ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕೆಂಪು ಮಣಿಯಂತಹ ವಿಚಿತ್ರ ಗಾಯವನ್ನು ಕನ್ನಡಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅದು ಕೇವಲ ಚರ್ಮದ ಮೇಲಿನ ಗಾಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಅವನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಒಳಗಿನಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಹೊಸ ಅಂಗದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಗಾಯದ ಸುತ್ತಲಿನ ನರಗಳು ಕಡು ನೀಲಿ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಅವು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಬಡಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನ ಹೃದಯದ ಬಡಿತಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಆ ಮಣಿಯೂ ಮಿನುಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕಿಟಕಿಯ ಹೊರಗೆ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರಸ್ತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದರೂ, ಆದರ್ಶ್ನ ರೂಮಿನೊಳಗೆ ಮಾತ್ರ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲೂ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕತ್ತಲೆ ಮಿನುಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಅದೇ ಹಳೆಯ ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಸುಟ್ಟ ಬೂದಿಯ ವಾಸನೆ ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅವನ ರೂಮಿನ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಯಾವುದೇ ಸ್ವಿಚ್ ಒತ್ತದೆಯೇ ತಾನಾಗಿಯೇ ಪ್ರಖರವಾಗಿ ಹೊಳೆಯತೊಡಗಿತು. ಅದರ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಅಥವಾ ವಿಂಡೋ ಓಪನ್ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಒಂದು ಗೂಗಲ್ ಮ್ಯಾಪ್ ಪೂರ್ಣ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಆ ಮ್ಯಾಪ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಲೊಕೇಷನ್ ಮಾರ್ಕ್ ಆಗಿ ಮಿನುಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಗದ್ದಲದಿಂದ ಸುಮಾರು ಅರವತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ, ಜನರಿಲ್ಲದ ನಿರ್ಜನ ಕಾಡು ಪ್ರದೇಶ. ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಊರಿನ ಹೆಸರಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಹಳೆಯ ಸಂಸ್ಕೃತ ಲಿಪಿಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ನಲ್ಲಿ ಕಲ್ಯಾಣಪುರದ ಶಿಥಿಲ ಕಾಳಿ ದೇಗುಲ ಎಂದು ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು. ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ನ ಸ್ಪೀಕರ್ಗಳಿಂದ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ನೂರಾರು ವರ್ಷ ಹಳೆಯದಾದ, ಕಲ್ಲುಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಘರ್ಷಿಸಿದಾಗ ಬರುವಂತಹ ಕರ್ಕಶ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸಿತು. ಆದರ್ಶ್ ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಬೇಡ. ಸೂರ್ಯ ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಮುನ್ನ ನೀನು ಆ ಪುರಾತನ ಜಾಗದಲ್ಲಿರಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದ ಉತ್ತರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ನನಗೆ ಕಳೆದ ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬೇಕಾದ ಆ ವಸ್ತು ಇದೆ. ಅದನ್ನು ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ತರುವುದು ನಿನ್ನ ಮೊದಲ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಕೆಲಸ.
ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಆ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಶರೀರ ಈಗ ಅವನ ನಿಯಂತ್ರಣ ತಪ್ಪಿತ್ತು. ಅವನ ಸ್ನಾಯುಗಳು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನ ಕಾಲುಗಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ಪಾರ್ಕಿಂಗ್ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದವು. ಬೈಕ್ ಕೀ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಬೈಕ್ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅಚ್ಚರಿಯೆಂದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದೇ ಕಿಕ್ಗೆ ಘರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಆಯಿತು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅವನ ಹಳೆಯ ಹಿರೋ ಬೈಕ್ನ ಇಂಜಿನ್ ಸದ್ದು ಈಗ ಮೊದಲಿನಂತಿರಲಿಲ್ಲ ಅದು ಒಂದು ಹಸಿದ ಸಿಂಹದ ಗುಟುಕು ಸದ್ದಿನಂತೆ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ನಡುವೆ ಅವನು ಬೈಕ್ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವನಿಗೆ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ವಾಹನಗಳು ಅಥವಾ ಜನ ಯಾರು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ದೃಷ್ಟಿ ಕೇವಲ ಮುನ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿತ್ತು. ಸುಮಾರು ಒಂದೂವರೆ ಗಂಟೆಯ ವೇಗದ ಪ್ರಯಾಣದ ನಂತರ ಅವನು ಆ ಲೊಕೇಷನ್ ತಲುಪಿದ. ಅದು ಮುಖ್ಯ ರಸ್ತೆಯಿಂದ ಐದು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಒಳಗೆ ಇರುವ ಒಂದು ಬೆಟ್ಟದ ಬುಡ. ಅಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಮುಳ್ಳಿನ ಗಿಡಗಳು ಮತ್ತು ಒಣಗಿದ ಮರಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಾಲುದಾರಿ ಇತ್ತು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಚಳಿಯ ತೀವ್ರತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು.
ಬೈಕ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಇಳಿದ ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಆ ಪರಿಚಿತ ವಾಸನೆ ಮತ್ತೆ ಬಡಿಯಿತು. ದೂರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ, ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಕಲ್ಲಿನ ದೇವಸ್ಥಾನ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕಪ್ಪು ಪಾಚಿ ಬೆಳೆದಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಆ ಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದಂತಿತ್ತು. ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಆದರ್ಶ್ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ. ಅವು ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲ, ಅವು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಹಸ್ತಾಕ್ಷರಗಳಂತೆ ಇದ್ದವು ಮತ್ತು ಅವುಗಳಿಂದ ಇನ್ನೂ ರಕ್ತ ಜಿನುಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಆ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಗರ್ಭಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ದೇವತೆಯ ವಿಗ್ರಹ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಕಲ್ಲಿನ ಚಪ್ಪಡಿ ಇತ್ತು. ಅದರ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಹಣೆಯ ಮೇಲಿರುವ ರಂಧ್ರದಂತೆಯೇ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ರಂಧ್ರವಿತ್ತು.
ಆದರ್ಶ್ ಹೆದರಬೇಡ. ನಿನ್ನ ಹಣೆಯ ಆ ಕೆಂಪು ಮಣಿಯನ್ನು ಒತ್ತಿ, ಅದರಿಂದ ಒಂದು ಹನಿ ರಕ್ತವನ್ನು ಆ ಕಲ್ಲಿನ ರಂಧ್ರದೊಳಗೆ ಬಿಡು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಧ್ವನಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲಿ ಬಂತು. ಆದರ್ಶ್ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ, ಅವನ ಉಸಿರಾಟ ಜೋರಾಗಿತ್ತು. ನಾನು ಇದನ್ನು ಯಾಕೆ ಮಾಡಬೇಕು? ಇದರಿಂದ ಏನಾಗಲಿದೆ? ಎಂದು ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಕಿರುಚಿದ.
ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಬೇಡ ಇದು ನಿನ್ನ ಡಿಎನ್ ಎ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಶಾಪದ ನಡುವಿನ ಮಿಲನ. ಈ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಆಳದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಶಸ್ತ್ರವೊಂದಿದೆ. ಅದನ್ನು ಹೊರತೆಗೆಯಲು ನಿನ್ನ ಈ ದೈವೀ ರಕ್ತದ ಸ್ಪರ್ಶ ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಬೃಹತ್ ನೆರಳು ಆ ಕತ್ತಲ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಬಂತು. ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಹಣೆಯ ಆ ಮಣಿಯಂತಹ ಗಾಯವನ್ನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಒತ್ತಿದ. ಒಂದು ಹನಿ ಗಾಢ ಕೆಂಪು, ಹೊಳೆಯುವ ರಕ್ತ ಆ ಕಲ್ಲಿನ ರಂಧ್ರದೊಳಗೆ ಬಿತ್ತು. ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ನಡುಗಲು ಶುರುವಾಯಿತು. ದೇವಸ್ಥಾನದ ಮೇಲ್ಛಾವಣಿಯಿಂದ ಹಳೆಯ ಕಲ್ಲುಗಳು ಉದುರತೊಡಗಿದವು. ಆ ಕಲ್ಲಿನ ಚಪ್ಪಡಿ ಮೆಲ್ಲನೆ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿಯಿತು, ಅದರ ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಒಂದು ಗುಪ್ತ ಸುರಂಗದ ಹಾದಿ ಕಂಡಿತು. ಆ ಸುರಂಗದ ಒಳಗಿನಿಂದ ಒಂದು ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಂತಹ ವಸ್ತು ತೇಲುತ್ತಾ ಮೇಲೆ ಬಂದಿತು. ಅದು ಮರದಿಂದ ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲ, ಅದು ಮನುಷ್ಯನ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರದ ಬಿಳಿ ಎಲುಬುಗಳಿಂದ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದಂತೆ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಆದರ್ಶ್ ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ ತಕ್ಷಣ ಅವನಿಗೆ ಲಕ್ಷ ವೋಲ್ಟ್ ವಿದ್ಯುತ್ ಹರಿದಂತೆ ಶಾಕ್ ಹೊಡೆಯಿತು. ಅವನ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಸತ್ತವರ ಆರ್ತನಾದ ಕೇಳಿಸಿತು. ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಹಳೆಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಿ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೆಸರಿತ್ತು ಅದುವೇ ಬ್ರಹ್ಮಶಿರಸ್ಸು.
ಅದನ್ನು ಈಗಲೇ ತೆರೆಯಬೇಡ ಆದರ್ಶ್ ಅದನ್ನು ನಿನ್ನ ಬೈಕ್ನ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡು ಇಲ್ಲಿಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ಹೊರಡು. ಮರಳಿ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಕೆಲವು ಕರಾಳ ಅಡೆತಡೆಗಳು ಬರಬಹುದು, ಆದರೆ ನೆನಪಿರಲಿ ನಿನ್ನ ಹಣೆಯ ಆ ಮಣಿ ನಿನಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದ. ಆದರ್ಶ್ ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡಾಗ ಅದು ಅತಿ ಹಗುರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಭಾರವನ್ನೇ ಹೊತ್ತಂತೆ ಇತ್ತು. ಅವನು ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬೈಕ್ ಹತ್ತಿದಾಗ, ದೇವಸ್ಥಾನದ ಆಚೆ ಕೆಲವು ವಿಚಿತ್ರ ಆಕೃತಿಗಳು ನಿಂತಿದ್ದವು. ಅವು ಮನುಷ್ಯರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಳಿಯಾಗಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಅವರ ಶರೀರದಿಂದ ಬೂದಿ ಉದುರುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರು ಆದರ್ಶ್ನ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳಂತೆ ಓಡಿ ಬರಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು.
ಆದರ್ಶ್ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಬೈಕ್ ಕಿಕ್ ಮಾಡಿದ. ಬೈಕ್ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಆಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವನ ಹಣೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ ಮಣಿ ಕೆಂಪಾಗಿ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸತೊಡಗಿತು. ಆ ಬೆಳಕು ಬಿದ್ದ ತಕ್ಷಣ ಆ ಬಿಳಿ ಕಣ್ಣಿನ ಅತಿಮಾನುಷ ಶಕ್ತಿಗಳು ಕಿರುಚುತ್ತಾ ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿಯಾಗತೊಡಗಿದವು ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಆ ಕ್ಷಣ ತನ್ನಲ್ಲಿ ಏನೋ ಒಂದು ಭೀಕರ ಶಕ್ತಿ ಅಡಗಿದೆ ಎಂಬ ಅರಿವಾಯಿತು. ಅವನು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕಡೆಗೆ ಬೈಕ್ ಓಡಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವನ ಮೊಬೈಲ್ ವೈಬ್ರೇಟ್ ಆಯಿತು. ಈ ಬಾರಿ ಮಾತೃಭಾರತಿ ಆ್ಯಪ್ನಿಂದ ಬಂದ ನೋಟಿಫಿಕೇಶನ್ ಹೀಗಿತ್ತು ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ನ್ಯೂಸ್ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹೊರವಲಯದ ಕಲ್ಯಾಣಪುರ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಪ್ರಬಲ ಭೂಕಂಪನ ಸಂಭವಿಸಿದೆ. ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಳೆಯ ದೇವಸ್ಥಾನವೊಂದು ಮಣ್ಣಿನ ಪಾಲಾಗಿದೆ ಆ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹೋದ ಸಂಶೋಧಕರು ನಾಪತ್ತೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಆದರ್ಶ್ ಬೆವತು ಹೋಗಿದ್ದ. ಅವನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಕೇವಲ ಕಲ್ಪನೆಯ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಈ ಭೌತಿಕ ಪ್ರಪಂಚದ ಮೇಲೆ ಭೀಕರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಎಲುಬಿನ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗೆ ಏನಿದೆ? ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಒಯ್ಯಲು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ? ಕಥೆಯ ಮೊದಲ ಮಹೋನ್ನತ ರಹಸ್ಯ ಈಗ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ಮನೆ ತಲುಪಿ ತನ್ನ ರೂಮಿನ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಾಗ, ಅಲ್ಲಿನ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು. ಉಪಯೋಗ ಶುರುವಾಗಿದೆ ನೀನು ಕೇವಲ ಬರಹಗಾರನಲ್ಲ, ನೀನು ನನ್ನ ಸೈನ್ಯದ ಮೊದಲ ಸೈನಾಧಿಪತಿ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರಿಸು. ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಈಗ ಅರ್ಥವಾಯಿತು, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಆಯುಧಗಳು ಆದರ್ಶ್ನ ಮೂಲಕ ಪೂರೈಕೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ.
