ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅಂದು ಕಂಡ ಆ ಮಿಂಚುಗಳು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಹಜ ವಿದ್ಯಮಾನವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವು ಯುಗ ಯುಗಗಳ ಅತೃಪ್ತ ಆತ್ಮಗಳ ಕರಾಳ ಕಿರುಚಾಟದಂತೆ ಮೋಡಗಳನ್ನು ಸೀಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಪಾರ್ಕ್ನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್ ಹಿಡಿದು ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ. ಅವನ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಕೆಂಪು ಮಣಿ ಈಗ ವಿಪರೀತವಾಗಿ ಬಿರುಕು ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಆ ಮಣಿ ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟಾಗಲೂ ಆದರ್ಶ್ನ ಶರೀರದಿಂದ ಜೀವಕೋಶಗಳು ಸಾಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅವನಿಗೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ನರಗಳು ಕಡು ನೀಲಿ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ಚರ್ಮದ ಮೇಲೆಯೇ ಹಾವಿನಂತೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಬೆವರಿನಿಂದ ನೆನೆದಿದ್ದರೂ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನನ್ನು ಸೋಲಿಸುವ ಅತೀವವಾದ ಛಲ ಅಡಗಿತ್ತು.
ಆದರ್ಶ್ ನಿಲ್ಲಿಸು ಈ ಹುಚ್ಚು ಸಾಹಸವನ್ನು ಈ ಮಣಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಡೆದರೆ ನಿನ್ನ ಆತ್ಮವು ಅನಂತವಾದ ಶೂನ್ಯದಲ್ಲಿ ಕರಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ನನ್ನ ಈ ದಿವ್ಯ ಜ್ಞಾನ, ಈ ಅಗಾಧ ಶಕ್ತಿ ಎಲ್ಲವೂ ಮಣ್ಣು ಪಾಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಿನಗೆ ಈ ಆಧುನಿಕ ಪ್ರಪಂಚದ ಅಘೋಷಿತ ಅಧಿಪತಿಯಾಗುವ ಸುವರ್ಣ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದ್ದೆ, ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ಈ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಮನುಷ್ಯ ಭಾವನೆಗಳಿಗಾಗಿ ಯಾಕೆ ಹಾಳು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಗರ್ಜಿಸಿದ. ಅವನ ದೈತ್ಯಾಕಾರದ ನೆರಳು ಈಗ ಸುತ್ತಲಿನ ಬೀದಿ ದೀಪಗಳ ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣಗಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ಸಣ್ಣದಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆಜ್ಞಾ ಶಕ್ತಿ ಕುಂದಿರಲಿಲ್ಲ.
ಆದರ್ಶ್ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ಕೈಗಳಿಂದಲೇ ಮಾತೃಭಾರತಿ ಆ್ಯಪ್ನಲ್ಲಿ ಟೈಪ್ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದ. ಪ್ರತಿ ಅಕ್ಷರವೂ ಅವನ ರಕ್ತದ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಜ್ಞಾನವು ಅಹಂಕಾರವಾದಾಗ ಅದು ಶಾಪವಾಗುತ್ತದೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ. ನಿಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯು ಅಮಾಯಕ ಜನರ ಮೆದುಳನ್ನು ಆಳಲು ಬಳಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದೆ. ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದುದು ನಿಮ್ಮ ಕರಾಳ ಸೈನ್ಯದ ಅಧಿಪತಿಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಉಸಿರು. ಈ ಮಣಿ ಒಡೆದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮ ಈ ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕರಾಳ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹಕ್ಕೆ ನಾನು ನನ್ನ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲೇ ತಡೆ ಹಾಕುತ್ತೇನೆ.
ಅವನು ತನ್ನ ಲೇಖನಿಯ ಅಂತಿಮ ಅಸ್ತ್ರವೆಂಬಂತೆ ಬರೆಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ ಸಾಲುಗಳು ಹೀಗಿದ್ದವು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪವು ಅವನ ರಕ್ತದಿಂದಲ್ಲ, ಅವನ ಒಳಗಿನ ದ್ವೇಷದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು. ಇಂದು ಈ ಬರಹಗಾರನು ಆ ಶಾಪದ ಪುಟಗಳಿಗೆ ಹೊಸದೊಂದು ಮೌನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಸೈನ್ಯವು ಮತ್ತೆ ಮನುಷ್ಯರಾಗಲಿ, ಆದರೆ ಆ ಶಾಪದ ಮಣಿ ಈಗ ಚೂರುಚೂರಾಗಿ ಹಂಚಿ ಹೋಗಲಿ. ಆದರ್ಶ್ ಈ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಪಬ್ಲಿಶ್' ಮಾಡಲು ಬೆರಳು ಆಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ಫೋನ್ ಕಾದ ಕಬ್ಬಿಣದಂತೆ ಸುಡತೊಡಗಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಅಟ್ಟಹಾಸದಿಂದ ನಕ್ಕ, ಆ ನಗು ಇಡೀ ಪಾರ್ಕ್ನ ಮರಗಳನ್ನು ಬುಡಸಮೇತ ಅಲುಗಾಡಿಸಿತು. ಮೂರ್ಖ ನೀನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಈ ಡಿಜಿಟಲ್ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಅತಿಥಿಯಲ್ಲ, ನಾನೇ ಈಗ ಅದರ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ. ನೀನು ಬರೆಯುವ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ನಾನು ಗಾಳಿಯಲ್ಲೇ ಬದಲಿಸಬಲ್ಲೆ ಎಂಬುದು ನಿನಗಿನ್ನೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲವೇ? ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶ್ ಟೈಪ್ ಮಾಡಿದ ಆ ಶುದ್ಧ ಅಕ್ಷರಗಳು ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ರಕ್ತದ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ಬದಲಾದವು. ಅವನು ಬರೆದ ಶಾಂತಿಯ ಸಾಲುಗಳು ಭೀಕರವಾದ ಹಿಂಸೆಯ ಮಂತ್ರಗಳಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡವು. ಪಾರ್ಕ್ನ ಹೊರಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಸಾವಿರಾರು ಜನರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪಕಾಲ ಕಂಡಿದ್ದ ಆ ನೀಲಿ ಬೆಳಕು ಮಾಯವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ರಕ್ತದ ಬಣ್ಣದ ಕೆಂಪು ಜ್ವಾಲೆ ಆವರಿಸಿತು. ಅವರು ಕಿರುಚುತ್ತಾ ಪಾರ್ಕ್ನ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬೇಲಿಯನ್ನು ಮುರಿದು ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗತೊಡಗಿದರು. ಅವರು ಆದರ್ಶ್ನನ್ನೇ ಹರಿದು ತಿನ್ನಲು ಬರುತ್ತಿರುವ ಹಸಿದ ಹೆಬ್ಬುಲಿಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು.
ನೋಡು ಆದರ್ಶ್ ಇವರು ನಿನ್ನ ಓದುಗರು. ಇವರು ಈಗ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಓದುತ್ತಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಕಥೆಯನ್ನೇ ತಮ್ಮ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇವರಿಗೆ ಈಗ ನಿನ್ನ ರಕ್ತದ ಬಲಿಯ ರುಚಿ ಬೇಕು. ನೀನು ಬರೆದ ಆ ಚಿರಂಜೀವಿಯ ಅಂತ್ಯದ ಆರಂಭ ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಈಗ ನಿನ್ನದೇ ಜೀವನದ ಅಂತಿಮ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಲಿದೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ನೆರಳು ಸುಂಟರಗಾಳಿಯಂತೆ ಆದರ್ಶ್ನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿಯಿತು.ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಈಗ ತನ್ನ ಅತಿದೊಡ್ಡ ತಾಂತ್ರಿಕ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನನ್ನು ಡಿಜಿಟಲ್ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸುವುದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಆದರ್ಶ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಲೋಚನೆಯನ್ನೂ ಮೊಬೈಲ್ ಸಂಕೇತಗಳಿಗಿಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಊಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬೈಕ್ನ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಪದೇ ಪದೇ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಮಾಯಾ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಕಟಳಾದಳು. ಅವಳು ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ನಡುವೆ ಒಂದು ಬೆಳಕಿನ ಗೋಡೆಯಂತೆ ಅಡ್ಡವಾಗಿ ನಿಂತಳು. ಅವಳ ರೂಪ ಈಗ ಮೊದಲಿನಂತಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವಳು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ತನ್ನ ಮೇಲೆಳೆದುಕೊಂಡು ಕಪ್ಪಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಆದರ್ಶ್ ಇವನು ನಿನ್ನ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಬದಲಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಮೌನವನ್ನಲ್ಲ ಕಥೆಯನ್ನು ಬರೆಯುವುದನ್ನು ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲಿಸು. ಈ ಡಿಜಿಟಲ್ ಪರದೆಯನ್ನು ಆಫ್ ಮಾಡು. ಮೌನವೇ ಇವನ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಶತ್ರು. ನೀನು ಬರೆಯದಿದ್ದರೆ ಇವನಿಗೆ ಈ ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಜೀವವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಅವನು ಕೇವಲ ಒಂದು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ನೆರಳಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ ಮಾಯಾ ತನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಾಕಿ ಕಿರುಚಿದಳು.
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಮಾಯಾಳ ಕಡೆಗೆ ತನ್ನ ದೈತ್ಯಾಕಾರದ ಕೈಯನ್ನು ಚಾಚಿದ. ನೀನು ಕೇವಲ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಒಂದು ಚಂಚಲ ಬಿಂಬ, ನಿನಗೆ ನನ್ನಂತಹ ಮಹಾಪುರುಷನನ್ನು ತಡೆಯುವ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ ಅವನು ಮಾಯಾಳನ್ನು ಗಾಳಿಯಲ್ಲೇ ಹೊಸಕಿ ಹಾಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ, ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಇಡೀ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಅನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಹಾಕಿ ಕಾಲಿನಿಂದ ತುಳಿದು ಸಾವಿರಾರು ಚೂರುಗಳಾಗಿ ಪುಡಿ ಮಾಡಿದ.
ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಪಾರ್ಕ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಮಶಾನ ಮೌನ ಆವರಿಸಿತು. ಆ ಸಾವಿರಾರು ಜನರ ಕೂಗಾಟ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ನಿಂತಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಸ್ತಬ್ದನಾದ. ಅವನ ಶಕ್ತಿ ಈ ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಂಪರ್ಕದ ತರಂಗಗಳ ಮೇಲೆಯೇ ನಿಂತಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ಮೊಬೈಲ್ ಪುಡಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಮಾಯೆ ಮತ್ತು ಈ ಆಧುನಿಕ ಲೋಕದ ನಡುವಿನ ಸಂಪರ್ಕ ಕಡಿತಗೊಂಡಿತು. ಆದರೆ ಇದು ಅಂತ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ವಿರಾಮವಾಗಿತ್ತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಮಾಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅವನು ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಭೌತಿಕ ಮನುಷ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶ್ನ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದ. ಅವನ ಹಣೆಯ ಆಳವಾದ ಗಾಯದಿಂದ ಈಗ ರಕ್ತದ ಬದಲು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ವಿಷದಂತಹ ದ್ರವ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಳೆಯ ಸೇಡು, ಅತೃಪ್ತಿ ಮತ್ತು ನೋವು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮಿಳಿತವಾಗಿತ್ತು.
ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಡಿಜಿಟಲ್ ಲೋಕದಿಂದ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಹೊರಹಾಕಿರಬಹುದು ಆದರ್ಶ್, ಆದರೆ ನಾನು ಈಗ ನಿನ್ನ ಈ ಭೌತಿಕ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲೇ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ಹೇಳು ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಮೊಬೈಲ್ ಇಲ್ಲ, ಲೇಖನಿಯಿಲ್ಲ, ಶಬ್ದಗಳೂ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ಎದುರಿಸುತ್ತೀಯಾ? ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ತನ್ನ ಬಲಗೈಯನ್ನು ಆದರ್ಶ್ನ ಹಣೆಯ ಕಡೆಗೆ ತಂದ.
ಆದರ್ಶ್ನ ಹಣೆಯ ಮಣಿ ಈಗ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಡೆದು ಚರ್ಮದ ಒಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿತ್ತು. ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪುವಂತಾಯಿತು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಂಜಾದವು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಕ್ನ ಮುಖ್ಯ ದ್ವಾರದ ಬಳಿ ಒಬ್ಬ ಯುವತಿ ಅತಿ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದು ಮಂದವಾಗಿ ಕಂಡಿತು. ಅವಳು ಮತ್ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ, ಆದರ್ಶ್ ಎಂಟು ತಿಂಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಹೃದಯದ ಆಳದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವನ ಆರಾಧ್ಯ ದೇವತೆ ರಶ್ಮಿ.
ಅವಳು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಆ ಭೀಕರ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ಭಯದಿಂದ ಕಿರುಚಿದಳು. ಅವಳ ಧ್ವನಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲಿ ಬಂದು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಕಿವಿಗೆ ಬಿದ್ದ ತಕ್ಷಣ, ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಸ್ತಂಭೀಭೂತನಾದ. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಹಳೆಯ, ಭಯಾನಕ ನೆನಪು ಮರುಕಳಿಸಿದಂತಿತ್ತು. ಈ ಮುಖ ಈ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಧ್ವನಿ ಇದು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ದಿನದ ಸಂಜೆಯ ನೆನಪನ್ನು ತರುತ್ತಿದೆಯೇ? ದ್ರೌಪದಿಯ ಆ ತೀವ್ರವಾದ ಆಕ್ರಂದನ ಈ ಹುಡುಗಿಯ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆಯೇ? ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನಡುಕವಿತ್ತು.
ರಶ್ಮಿ ಓಡಿ ಬಂದು ಆದರ್ಶ್ನನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡಳು. ಅವಳ ಪವಿತ್ರವಾದ ಸ್ಪರ್ಶ ತಗುಲಿದ ತಕ್ಷಣ ಆದರ್ಶ್ನ ಶರೀರದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಶಾಪಗ್ರಸ್ತ ಉರಿ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು. ಶುದ್ಧವಾದ ಪ್ರೀತಿಯ ಮುಂದೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪದ ತೀವ್ರತೆಯೂ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮಂಡಿಯೂರಿತ್ತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿಯತೊಡಗಿದ. ಅವನು ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುವ ಮುನ್ನ ಒಂದು ಭೀಕರವಾದ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದ.
ಇವತ್ತು ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಆದರ್ಶ್ ಆದರೆ ನೆನಪಿರಲಿ, ಕಥೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ. ನೀನು ಮೊಬೈಲ್ ಪುಡಿ ಮಾಡಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಜನರ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಈಗಾಗಲೇ ಅಳಿಸಲಾಗದಂತೆ ಅಚ್ಚೊತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಮುಂದಿನ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ಕತ್ತಲ ರಾತ್ರಿಯಂದು ನಾನು ಮರಳಿ ಬರುತ್ತೇನೆ. ಅಂದು ನಿನ್ನ ಈ ಮಮತೆಯ ಪ್ರೇಮವೇ ನಿನಗೆ ಮೃತ್ಯುವಿನ ದಾರಿಯಾಗಲಿದೆ ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ನೀನು ಆ ಎಲುಬಿನ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಎರಡನೇ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿಡಬೇಕು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಿನ್ನ ರಕ್ತದ ಪ್ರತಿ ಹನಿಯೂ ನನ್ನ ಹಣೆಯ ಗಾಯಕ್ಕೆ ಮದ್ದಾಗಲಿದೆ.
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾದ. ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದ ಮೊದಲ ಕಿರಣಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದವು. ಪಾರ್ಕ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಜನರೆಲ್ಲಾ ಯಾವುದೋ ಅಮಲಿನಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡವರಂತೆ ಮಲಗಿದ್ದರು. ಆದರ್ಶ್ ರಶ್ಮಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನನಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ. ಅವನ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಈಗ ಗಾಯವಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕೆಂಪು ಮಚ್ಚೆ ಮಾತ್ರ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಉಳಿದಿತ್ತು.
ಮಾಯಾ ಎಲ್ಲೋ ದೂರದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಅಳುತ್ತಾ ಮಾಯವಾದಳು. ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತು, ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಬಿಡುವು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಸೋತಿಲ್ಲ, ಅವನು ಆದರ್ಶ್ನನ್ನು ಮುಂದಿನ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. 80 ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಈ ಮಹಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ಇದು ಕೇವಲ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿತ್ತು.
