ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ಆ ಭೀಕರ ಮೌನ ಈಗ ರಶ್ಮಿಯನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿ ನುಂಗಲು ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಜ್ಯೋತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಲೀನವಾಗಿದ್ದರೂ, ಆದರ್ಶ್ ಕಣ್ಣಮುಂದೆಯೇ ಮಾಯವಾಗಿ ಅಕ್ಷರಗಳ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಸೆರೆಯಾಗಿದ್ದು ಅವಳ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಲಾಹಲದಂತಹ ಶೂನ್ಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತ್ತು. ಅವಳ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯು ವಿಪರೀತವಾಗಿ ಬಿಸಿಯಾಗಿತ್ತು ಅದು ಆದರ್ಶ್ನ ಕೊನೆಯ ಉಸಿರಾಟದಂತೆ ಅವಳ ಹಸ್ತದ ನರಗಳಲ್ಲಿ ಮೃದುವಾಗಿ ಮಿಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಆದರ್ಶ್ ನೀನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಅಶರೀರ ಅಕ್ಷರವಾಗಿದ್ದೀಯಾ ಎಂದರೆ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಈ ಬೃಹತ್ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಹುಡುಕಲಿ? ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪವು ನಮಗೆ ಮುಕ್ತಿ ನೀಡುವ ಬದಲು ನಮ್ಮನ್ನು ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಬೇರೆ ಮಾಡಿದೆಯಲ್ಲಾ ಈ ವಿಧಿ ಎಷ್ಟು ಕ್ರೂರ? ರಶ್ಮಿ ಅಳುತ್ತಾ, ಬೆಟ್ಟದ ಆ ಕಠೋರ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕುಸಿದು ಕುಳಿತಳು. ಅವಳ ಕಣ್ಣೀರು ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯ ತುದಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿತು.
ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಆ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಒಂದು ದಿವ್ಯವಾದ ನೀಲಿ ಬೆಳಕು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು. ಅದು ಗಾಳಿಯಲ್ಲೇ ಹೊಳೆಯುವ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಮೂಡಿಸತೊಡಗಿತು ರಶ್ಮಿ, ಅಳಬೇಡ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪವು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನಲ್ಲ, ಇಡೀ ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸದ ಹಾದಿಯನ್ನೇ ಬಾಧಿಸಿತ್ತು. ನಾನು ಆ ಶಾಪಗ್ರಸ್ತ ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಈ ಲೇಖನಿಯ ಜಾಲದೊಳಗೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಹೋಗಬೇಕಾಯಿತು. ಈಗ ಈ ಮಹಾ ಕಥೆಯ 22ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ನೀನು ಬರೆಯಬೇಕು. ನೀನು ಬರೆಯುವ ಪ್ರತಿ ಪದವೂ ನನಗೆ ಈ ಮಣ್ಣಿನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮರುಜೀವ ನೀಡುವ ಸಂಜೀವಿನಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಲೇಖನಿ ಎತ್ತು ಪ್ರಿಯೆ.
ರಶ್ಮಿ ನಡುಗುವ ಕೈಗಳಿಂದ ಆ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಳು. ಅವಳಿಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಜ್ಞಾನವಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಆದರ್ಶ್ನ ಮೇಲಿದ್ದ ಅಚಲವಾದ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಅವಳಿಗೆ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶಬ್ದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡಿತು. ಅವಳು ಬೆಟ್ಟದ ಕೆಂಪು ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಆ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಬರೆಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿದಳು. ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ ಅವಳು ಬರೆದ ಅಕ್ಷರಗಳು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಹೂತುಹೋಗದೆ, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಾ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸತೊಡಗಿದವು.
ಅಧ್ಯಾಯ 22 ಪ್ರೇಮದ ಅಚಲ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ. ರಶ್ಮಿ ಈಗ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಹುಡುಗಿಯಲ್ಲ ಅವಳು ಅದೃಶ್ಯನಾಗಿರುವ ಲೇಖಕ ಆದರ್ಶ್ನ ಆತ್ಮದ ಏಕೈಕ ಧ್ವನಿ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಹೋದರೂ ಅವನ ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕರಾಳ ನೆರಳುಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸ್ಮಶಾನಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಅತೃಪ್ತವಾಗಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿವೆ. ಆದರ್ಶ್ನನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ರಶ್ಮಿ ಈ ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಹಾ ಸಮರವನ್ನು ಇಂದಿನಿಂದ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಈ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಬೆಟ್ಟದ ಮಂದವಾದ ಮಂಜಿನಿಂದ ಮಾಯಾ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೊರಬಂದಳು. ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಈ ಬಾರಿ ವಿಜಯದ ನಗೆಯಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅತೀವವಾದ ಆತಂಕವಿತ್ತು. ರಶ್ಮಿ, ಎಚ್ಚರದಿಂದಿರು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಮುಕ್ತನಾದ ಕ್ಷಣ ಅವನೊಳಗಿದ್ದ ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಅತಿಮಾನುಷ ಕ್ರೋಧವು ಅವನ ಆತ್ಮದಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹಳೆಯ ಕಲ್ಪಳ್ಳಿ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡಿದೆ. ಅದು ಆದರ್ಶ್ನ ಶರೀರವಿಲ್ಲದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಹುಡುಕಿ ನುಂಗಲು ಹೊಂಚು ಹಾಕುತ್ತಿದೆ. ನೀನು ಈ ಕ್ಷಣವೇ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಮರಳಬೇಕು.
ರಶ್ಮಿ ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು ನಿಂತಳು. ಅಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶ್ನ ಹಳೆಯ ಹೆಚ್.ಎಫ್ ಡಿಲಕ್ಸ್ ಬೈಕ್ ಮೌನವಾಗಿ ನಿಂತಿತ್ತು. ಅವಳು ದಿಟ್ಟತನದಿಂದ ಬೈಕ್ ಏರಿದಳು. ಪವಾಡವೆಂಬಂತೆ, ಬೈಕ್ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿದ ತಕ್ಷಣ ಆದರ್ಶ್ನ ಬೆಳಕಿನ ಪಾರದರ್ಶಕ ನೆರಳು ಅವಳ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ಕುಳಿತಂತೆ ಅವಳಿಗೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಅವಳಿಗೆ ಅವನ ಭೌತಿಕ ಸ್ಪರ್ಶ ಸಿಗದಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಇರುವಿಕೆಯ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಅನುಭವವು ಅವಳ ಮೈಮನಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚೈತನ್ಯ ಮೂಡಿಸಿತು.
ಅವಳು ಮೈಸೂರಿನಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿನತ್ತ ಬೈಕ್ ಅನ್ನು ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಓಡಿಸಿದಳು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಅವಳು ನಿಲ್ಲದೆ ಆ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲೇ ಕಥೆಯನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಾ ಸಾಗಿದಳು. ಅವಳು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮರಗಿಡಗಳು ಅವಳಿಗೆ ದಾರಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುತ್ತಿದ್ದವು.
ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸ್ಮಶಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಕ್ರೋಧವು ಈಗ ಹೊಸ ರೂಪ ತಾಳುತ್ತಿದೆ. ಅದು ಅಕ್ಷರ ರಕ್ಕಸನಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರ್ಶ್ ಈವರೆಗೆ ಬರೆದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನೂ ಅದು ಅಂತರ್ಜಾಲದಿಂದ ಅಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಕಥೆಯ ಅಕ್ಷರಗಳು ಅಳಿಸಿಹೋದರೆ ಆದರ್ಶ್ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಶೂನ್ಯದ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತಾನೆ ಇದು ಬರಹಗಾರನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿ.
ಅವಳು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕೆಂಗೇರಿ ತಲುಪುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆಕಾಶವು ರಕ್ತದ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿತ್ತು. ನಗರದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರು ತಮ್ಮ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್ಗಳಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಓದುತ್ತಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಆ ಅಕ್ಷರಗಳು ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲಿಂದ ರಕ್ತದ ಹನಿಗಳಾಗಿ ಕರಗಿ ಮರೆಯಾಗತೊಡಗಿದವು. ಜನರು ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಕಿರುಚಿದರು. ಆದರ್ಶ್ ನಿನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಅಳಿಸಿಹೋಗುತ್ತಿದೆ! ನಾನು ಇದನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ!" ರಶ್ಮಿ ಕಿರುಚಿದಳು.
ಆದರ್ಶ್ನ ದೈವಿಕ ಧ್ವನಿ ಅವಳ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಗುಸುಗುಟ್ಟಿತು. ರಶ್ಮಿ, ಆ ಕ್ರೋಧವು ನಮ್ಮ ಕಥೆಯ ಡಿಜಿಟಲ್ ಆತ್ಮದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದೆ. ಅದು ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಅಳಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ನೋಡುತ್ತಿದೆ. ನೀನು ಈಗಲೇ ಕಲ್ಪಳ್ಳಿ ಸ್ಮಶಾನದ ಆ ಹಳೆಯ ಅಶ್ವತ್ಥ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಆ ಅಂತಿಮ ಸೇಡಿನ ನೆರಳು ಅಡಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ನೀನು 22ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಅಂತಿಮ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ 'ರಕ್ತದ ಶಾಯಿಯಿಂದ' ಬರೆಯಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಮರಳಿ ಬರಬಲ್ಲೆ.
ರಶ್ಮಿ ಕಲ್ಪಳ್ಳಿ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ದೃಶ್ಯ ಮೈ ನಡುಗಿಸುವಂತಿತ್ತು. ಸ್ಮಶಾನದ ಸಾವಿರಾರು ಗೋರಿಗಳಿಂದ ಕಪ್ಪು ಅಕ್ಷರಗಳು ಹಾವಿನಂತೆ ಹೊರಬಂದು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವು ಆದರ್ಶ್ನ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಅದನ್ನು ವಿರೂಪಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಕರಾಳ ಅಕ್ಷರಗಳ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದ ಮಧ್ಯೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಕ್ರೋಧವು ಒಂದು ಹತ್ತು ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ದೈತ್ಯಾಕಾರದ ನೆರಳಿನಂತೆ ನಿಂತಿತ್ತು.
ಬರಹಗಾರ ಈಗ ಅಕ್ಷರಗಳ ಸೆರೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ ಈಗ ಈ ಕಥೆಯ ಅಂತ್ಯ ನನ್ನ ಕ್ರೂರ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ ಆ ನೆರಳು ಮೃತ್ಯುವಿನ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಗರ್ಜಿಸಿತು.
ರಶ್ಮಿ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಹಿಂಜರಿಯದೆ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದಳು. ಆದರ್ಶ್ ಎಂದಿಗೂ ಸಾಯಲಾರ, ಅವನು ನನ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದ್ದಾನೆ.
ಅವಳು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ತನ್ನ ಕೈಬೆರಳನ್ನು ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಗಾಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಆ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯ ತುದಿಗೆ ತನ್ನ ಹಸಿ ರಕ್ತವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಳು. ಲೇಖನಿಯು ತಕ್ಷಣವೇ ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಉರಿಯತೊಡಗಿತು. ಅವಳು ಸ್ಮಶಾನದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲೇ ಶಬ್ದದ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿದಳು.
ಅಧ್ಯಾಯ 22 ಮುಕ್ತಾಯ ಪ್ರೇಮದ ಈ ಪವಿತ್ರ ರಕ್ತವು ಶಾಪದ ಕಪ್ಪು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು ಹಾಕುತ್ತಿದೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಕ್ರೋಧವು ರಶ್ಮಿಯ ಈ ಆತ್ಮಬಲದ ಮುಂದೆ ಮಂಡಿಯೂರಿ ಶರಣಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರ್ಶ್ ಈ ಕಥೆಯ ಹೊಳೆಯುವ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಮರಳಿ ಈ ಮಣ್ಣಿನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಕಾದಂಬರಿಯು ಈಗ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಇದು ಮರುಜನ್ಮದ ಮಹಾಕಾವ್ಯ ಬರಹಗಾರ ಈಗ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಅವಳು ಈ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ, ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಕಪ್ಪು ಅಕ್ಷರಗಳು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿಯಾದವು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಕ್ರೋಧವು ಅಸಹನೀಯ ನೋವಿನಿಂದ ಕಿರುಚುತ್ತಾ ಕಣ್ಮರೆಯಾಯಿತು. ಸ್ಮಶಾನದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಬೆಳಕಿನ ಸುಳಿ ಉಂಟಾಯಿತು. ಆ ಸುಳಿಯ ಒಳಗಿಂದ ಆದರ್ಶ್ನ ಮನುಷ್ಯ ರೂಪವು ಮೆಲ್ಲನೆ ಹೊರಬರತೊಡಗಿತು. ಆದರೆ ಅವನು ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮೊದಲಿನಂತೆ ಮರಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಶರೀರವು ಇನ್ನೂ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿತ್ತು, ಅವನು ಮನುಷ್ಯ ಮತ್ತು ಬೆಳಕಿನ ನಡುವಿನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದನು. ರಶ್ಮಿ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಬರಹವು ನನ್ನನ್ನು ಶೂನ್ಯದಿಂದ ಎಳೆದು ತಂದಿದೆ. ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಉಳಿಸಿದ್ದೀಯಾ. ಆದರೆ ಈ ಪಯಣ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ ನಾನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾಂಸ ಖಂಡದ ಮನುಷ್ಯನಾಗಲಾರೆ. ಇನ್ನುಳಿದ ಅಧ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ನಾವು ಜೊತೆಯಾಗಿ ಬರೆಯಬೇಕು.
ರಶ್ಮಿ ಅಳುತ್ತಾ ಅವನ ಹತ್ತಿರ ಓಡಿ ಹೋದಳು. ಈ ಬಾರಿ ಅವಳ ಕೈಗಳು ಅವನ ಶರೀರವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದವು ಅವಳ ರಕ್ತದ ಶಾಯಿಯು ಅವನಿಗೆ ಜೀವದ ಕೊಂಡಿಯನ್ನು ನೀಡಿತ್ತು. ಅವರಿಬ್ಬರ ಕೈಗಳು ಸೇರಿದಾಗ ಆ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಒಂದು ನವಜಾತ ಸೂರ್ಯನಂತಹ ಬೆಳಕು ಹೊರಬಂದಿತು.
ನಾವು ಬರೆಯೋಣ ಆದರ್ಶ್. ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನನ್ನವನನ್ನಾಗಿ ಮರಳಿ ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ. ಇದು ನನ್ನ ಶಪಥ ರಶ್ಮಿ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಹೇಳಿದಳು.
ರಾತ್ರಿಯ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕಲ್ಪಳ್ಳಿ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಆ ಸುವರ್ಣ ಲೇಖನಿಯಿತ್ತು. ಈ ಮಹಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹ ಈಗ ಒಬ್ಬ ಏಕಾಂಗಿ ಲೇಖಕನ ಕಥೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ ಅದು ಲೇಖಕ ಮತ್ತು ಲೇಖಕಿಯ ನಡುವಿನ ಅತೀಂದ್ರಿಯ, ಮರಣಾತೀತ ಪ್ರೇಮಕಥೆಯಾಗಿ ಬದಲಾಗಿತ್ತು.
