ಆದರ್ಶ್ನ ಬೆನ್ನಿನ ಹಿಂದೆ ಹರಡಿದ್ದ ಆ ತಣ್ಣನೆಯ ಗಾಳಿ ಕೇವಲ ಹವಾಮಾನದ ಬದಲಾವಣೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಸಾವಿನ ತಣ್ಣನೆಯ ಸ್ಪರ್ಶದಂತಿತ್ತು. ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಪುಡಿಯಾಗಿತ್ತು, ಆದರೂ ಆ ಪುಡಿಯಾದ ಗಾಜಿನ ಒಳಗಿನಿಂದ ಮಾತೃಭಾರತಿ ಆಫೀಸಿನ ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಧ್ವನಿ ಇನ್ನೂ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹಲೋ ಹಲೋ ಆದರ್ಶ್ ಅವರೇ ಕೇಳಿಸ್ತಿದೆಯಾ? ಆ ಇಮೇಲ್ ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೀರಿ? ನಮಗೆ ಅಕ್ಷರಗಳೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ರಕ್ತದ ಗೆರೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಮೂಡುತ್ತಿವೆ. ಆ ಧ್ವನಿ ಕ್ರಮೇಣ ಮಸುಕಾಗಿ, ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಕರ್ಕಶ ಶಬ್ದವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು. ಅದು ನೂರಾರು ಹಳೆಯ ರೇಡಿಯೋ ಸ್ಟೇಷನ್ಗಳು ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಕೆಟ್ಟು ಹೋದಾಗ ಬರುವ ಭಯಾನಕ ಸದ್ದಿನಂತಿತ್ತು. ಆ ಸದ್ದು ಆದರ್ಶ್ನ ಕಿವಿಯ ತಮಟೆಯನ್ನು ಸೀಳುವಷ್ಟು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿತ್ತು.
ಆದರ್ಶ್ ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಲು ಹೆದರುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನ ಬೆನ್ನಿನ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ಆ ವಾಸನೆ ಹಳೆಯ ಒಣಗಿದ ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಳೆಯ ಚಿತಾಗಾರದ ಬೂದಿಯ ಘಾಟು ಈಗ ಅವನ ಉಸಿರಾಟವನ್ನೇ ಕಷ್ಟವಾಗಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ಮೈಮೇಲಿನ ಕೂದಲುಗಳು ಎದ್ದು ನಿಂತಿದ್ದವು. ಅವನು ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ, ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿ ಮೆಲ್ಲನೆ ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿದ. ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಅವನ ರೂಮಿನ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ಹಳೆಯ ಕನ್ನಡಿಯ ಮೇಲೆ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಮಂಜು ಮುಸುಕಿದಂತಾಗಿತ್ತು. ಮಳೆಯ ಹಬೆಯಲ್ಲ ಅದು, ಅದು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಅದೃಶ್ಯ ಶಕ್ತಿಯ ಉಸಿರಾಟದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಮಂಜಿನ ಮೇಲೆ ಬೆರಳಿನಿಂದ ಯಾರೋ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅಕ್ಷರಗಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದವು. ನನ್ನ ಅಕ್ಷರಗಳು ಈಗ ನಿನ್ನ ರಕ್ತದಲ್ಲಿವೆ ಆದರ್ಶ್ ಅವುಗಳನ್ನು ಈ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಡಿಜಿಟಲ್ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಹುಡುಕಬೇಡ. ನೀನು ಓದುಗನಲ್ಲ, ನೀನು ನನ್ನ ಕಥೆಯ ಕಾವಲುಗಾರ.
ಆದರ್ಶ್ಗೆ ತಲೆ ಸುತ್ತಿದಂತಾಯಿತು, ಅವನ ಕಾಲುಗಳು ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನು ತತ್ತರಿಸುತ್ತಾ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ಹತ್ತಿರ ಹೋದ. ತಾನು ಯಾವುದೇ ಇಮೇಲ್ ಕಳುಹಿಸಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ 100% ಖಚಿತವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ Sent ಫೋಲ್ಡರ್ ತೆರೆದು ನೋಡಿದಾಗ ಅವನ ಎದೆಯೇ ಜಿಗಿದಂತಾಯಿತು. ಇಂದು ನಸುಕಿನ ಜಾವ 3:33ಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮೇಲ್ ಹೋಗಿತ್ತು. ಅದರ ವಿಷಯ : ರಕ್ತಲಿಪಿಯ ಚಿರಂಜೀವಿ - ಅಧ್ಯಾಯ 1: ಆರಂಭದ ಅಂತ್ಯ.
ಆ ಮೇಲ್ ಅನ್ನು ನಡುಗುವ ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಓಪನ್ ಮಾಡಿದ ಆದರ್ಶ್ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ. ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಕ್ಷರಗಳಿರಲಿಲ್ಲ, ಯಾವುದೇ ಭಾಷೆಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಡೀ ಇಮೇಲ್ ಬಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಫೋಟೋ ಇತ್ತು. ಅದು ಆದರ್ಶ್ನ ಅಂಗೈ ಮೇಲಿರುವ ಆ ಚಕ್ರದ ಗುರುತಿನ ಹೈ ಡೆಫಿನೇಷನ್ ಫೋಟೋ ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ, ಆ ಫೋಟೋದಲ್ಲಿರುವ ಚಕ್ರದ ಹಲ್ಲುಗಳು ಮೊಬೈಲ್ ಅಥವಾ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದು ಯಾವುದೋ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಎಫೆಕ್ಟ್ ಅಲ್ಲ, ಅದು ಬದುಕಿರುವ ಒಂದು ಜೀವಂತ ವಸ್ತುವಿನಂತೆ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ರಕ್ತವನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಾ ತಿರುಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇದೇನು ಮಾಟವೋ ಅಥವಾ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವೋ? ಈ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಈ ಕಾಲದ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ? ಆದರ್ಶ್ ನಡುಗುವ ಕೈಗಳಿಂದ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ಅನ್ನು ಶಟ್ ಡೌನ್ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಆದರೆ ಪವರ್ ಬಟನ್ ಒತ್ತಿದರೂ ಅದು ಆಫ್ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಪದಗಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ಟೈಪ್ ಆಗತೊಡಗಿದವು. ಅದು ಯಾರೋ ಅದೃಶ್ಯ ಕೈಗಳು ಕೀಬೋರ್ಡ್ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ವೇಗವಾಗಿ ಟೈಪ್ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು:
ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣ ನನ್ನ ಹಣೆಯಿಂದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಮಣಿಯನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡಾಗ, ನನ್ನ ಸರ್ವ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡ ಎಂದು ಲೋಕ ಭಾವಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮರಣವಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಜ್ಞಾನದ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲ ಆದರ್ಶ್. ಅಂದು ನಾನು ತಾಳೆಗರಿಯಲ್ಲಿ ರಕ್ತದಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ, ಇಂದು ನಿನ್ನ ಈ ಸಿಲಿಕಾನ್ ಯಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತರಂಗಗಳ ಮೂಲಕ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಡೆಲಿವರಿ ರೈಡರ್ ಅಲ್ಲ, ನೀನು ನನ್ನ ಕಳೆದುಹೋದ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ. ನನ್ನ ನೋವನ್ನು ಡಿಜಿಟೈಸ್ ಮಾಡು.
ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿದಂತಾಯಿತು. ಅವನು ಕಿರುಚುತ್ತಾ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ಅನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಎಸೆದ. ಆ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಮನೆಯ ಹೊರಗಿದ್ದ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ನಾಯಿ ಅತೀವವಾಗಿ ರೋದಿಸುತ್ತಾ ಬೊಗಳತೊಡಗಿತು. ಆದರ್ಶ್ ಬೆವರುತ್ತಾ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಓಡಿ ಬಂದ. ಮಳೆ ನಿಂತಿದ್ದರೂ ಆಕಾಶ ಇನ್ನೂ ಕಡು ಕಪ್ಪಾಗಿತ್ತು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳೂ ಕೂಡ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಭಯಕ್ಕೆ ಅಡಗಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ಬೀದಿಯ ದೀಪಗಳು ಮಿಣುಗುತ್ತಾ ಸಣ್ಣ ಸೌಂಡ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನು ತನ್ನ ಬೈಕ್ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ನಿಂತಿದ್ದ ಬೃಹತ್ ಬಿಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು.
ಈ ಬಾರಿ ಅದು ಕೇವಲ ನೆರಳಲ್ಲ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ತನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಮತ್ತು ಭೀಕರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶ್ನ ಬೈಕ್ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ. ಏಳು ಅಡಿಗಿಂತಲೂ ಎತ್ತರದ ಆ ದೈತ್ಯಾಕಾರದ ಮನುಷ್ಯನ ಮೈಮೇಲೆ ಕೇವಲ ಹರಿದುಹೋದ ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರವಿತ್ತು, ಅದು ನಿರಂತರವಾಗಿ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದ ರಕ್ತದಿಂದ ಒದ್ದೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಗುಳಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಆ ಕತ್ತಲ ಗುಳಿಯ ಒಳಗಿನಿಂದ ಕೆಂಪು ಜ್ವಾಲೆ ಹೊರಬರುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ಹಣೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ ಆಳವಾದ ರಂಧ್ರದಿಂದ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಹಸಿ ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಕೀವು ಅವನ ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಕಲೆಯಾಗಿತ್ತು.
ಯಾರು ನೀವು? ನನ್ನಿಂದ ಏನು ಬೇಕು? ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಯಾಕೆ ಹಾಳು ಬಿದ್ದಿದ್ದೀರಿ? ಆದರ್ಶ್ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುತ್ತಾ ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಕೇಳಿದ.
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂದ. ಅವನು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಾಗ ಭೂಮಿ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ನಡುಗಿದಂತಾಯಿತು, ಪಕ್ಕದ ಕಿಟಕಿಯ ಗಾಜುಗಳು ಅದಿರಿದವು. ನನ್ನ ನೋವನ್ನು ವರ್ಗಾಯಿಸಲು ನನಗೆ ಒಬ್ಬ ಗೋಲ್ಡನ್ ಬ್ಲಡ್ ಹೊಂದಿರುವ ಮನುಷ್ಯ ಬೇಕು. ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಂಟು ಬಿಲಿಯನ್ ಜನರಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಕೇವಲ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಆ ದೈವೀ ರಕ್ತ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ. ಈ ರಕ್ತವು ನನ್ನ ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಶಾಪದ ಭಾರವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದೆ. ನಾನು ಈ ಚಿರಂಜೀವಿ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಬೇಕಾದರೆ, ನೀನು ನನ್ನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕು. ನನ್ನ ಮಣಿ ನಿನ್ನ ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಜೀವ ತಳೆಯಬೇಕು. ಆದರ್ಶ್ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ. ಅಂದರೆ ನಾನು ಚಿರಂಜೀವಿಯಾಗಬೇಕೆ? ನಾನು ನಿಮ್ಮಂತೆ ಮರಣವಿಲ್ಲದೆ, ವಾಸಿಯಾಗದ ಗಾಯದೊಂದಿಗೆ ಅಲೆಯಬೇಕೆ? ಇಲ್ಲ ಇದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದು ಈಗಾಗಲೇ ಶುರುವಾಗಿದೆ ಆದರ್ಶ್. ನೀನು ಆ ರಕ್ತದ ಲಿಪಿಯನ್ನು ರುಚಿ ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣವೇ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಆತ್ಮಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ರಕ್ತದ ಸೇತುವೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ. ಒಪ್ಪಂದ ಮುಗಿದಿದೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ತನ್ನ ಬಲಗೈಯನ್ನು ಆದರ್ಶ್ನ ಹಣೆಯ ಕಡೆಗೆ ಚಾಚಿದ.
ಆದರ್ಶ್ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಬೆರಳುಗಳಿಲ್ಲದ ಆ ಬೃಹತ್ ಕೈಯಿಂದ ಒಂದು ಕೆಂಪು ಬೆಳಕು ಹೊರಬಂದು ಆದರ್ಶ್ನ ಹಣೆಗೆ ತಗುಲಿತು. ಆ ಕ್ಷಣ ಆದರ್ಶ್ನ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಪರಮಾಣು ಬಾಂಬ್ಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸ್ಫೋಟವಾದಂತಾಯಿತು. ಅವನ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ದಿನದ ಯುದ್ಧದ ಭೀಕರ ದೃಶ್ಯಗಳು ಮೂಡಿದವು. ಅವನು ಕೇವಲ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಅವನು ಸ್ವತಃ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ದೇಹದೊಳಗೆ ಇದ್ದಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಗದೆಯಿತ್ತು, ಎದುರು ಪಾಂಡವರ ಸೈನ್ಯದ ಚೀರಾಟ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದು ನಿನ್ನದಲ್ಲ ಆದರ್ಶ್ ಇದು ನನ್ನ ನೆನಪು ಇದು ಈಗ ನಿನ್ನ ಸ್ಮೃತಿಪಟಲದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಧ್ವನಿ ಗುಡುಗಿನಂತೆ ಅವನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಮೊಳಗಿತು.
ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಆದರ್ಶ್ಗೆ ತನ್ನ ಶರೀರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಸಹಜ ಬದಲಾವಣೆ ಕಾಣಿಸಿತು. ಅವನ ಎತ್ತರ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಸ್ನಾಯುಗಳು ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಅವನ ಹಣೆಯ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅತೀವವಾದ ಉರಿ ಶುರುವಾಯಿತು. ಯಾರೋ ಕಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಸಲಾಕೆಯನ್ನು ಹಣೆಯ ಒಳಗೆ ತುರುಕುತ್ತಿರುವಂತಹ ಅಸಹನೀಯ ನೋವು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಬೀದಿಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಾರಿನ ಹೆಡ್ಲೈಟ್ ಬೆಳಕು ಬಿತ್ತು. ಯಾರೋ ಆ ಕಡೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಬೆಳಕು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ತಕ್ಷಣ ಅವನು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಾಣಿಯಂತೆ ಕೂಗುತ್ತಾ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾದ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನಿಗೆ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ಅಥವಾ ಕೃತಕ ಬೆಳಕು ಕಂಡರೆ ಶಕ್ತಿ ಕುಂದುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಆಗ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಅವನು ಕೇವಲ ಅಂಧಕಾರದ ಅಧಿಪತಿ.
ಬಂದಿದ್ದು ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು. ಅವರು ಆದರ್ಶ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಗಾಬರಿಯಾದರು. ಏನಾಯಿತು ಆದರ್ಶ್? ಈ ನಡುರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾಕೆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದೀಯಾ? ನಿನ್ನ ಹಣೆ ಮೇಲೆ ರಕ್ತ ಬರುತ್ತಿದೆ ಯಾರಾದರೂ ಹೊಡೆದರಾ?
ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಹಣೆಯನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಮುಟ್ಟಿಕೊಂಡ. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗಾಯವಾಗಿತ್ತು, ಅದರಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ರಕ್ತದ ವಾಸನೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಗಾಯದ ವಾಸನೆಯಂತೆಯೇ ಇತ್ತು. ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಸ್ವಲ್ಪ ತಲೆ ಸುತ್ತಿ ಬಿದ್ದೆ ಎಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ ತತ್ತರಿಸುತ್ತಾ ಒಳಗೆ ಹೋದ.
ಅವನು ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಮೊಬೈಲ್ ಚೆಕ್ ಮಾಡಿದಾಗ ಅದು ಪುಡಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು, ಮಾತೃಭಾರತಿ ಆ್ಯಪ್ನಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಮೆಸೇಜ್ ಬಂದಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್, ನಿಮ್ಮ ಕಥೆ ರಕ್ತಲಿಪಿಯ ಚಿರಂಜೀವಿ ಪಬ್ಲಿಶ್ ಆದ ಕೇವಲ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಆದರೆ ಓದುಗರು ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕಥೆಯ ಅಕ್ಷರಗಳು ಅವರ ಮೊಬೈಲ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ರಕ್ತದ ಹನಿಗಳಂತೆ ತಾನಾಗಿಯೇ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದವಂತೆ. ಮತ್ತು ಓದುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವರಿಗೆ ಅಶ್ವತ್ಥ ಮರದ ವಾಸನೆ ಬರುತ್ತಿದೆಯಂತೆ. ಇದೇನು ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ?
ಆದರ್ಶ್ ಸ್ತಬ್ಧನಾದ. ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಈ ಡಿಜಿಟಲ್ ಕಥೆಯ ಮೂಲಕ ಕೇವಲ ಆದರ್ಶ್ನನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇಡೀ ಓದುಗರ ಲೋಕವನ್ನೇ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮಾಯಾಜಾಲಕ್ಕೆ ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರತಿ ಓದುಗನೂ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಆ ಶಾಪದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ತನ್ನ ಶಾಪವನ್ನು ಹಂಚಿ ಹಗುರವಾಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆಯೇ?
ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಹಣೆಯ ಗಾಯವನ್ನು ಕನ್ನಡಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ನೋಡಿದಾಗ, ಆ ಗಾಯದ ರಂಧ್ರದ ಒಳಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮಣಿಯಂತಹ ಕೆಂಪು ವಸ್ತು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಕಂಡಿತು. ಅದು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಕಳೆದುಹೋದ ಮಣಿಯೇ? ಅಥವಾ ಆದರ್ಶ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆಯೇ?
ಅವನ ಮನೆಯ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಈಗ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ರಕ್ತದ ಅಕ್ಷರ ಮೂಡಿತ್ತು ಮುಂದಿನ ಸಂಚಿಕೆಗೆ ಸಿದ್ಧನಾಗು ಉಪಯೋಗದ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ.
