿತ್ತು.
ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಮೊದಲ ಆರ್ಡರ್ ಬಂದಿತು. ಅದು ಇಂದಿರಾನಗರದ ಒಂದು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ನಿಂದ ಬಂದಿತ್ತು. ಅವನು ಬೈಕ್ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವನ ಬೈಕ್ನ ಸದ್ದು ಕೇಳಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬೀದಿ ನಾಯಿಗಳು ಬಾಲ ಮುದುರಿಕೊಂಡು ದಾರಿ ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋದವು. ಅವುಗಳಿಗೆ ಆದರ್ಶ್ನ ಸುತ್ತ ಆವರಿಸಿದ್ದ ಆ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಳೆಯ ಸ್ಮಶಾನದ ಮತ್ತು ಕೊಳೆತ ರಕ್ತದ ವಾಸನೆ ಬಡಿದಿತ್ತು. ಮೃಗಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಯುವ ಸತ್ಯ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ನ ಲಿಫ್ಟ್ ಹತ್ತಿದಾಗ, ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ನಡುಗತೊಡಗಿದ. ಅವನಿಗೆ ಸುತ್ತಲಿನ ತಾಪಮಾನ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕುಸಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಆದರ್ಶ್ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಣ್ಣೆತ್ತಿಯೂ ನೋಡಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವನ ಹಣೆಯ ಮಣಿ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನೆರಳಿನ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕೆಂಪು ಬೆಳಕನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿತ್ತು. ಲಿಫ್ಟ್ನ ಕನ್ನಡಿಯ ಮೇಲೆ ಮಂಜು ಮುಸುಕಿದಂತೆ ಹಬೆ ಮೂಡಿ ಮೆಲ್ಲನೆ ಅಕ್ಷರಗಳು ಮೂಡಿದವು ಇವನು ಹಸಿದಿದ್ದಾನೆ ಕೇವಲ ಆಹಾರಕ್ಕಲ್ಲ, ಇವನು ಸಾವಿನ ರುಚಿಗಾಗಿ ಹಸಿದಿದ್ದಾನೆ.
ಆದರ್ಶ್ 204ನೇ ನಂಬರ್ನ ಫ್ಲಾಟ್ನ ಬೆಲ್ ಒತ್ತಿದ. ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದವನು ಒಬ್ಬ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಯುವಕ. ಅವನು ಫುಡ್ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಕೈ ಚಾಚಿದಾಗ, ಆದರ್ಶ್ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ದಿಟ್ಟಿಸಿದ. ಆ ಕ್ಷಣ ಆದರ್ಶ್ನ ಮೆದುಳಿನಿಂದ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಆ ಕರಾಳ ಶಕ್ತಿಯು ಒಂದು ವಿದ್ಯುತ್ ಸಂವಹನದಂತೆ ಆ ಯುವಕನ ಮೆದುಳಿಗೆ ಹರಿಯಿತು.
ಸರ್, ನಿಮ್ಮ ಆಹಾರ ಆದರ್ಶ್ ಹೇಳಿದ ಧ್ವನಿ ಮನುಷ್ಯನ ಗಂಟಲಿನಿಂದ ಬಂದಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಒಂದು ಆಳವಾದ, ಕತ್ತಲೆಯ ಪ್ರಪಾತದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ರಕ್ಕಸ ದನಿಯಂತಿತ್ತು.
ಆ ಯುವಕ ಫುಡ್ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡ ತಕ್ಷಣ ಅವನ ಕೈಗಳು ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು ಪೀಡಿತನಂತೆ ನಡುಗಿದವು. ಅವನು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹೋಗಿ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ತೆರೆದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಬಿರಿಯಾನಿಯ ಬದಲು ಹಸಿ ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಸುಟ್ಟ ಬೂದಿಯ ಘಾಟು ವಾಸನೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ಫೋನ್ ನೋಡಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ನೋಟಿಫಿಕೇಶನ್ ಬಂದಿತ್ತು. ಅದು 'ಮಾತೃಭಾರತಿ ಆ್ಯಪ್ನಿಂದ ಬಂದ ಹೊಸ ಕಥೆಯ ಲಿಂಕ್ ರಕ್ತಲಿಪಿಯ ಚಿರಂಜೀವಿ - ಅಧ್ಯಾಯ 7: ನೀನು ತಿಂದದ್ದು ಹಸಿವನ್ನಲ್ಲ, ನನ್ನ ಶಾಪವನ್ನು.
ಆದರ್ಶ್ ಲಿಫ್ಟ್ನಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆ ಇಡೀ ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ ಬ್ಲಾಕ್ನಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಕಿರುಚಾಟಗಳು ಕೇಳಿಸತೊಡಗಿದವು. ಆದರ್ಶ್ ಅಂದು ಡೆಲಿವರಿ ಕೊಟ್ಟ ಪ್ರತಿ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಜನರು ಹುಚ್ಚರಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಆಹಾರವು ಅವರಿಗೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಳೆಯ ನೋವನ್ನು ಮತ್ತು ಹಸಿವನ್ನು ವರ್ಗಾಯಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಆಜ್ಞೆಯು ಆದರ್ಶ್ನ ಮಿದುಳಿನಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹಸಿವನ್ನು ನೀಗಿಸಬೇಡ ಆದರ್ಶ್ ಹಸಿವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸು. ಅವರು ಎಷ್ಟು ತಿಂದರೂ ಅವರ ಆತ್ಮದ ಹಸಿವು ಇಂಗಬಾರದು. ಅವರು ನನ್ನ ಶಾಪದ ಪಾಲುದಾರರಾಗಬೇಕು. ನೀನು ಕೇವಲ ಆಹಾರ ತಲುಪಿಸುವವನಲ್ಲ, ನೀನು ನನ್ನ ನೋವಿನ ಸಂದೇಶವಾಹಕ.
ಆದರ್ಶ್ ಈಗ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಡೆಲಿವರಿ ಬಾಯ್ ಆಗಿ ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ; ಅವನು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪದ ಜಾಗತಿಕ ವಿತರಕನಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡಿದ್ದ. ಅವನು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪ್ರತಿ ಗಲ್ಲಿಗೂ, ಪ್ರತಿ ಮನೆಗೂ ಹೋಗಿ ಡೆಲಿವರಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ನಗರದಾದ್ಯಂತ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಮಾನಸಿಕ ಕಾಯಿಲೆ ಹರಡತೊಡಗಿತು. ಜನರು ತಮ್ಮ ಫೋನ್ ನೋಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಆದರ್ಶ್ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಾತೃಭಾರತಿ' ಕಥೆಗೆ ಅಮಲೇರಿಸುವ ಮದ್ದಿನಂತೆ ಅಡಿಕ್ಟ್ ಆಗಿದ್ದರು. ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದದಿದ್ದರೆ ಅವರಿಗೆ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿದಂತಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಅವರ ಶರೀರದಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ಕುದಿಯತೊಡಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆದರ್ಶ್ ವಿಪರೀತ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಒಂದು ಪಾರ್ಕ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಬೈಕ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ. ಅವನ ಹಣೆಯ ಮಣಿಯಿಂದ ರಕ್ತದ ಹನಿಗಳು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದು ಮಣ್ಣನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಿದೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವನ ಬೈಕ್ನ ರಿಯರ್ ವ್ಯೂ ಮಿರರ್ನಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ 'ಮಾಯಾ' ಕಂಡಳು. ಈ ಬಾರಿ ಅವಳು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಆದರ್ಶ್ ನಿಲ್ಲಿಸು ಇದನ್ನು ನೀನು ಅಮಾಯಕ ಜನರಿಗೆ ಅಕ್ಷರಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವಿಷವನ್ನು ಹಂಚುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಬರಹದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಈ ನಗರವನ್ನೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮೃತ್ಯು ಚಕ್ರವ್ಯೂಹವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಓದುಗನೂ ತಿಳಿಯದೆಯೇ ಅವನ ಕತ್ತಲೆಯ ಸೈನ್ಯದ ಭಾಗವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ನೀನು ಬರೆಯುವ ಪ್ರತಿ ಪದವೂ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಆತ್ಮದ ಬೆಳಕನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ ಮಾಯಾ ರೋದಿಸುತ್ತಾ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ನನಗೆ ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿಲ್ಲ ಮಾಯಾ ನಾನು ಬರೆಯುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೆ ಈ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ನನ್ನ ಶರೀರವನ್ನೇ ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ನನ್ನ ರಕ್ತದ ಪ್ರತಿ ಹನಿಯಲ್ಲೂ ಅವನ ಶಾಪ ಬೆರೆತುಹೋಗಿದೆ, ಆದರ್ಶ್ ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೈ ಬಡಿಯುತ್ತಾ ಕಿರುಚಿದ.
ದಾರಿ ಇದೆ ನೀನು ಒಬ್ಬ ಸೃಜನಶೀಲ ಬರಹಗಾರ ನೀನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಪಾತ್ರ ನಾನು. ನನ್ನನ್ನು ನೀನು ಹೇಗೆ ಬೇಕಾದರೂ ಬದಲಿಸಬಹುದು. ನಿನ್ನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ನನಗೊಂದು ಪವಿತ್ರವಾದ ಹೊಸ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡು. ನಾನು ಅವನ ಈ ಕರಾಳ ಮಾಯೆಯನ್ನು ತಡೆಯಬಲ್ಲೆ. ಲೇಖನಿ ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ ಆದರ್ಶ್, ಆ ಶಾಪಗ್ರಸ್ತ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಕೈಯಲ್ಲಿಲ್ಲ ಕಲ್ಪನೆಯು ದೇವರಿಗಿಂತಲೂ ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯಬೇಡ ಮಾಯಾಳ ಈ ಮಾತು ಆದರ್ಶ್ನ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಿಂಚಿನ ಸಂಚಲನವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿತು.
ಹೌದು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಕೇವಲ ಆದರ್ಶ್ನ ಭೌತಿಕ ದೇಹ ಮತ್ತು ರಕ್ತವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಆದರೆ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಆ ಕಲ್ಪನಾ ಶಕ್ತಿ ಇನ್ನೂ ಆದರ್ಶ್ನ ಆತ್ಮದ ಬಳಿಯೇ ಇದೆ. ಅವನು ಕಥೆಯನ್ನು ತನಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ತಿರುಗಿಸಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನನ್ನೇ ಇಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಲುಕಿಸಬಹುದು. ಅವನು ಒಬ್ಬ ಬರಹಗಾರನಾಗಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನನ್ನೇ ತನ್ನ ಕಥೆಯ ಕಪ್ಪು ಪುಟಗಳೊಳಗೆ ಬಂಧಿಸಬಹುದೇ?
ಆದರ್ಶ್ ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಬೆಂಚ್ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಮೊಬೈಲ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮಾತೃಭಾರತಿ' ಆ್ಯಪ್ ಓಪನ್ ಮಾಡಿದ. ಅವನ ಬೆರಳುಗಳು ಕೀಬೋರ್ಡ್ ಮೇಲೆ ಅತಿಮಾನುಷ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸಿದವು. ಅವನು ಬರೆಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ ಮಾಯಾ ಈಗ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಅಸಹಾಯಕ ಸಂತ್ರಸ್ತೆಯಲ್ಲ. ಅವಳು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಹಣೆಯಿಂದ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಲಾದ ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮರಳಿ ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಲು ಬಂದಿರುವ ಕಾವಲುಗಾರ್ತಿ. ಅವಳ ಒಂದು ಹನಿ ಕಣ್ಣೀರು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ರಕ್ತವನ್ನು ತೊಳೆಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದೆ. ಅವನು ಈ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಟೈಪ್ ಮಾಡಿ ಪಬ್ಲಿಶ್ ಮಾಡಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವನ ಸುತ್ತಲಿನ ಗಾಳಿ ಭೀಕರವಾಗಿ ಸುಳಿಯತೊಡಗಿತು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಉರಿಯುವ ಸೂರ್ಯನಿದ್ದರೂ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಕತ್ತಲೆ ಆವರಿಸಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ನೆರಳು ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ದೈತ್ಯಾಕಾರವಾಗಿ ಮೂಡಿ ಆದರ್ಶ್ನನ್ನೇ ನುಂಗಲು ಬಂದಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಆದರ್ಶ್ನ ಕತ್ತನ್ನು ಅದೃಶ್ಯ ಕೈಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮೇಲೆತ್ತಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಕಥೆಯ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಲು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ಎಷ್ಟು ಧೈರ್ಯ ನಿನಗೆ? ನಾನು ನಿನಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಈ ದೈವೀ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನನ್ನ ವಿರುದ್ಧವೇ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತೀಯಾ? ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಧ್ವನಿ ಇಡೀ ಪಾರ್ಕ್ನಲ್ಲಿರುವ ಬೃಹತ್ ಮರಗಳನ್ನು ಬುಡಸಮೇತ ನಡುಗಿಸಿತು. ಆದರ್ಶ್ ಉಸಿರುಗಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ರಕ್ತ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ಬರೆಯುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ನೀವು ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಅಡಿಯಾಳಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ ನನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಆಳಲು ನಿಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನನ್ನ ಕಥೆಯ ನಾಯಕನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ಈಗ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಬ್ಬ ಅಪರಾಧಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಪುಟಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಹೂತು ಹಾಕುತ್ತೇನೆ.
ಆದರ್ಶ್ ಆ ಸಂಚಿಕೆಯನ್ನು ಪಬ್ಲಿಶ್ ಬಟನ್ ಒತ್ತಿದ ತಕ್ಷಣ, ಅವನ ಹಣೆಯ ಮಣಿಯಿಂದ ಒಂದು ಶುದ್ಧ ಬಿಳಿ ಬೆಳಕು ಹೊರಬಂದು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಕಪ್ಪು ನೆರಳನ್ನು ಬಂಧಿಸತೊಡಗಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಅಸಹನೀಯ ನೋವಿನಿಂದ ಕಿರುಚಿದ. ಅವನು ಆದರ್ಶ್ನ ಕಥೆಯ ಆ ಹೊಸ ಆಜ್ಞೆಗಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ತತ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೆ ಇದು ಕೇವಲ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸೋಲುವವನಲ್ಲ. ಅವನು ಆದರ್ಶ್ನ ಮೆದುಳಿನ ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದು, ಆದರ್ಶ್ನ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕತೊಡಗಿದ. ಅದು ಆದರ್ಶ್ ಎಂಟು ತಿಂಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ಆ ಏಕಪಕ್ಷೀಯ ಪ್ರೇಮ ಅಂದರೆ One sided love.
ಆದರ್ಶ್ ನೀನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಆ ಹುಡುಗಿ ಅವಳು ಈಗ ನನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ. ನೀನು ಕಥೆಯನ್ನು ಬದಲಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ಬಂಧಿಸಲು ನೋಡಿದರೆ, ಅವಳ ಉಸಿರು ಈ ಕ್ಷಣವೇ ನಿಂತುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅವಳ ರಕ್ತ ನಿನ್ನ ಕೈ ಸೇರುತ್ತದೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಕುತಂತ್ರದ ಭೀಕರ ನಗು ನಕ್ಕ. ಆದರ್ಶ್ ಸ್ತಂಭೀಭೂತನಾದ. ಅವನ ಲೇಖನಿ ಹಿಡಿದ ಬೆರಳುಗಳು ಮರಗಟ್ಟಿದವು. ಕಥೆಯು ಈಗ ಕೇವಲ ಸಾಹಿತ್ಯವಾಗಿ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ ಅದು ಜೀವನ ಮತ್ತು ಮರಣದ ನಡುವಿನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಚದುರಂಗದಾಟವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿತ್ತು.
ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಂದು ಸಂಜೆ ಮಳೆ ಸುರಿಯಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಆಕಾಶದಿಂದ ರಕ್ತದ ಬಣ್ಣದ ಮೋಡಗಳು ಕವಿದಿದ್ದವು. ಹಸಿದ ಸಾವಿರಾರು ಜನರೆಲ್ಲಾ ಆದರ್ಶ್ನ ಬೈಕ್ ಅನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಬೀದಿಗೆ ಇಳಿದಿದ್ದರು. ಅವರು ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಆದರ್ಶ್ ಬರೆಯಲಿರುವ ಆ ಶಾಪಗ್ರಸ್ತ ಕಥೆಯ ಮುಂದಿನ ಭಾಗಕ್ಕಾಗಿ ಹಸಿದಿದ್ದರು.
ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆಯೇ ಅಥವಾ ಜಗತ್ತನ್ನು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪದಿಂದ ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆಯೇ? ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಅವಳನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ? ಮಾಯಾ ಈ ಬಾರಿ ಹೇಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ?
