ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಆ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಎಂದಿನಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿ ಸದ್ದಿನ ಬದಲು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ನಿಗೂಢ ಮೌನ ಆವರಿಸಿತ್ತು, ಅದು ಯಾವುದೋ ಅನಾಹುತದ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಂತಿತ್ತು. ಪಾರ್ಕ್ನ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನನಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಆದರ್ಶ್ ಮೆಲ್ಲನೆ ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟಾಗ ಅವನ ಎದುರು ಕಂಡಿದ್ದು ಆ ದಿವ್ಯ ಮುಖ ರಶ್ಮಿ. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಆತಂಕ ಮತ್ತು ಕಾಳಜಿ ಎದ್ದುಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳ ಆ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪದ ಉರಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಡಗಿತ್ತು, ಆದರ್ಶ್ನ ಶರೀರದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಕರಾಳ ಕಂಪನ ನಿಂತಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ಮೆಲ್ಲನೆ ಎದ್ದು ಕುಳಿತು ತನ್ನ ಹಣೆಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಅಲ್ಲಿ ಆ ಕೆಂಪು ಮಣಿಯಿರಲಿಲ್ಲ, ಗಾಯವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕೆಂಪು ಮಚ್ಚೆ ಮಾತ್ರ ಉರಿಯಿಲ್ಲದ ಒಂದು ಕರಾಳ ಗುರುತಾಗಿ ಉಳಿದಿತ್ತು.
ಆದರ್ಶ್, ಏನಾಯಿತು ನಿನಗೆ? ಆ ವಿಚಿತ್ರ ದೈತ್ಯಾಕಾರದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಯಾರು? ಅವನು ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವನ ನೆರಳು ಇಡೀ ಪಾರ್ಕ್ ಅನ್ನೇ ನುಂಗುತ್ತಿತ್ತು ರಶ್ಮಿ ನಡುಗುವ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದಳು. ಅವಳ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಅತೀವವಾದ ಭಯವಿತ್ತು.
ಆದರ್ಶ್ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿದ. ಅವಳಿಗೆ ಸತ್ಯ ಹೇಳುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅವನಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾರೋ ಕಿಡಿಗೇಡಿಗಳು ಇರಬೇಕು ರಶ್ಮಿ, ಬಹುಶಃ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಭ್ರಮೆಯಾಗಿರಬಹುದು. ನಾನು ತಲೆ ಸುತ್ತಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದೆ ಅಷ್ಟೇ. ಆದರೆ ಈ ನಡುರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಹೇಗೆ ಬಂದೆ?
ನನಗೆ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಅದೃಶ್ಯ ಶಕ್ತಿ ಕರೆದಂತೆ ಅನ್ನಿಸಿತು ಆದರ್ಶ್. ನೀನು ಅಪಾಯದಲ್ಲಿದ್ದೀಯಾ ಎಂದು ನನ್ನ ಆತ್ಮ ಕಿರುಚುತ್ತಿತ್ತು, ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ಈ ಪಾರ್ಕ್ನತ್ತ ಓಡಿ ಬಂದವು, ರಶ್ಮಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಆದರ್ಶ್ನನ್ನು ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಹೇಳಿದ್ದು ನಿಜವಿರಬಹುದೇ? ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿಯ ನಡುವೆ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಜನ್ಮ ಜನ್ಮಾಂತರದ ಕರಾಳ ಸಂಬಂಧವಿದೆಯೇ? ಅಥವಾ ಅವಳನ್ನು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ತನ್ನ ಮುಂದಿನ ಬಲಿಕೊಡುವ ದಾಳವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆಯೇ?
ಆದರ್ಶ್ ರಶ್ಮಿಯನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಅವಳ ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿಸಿ ತನ್ನ ಬಾಡಿಗೆ ರೂಮಿಗೆ ಮರಳಿದ. ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಅಂತಿಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಗುಡುಗಿನಂತೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಎರಡನೇ ರಹಸ್ಯ ನಿನ್ನ ಬೈಕ್ನ ಆ ಎಲುಬಿನ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿದೆ ಅದನ್ನು ಹುಡುಕದಿದ್ದರೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ಸ್ಮಶಾನವೇ ಗತಿಯಾಗಲಿದೆ.
ಅವನು ತನ್ನ ರೂಮಿನ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರದ ಎಲುಬುಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋದ. ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಈಗ ಮೊದಲಿನಂತೆ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅದರ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ ಪುರಾತನ ಬ್ರಾಹ್ಮಿ ಲಿಪಿಯ ಅಕ್ಷರಗಳು ಈಗ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ, ರಕ್ತದ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರ್ಶ್ ನಡುಗುವ ಕೈಗಳಿಂದ ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಮುಚ್ಚಳವನ್ನು ತೆರೆದ. ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಒಳಗೆ ಆ ನೀಲಿ ಸೀಸೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದರ ತಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿದ ಒಂದು ವಸ್ತು ಇತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ಅದನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ನೋಡಿದಾಗ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ ಅದು ಒಂದು ಹಳೆಯ, ರಕ್ತಸಿಕ್ತವಾದ ತಾಳೆಗರಿ. ಅದು ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಳೆಯದು ಎಂಬುದು ಅದರ ಬಣ್ಣ ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹರಡಿದ ಆ ಹಳೆಯ ಗ್ರಂಥಾಲಯದ ಬೂದಿಯ ವಾಸನೆಯಿಂದ ತಿಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ಆ ತಾಳೆಗರಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡಾಗ ಅವನ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸ್ಫೋಟವಾದಂತಾಯಿತು. ಆ ತಾಳೆಗರಿಯ ಮೇಲೆ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಗೆರೆಗಳು ಕೇವಲ ಚಿತ್ರಗಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವು ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಭೂಪ್ರದೇಶದ ನಕ್ಷೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.
ಆದರೆ ಅದು ಇಂದಿನ ಸಿಲಿಕಾನ್ ಸಿಟಿಯಲ್ಲ ಅದು ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗಿನ ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯ ಮತ್ತು ಗುಪ್ತ ಹಾದಿಗಳ ನಕ್ಷೆ. ಆ ನಕ್ಷೆಯ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಸರ್ಪದ ಚಿಹ್ನೆಯಿತ್ತು. ಅದು ಇಂದಿನ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕೆಂಪೇಗೌಡ ಗೋಪುರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಹಲಸೂರು ಕೆರೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ನಿರ್ಜನ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಆದರ್ಶ್ನ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಪುಡಿಯಾಗಿದ್ದ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್ ತಾನಾಗಿಯೇ ರಿಪೇರಿಯಾಗಿ, ನೀಲಿ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯತೊಡಗಿತು ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಆಪ್ಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಮಾತೃಭಾರತಿಯ ರೈಟರ್ ಡ್ಯಾಶ್ಬೋರ್ಡ್ ಮಾತ್ರ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಕಡೆಯಿಂದ ಒಂದು ಹೊಸ ಸಂದೇಶ ಕೆಂಪು ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿತ್ತು. ಬರಹಗಾರನೇ, ನೀನು ರಶ್ಮಿಯನ್ನು ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ನನ್ನ ಎರಡನೇ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ನೀನು ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹಂಚಲೇಬೇಕು. ಆ ತಾಳೆಗರಿಯಲ್ಲಿರುವುದು ನನ್ನ ಹಣೆಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡ ಆ ಕಳೆದುಹೋದ ದೈವೀ ಮಣಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುವ ದಾರಿ. ಅದನ್ನು ನೀನು ಕಥೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗಬೇಕು. ನೀನು ಬರೆಯುವ ಪ್ರತಿ ಅಕ್ಷರವೂ ಆ ಮಣಿಗೆ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಶಕ್ತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ನೆನಪಿರಲಿ, ಆ ಮಣಿ ಸಿಕ್ಕದಿದ್ದರೆ ರಶ್ಮಿಯ ನೆರಳು ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಸೆರೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ಈ ಬಾರಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ.
ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿದಂತಾಯಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಈಗ ರಶ್ಮಿಯನ್ನೇ ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ಮೇಲ್ ತಂತ್ರವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ತನ್ನ ಡೆಲಿವರಿ ಬ್ಯಾಗ್ ಎತ್ತಿಕೊಂಡ. ಅಚ್ಚರಿಯೆಂದರೆ, ಅವನ ಆಪ್ನಲ್ಲಿ ಅಂದು ಬಂದ ಮೊದಲ ಆರ್ಡರ್ ಹಲಸೂರು ಕೆರೆಯ ಹತ್ತಿರದ ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ಇಕ್ಕಟ್ಟಾದ ಓಣಿಯಿಂದ ಬಂದಿತ್ತು. ಇದು ಕಾಕತಾಳೀಯವೋ ಅಥವಾ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಕರಾಳ ಹಣೆಬರಹವೋ?
ಅವನು ತನ್ನ ಬೈಕ್ ಏರಿ ಹೊರಟಾಗ ಅವನ ಹಿಂದಿನ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಆ ಎಲುಬಿನ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದು ಅದೃಶ್ಯ ಭಾರವಾಗಿ ಕುಳಿತಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ ಅವನಿಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನೂ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಸೈನ್ಯದ ಒಬ್ಬ ಸೈನಿಕನಂತೆ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ತನ್ನನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಹಲಸೂರು ಕೆರೆಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋದಾಗ ಮಧ್ಯಾಹ್ನವಾಗಿದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಿ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಮಂಜು ಮುಸುಕಿತು, ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ಕಪ್ಪಾಯಿತು. ಆದರ್ಶ್ ಡೆಲಿವರಿ ಕೊಡಬೇಕಾದ ಮನೆ ಒಂದು ಪಾಳುಬಿದ್ದ ಬಂಗಲೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಹೋದಾಗ ಬಾಗಿಲು ತಾನಾಗಿಯೇ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು. ಒಳಗೆ ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮುದಿ ಮನುಷ್ಯ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಳಿಯಾಗಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಅವನ ಮೈಮೇಲೆ ಕೇವಲ ಬೂದಿಯಿತ್ತು ಅವನು ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಲ್ಲಿನ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಆದರ್ಶ್ನ ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟ. ಅದು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ವಿಗ್ರಹವಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಆ ವಿಗ್ರಹದ ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ರಂಧ್ರವಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ರಕ್ತ ಜಿನುಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಎರಡನೇ ರಹಸ್ಯ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ ಬರಹಗಾರನೇ ತಾಳೆಗರಿಯನ್ನು ಬೆಳಕಿಗೆ ಹಿಡಿದು ಓದು ಎಂದು ಆ ಮುದಿ ಮನುಷ್ಯ ಹೇಳಿ ಮಂಜಿನಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾದ. ಆದರ್ಶ್ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ತನ್ನ ರೂಮಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದು ಆ ತಾಳೆಗರಿಯನ್ನು ಸಣ್ಣ ದೀಪದ ಬೆಳಕಿಗೆ ಹಿಡಿದು ನೋಡಿದ. ಅಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಸಂಸ್ಕೃತ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು. ಮಣಿಯು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿದೆ, ಆದರೆ ಮಣ್ಣು ಬಿಸಿ ರಕ್ತವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಬಲಿಗಳು ಸಂಭವಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಮಣಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ನಾಲ್ಕು ಸಾವುಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಕಥೆಯಲ್ಲೇ ನೀನೇ ಸೃಜಿಸಬೇಕು.
ಬಲಿಗಳೇ? ಆದರ್ಶ್ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಮಣಿಗಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಅಮಾಯಕ ಜನರ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಭಯಾನಕ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಆ ಬಲಿಗಳು ಆದರ್ಶ್ನ ಕಥೆಯ ಮೂಲಕವೇ ನಡೆಯಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರ ಸಾವನ್ನು ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವರು ನಿಜ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ ಇದು ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲ, ಇದು ಮೃತ್ಯು ಶಾಸನ.
ಅವನು ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ ರಶ್ಮಿಯ ಕಾಲ್ ಬಂದಿತು. ಅವಳ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಅತೀವವಾದ ಭಯವಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ವಿಚಿತ್ರವಾಗುತ್ತಿದೆ. ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹಿತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಎಲುಬಿನ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಹೂತು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಾನು ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ನೋಡಿದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ಮಣ್ಣು ತಾನಾಗಿಯೇ ಮೇಲೆ ಬರುತ್ತಿದೆ ಆದರ್ಶ್, ನನಗೆ ಭಯವಾಗುತ್ತಿದೆ, ಕೂಡಲೇ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಾ.
ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಎರಡನೇ ರಹಸ್ಯದ ಆ ಕರಾಳ ಆಟ ರಶ್ಮಿಯ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಿಂದಲೇ ಶುರುವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಆದರ್ಶ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೇ ಪ್ರಪಾತಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ನಡುಗುವ ಕೈಗಳಿಂದ ಮೊಬೈಲ್ ಎತ್ತಿಕೊಂಡ. ಅವನ ಮುಂದೆ ಎರಡು ದಾರಿಗಳಿದ್ದವು, ಮೌನವಾಗಿರುವುದು ಅಥವಾ ಬರೆಯುವುದು. ಆದರೆ ಮೌನವಾಗಿದ್ದರೆ ರಶ್ಮಿ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುತ್ತಾಳೆ. ಅವನು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಟೈಪ್ ಮಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ. 80 ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಈ ಮಹಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ಈಗ ಹತ್ತನೇ ಮೆಟ್ಟಿಲು ರಕ್ತದ ಮಡುವಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತ್ತು.
ಅವನು ಟೈಪ್ ಮಾಡಿದ ಹೊಸ ಅಧ್ಯಾಯದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಮಣ್ಣಿನೊಳಗಿನ ಮೃತ್ಯು ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಬಲಿಯ ಸುಳಿವು.
