ಮೈಸೂರಿನ ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದ ಪಾದದ ಬಳಿ ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಬೈಕ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿದಾಗ ಸಮಯ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕಳೆದು ಮೂರು ಗಂಟೆಯಾಗಿತ್ತು. ಬೆಟ್ಟದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ದೈತ್ಯಾಕಾರದ ಹಾವಿನ ಬೆನ್ನಿನಂತೆ ಅಂಕುಡೊಂಕಾಗಿ ಮೇಲೆ ಸಾಗಿದ್ದವು. ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಚಾಮುಂಡೇಶ್ವರಿಯ ಪವಿತ್ರ ಶಕ್ತಿಗಿಂತ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪದ ಬಿಸಿ ಉಸಿರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ನ ಹಣೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ಮಣಿ ಈಗ ಕಡು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಮಿಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಮಣಿಯ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಬೆಟ್ಟದ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನೂ ಕೆಂಪಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಆದರ್ಶ್, ಈ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಹತ್ತುವ ಶಕ್ತಿ ನನ್ನಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ಯಾರೋ ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ನೆಲದೊಳಕ್ಕೆ ಎಳೆಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಈ ಕಲ್ಲುಗಳು ನನ್ನನ್ನು ನುಂಗಲು ನೋಡುತ್ತಿವೆ ರಶ್ಮಿ ಬೆಟ್ಟದ ಪಾದದ ಬಳಿಯಿರುವ ಆ ಹಳೆಯ ಹಿತ್ತಾಳೆಯ ಗಂಟೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಡುಗುತ್ತಾ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದಳು.
ಆದರ್ಶ್ ಅವಳ ತಣ್ಣಗಾಗಿದ್ದ ಕೈಯನ್ನು ತನ್ನ ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡ. "ಹೆದರಬೇಡ ರಶ್ಮಿ. ಅರಮನೆಯ ಆ ಕರಾಳ ಸುರಂಗದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಡೈರಿ ಹೇಳಿದಂತೆ, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಕುಟುಂಬದ ಶತಮಾನಗಳ ಶಾಪದ ಅಂತ್ಯ ಇಲ್ಲೇ ಆಗಬೇಕಿದೆ. ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ತಂದೆ ಇದೇ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಕಥೆಯನ್ನು ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಶಾಪಗ್ರಸ್ತರಾಗಿದ್ದರು. ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ನೀಡುವ ಹೊಣೆ ಈಗ ನನ್ನ ಮೇಲಿದೆ. ಬಾ, ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡು. ಅವರು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಹತ್ತಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು. ನೂರು ಇನ್ನೂರು ಮುನ್ನೂರು ಐನೂರು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ಕಳೆದವು. ಪ್ರತಿ ನೂರು ಮೆಟ್ಟಿಲು ಕಳೆದಾಗಲೂ ಆದರ್ಶ್ಗೆ ತನ್ನ ಶರೀರದಿಂದ ಒಂದೊಂದು ಸುಂದರ ನೆನಪು ಮಾಯವಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ತನ್ನ ಮಣಿಯ ಮೂಲಕ ಆದರ್ಶ್ನ ಮೆದುಳನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಬೃಹತ್ ನಂದಿ ವಿಗ್ರಹದ ಹತ್ತಿರ ತಲುಪಿದಾಗ, ಆ ಕಲ್ಲಿನ ನಂದಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನಿಜವಾದ ರಕ್ತದ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಯತೊಡಗಿತು. ಅದು ಯಾವುದೋ ಮಹಾ ವಿನಾಶದ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಂತೆ ಕಂಡಿತು.
ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಬೆಟ್ಟದ ದಟ್ಟ ಮಂಜಿನಿಂದ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ನೆರಳು ಹೊರಬಂದಿತು. ಅದು ಆದರ್ಶ್ನ ತಂದೆ ಆದರೆ ಅವರು ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಆ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ರೋಗಿಯಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಒಬ್ಬ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ವಿದ್ವಾಂಸನಂತೆ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮಸುಕಾದ ತಾಳೆಗರಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿದ್ದರು. ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಯುಗ ಯುಗಗಳ ಅತೃಪ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಸಹನೀಯ ಆಯಾಸವಿತ್ತು.
ಬಂದೆಯಾ ಮಗನೇ ಶತಮಾನಗಳ ಈ ಕರಾಳ ಕಾಯುವಿಕೆಗೆ ಇಂದು ವಿರಾಮ ಸಿಗುವುದೇ? ಅಥವಾ ನೀನು ಕೂಡ ನನ್ನಂತೆ ಈ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ಸೋತು ಶವವಾಗುತ್ತೀಯಾ? ಆ ಧ್ವನಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲಿ ಬಂದು ಆದರ್ಶ್ನ ಎದೆಯನ್ನು ಸೀಳಿತು.
ಅಪ್ಪಾ ನೀವು ಹೇಗೆ ಇಲ್ಲಿ? ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಆ ಫೋಟೋ ಮತ್ತು ಡೈರಿಯ ರಹಸ್ಯ ನಿಜವೇ? ನೀವು ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿ ಜನ್ಮದಲ್ಲೂ ಈ ಪಾಪದ ಕಥೆಯನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಆದರ್ಶ್ ಅಳುತ್ತಾ ಅವರ ಪಾದಕ್ಕೆ ಬೀಳಲು ಹೋದ. ಆದರೆ ಅವನ ಕೈಗಳು ಆ ನೆರಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಲಾಗದೆ ಗಾಳಿಯನ್ನಷ್ಟೇ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದವು.
ಅವನ ತಂದೆಯ ಆತ್ಮ ಮೆಲ್ಲನೆ, ದುಃಖದಿಂದ ನಕ್ಕಿತು. ಹೌದು ಆದರ್ಶ್. ನಾನು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಮೈಸೂರು ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕವಿಯಾಗಿದ್ದೆ, ಅದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ವಿಜಯನಗರದ ಹಂಪೆಯಲ್ಲಿ ಶಾಸನ ಕೆತ್ತುವವನಾಗಿದ್ದೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ತನ್ನ ಶಾಪದ ನೋವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಅಕ್ಷರಗಳ ಮೂಲಕ ಉಣಿಸಲು ಪ್ರತಿ ಜನ್ಮದಲ್ಲೂ ನನ್ನ ವಂಶವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ. ನಾನು ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನಾನು ಆ ಶಾಪದ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿರುವುದು ಕೇವಲ ಅಕ್ಷರಗಳ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ಪ್ರೀತಿಯ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ. ಇದೇ ಅವನನ್ನು ಸೋಲಿಸಬಲ್ಲದು.
ರಶ್ಮಿ ಆ ಆತ್ಮದ ಹತ್ತಿರ ನಡುಗುತ್ತಾ ಹೋದಳು. ಅಂಕಲ್, ನನ್ನನ್ನು ಯಾಕೆ ಈ ಶಾಪಕ್ಕೆ ಎಳೆದಿದ್ದೀರಿ? ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಯಾಕೆ ಬಲಿಯಾಗಬೇಕು?
ಮಗು ರಶ್ಮಿ, ನಿನ್ನ ವಂಶದವರು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಮಣಿಯ ಅಲಿಖಿತ ರಕ್ಷಕರು. ಲೇಖಕನು ಬರೆಯುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೆ ಮಣಿ ಜಾಗೃತವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಆ ಮಣಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಶರೀರದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸಲು ನಿನ್ನ ವಂಶದವರು ಬಲಿಯಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಮೃತ್ಯು ಚಕ್ರದಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಇರುವ ಏಕೈಕ ದಾರಿ ಎಂದರೆ ಆ 'ಸಾವಿರದ ಒಂದನೇ ಮೆಟ್ಟಿಲು ತಂದೆಯ ಆತ್ಮ ಬೆಟ್ಟದ ತುತ್ತತುದಿಯ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಡೆಗೆ ಬೆರಳು ತೋರಿಸಿತು.
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಅಟ್ಟಹಾಸದೊಂದಿಗೆ ದೈತ್ಯಾಕಾರವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಭಾರಿ ಕಬ್ಬಿಣದ ಗದೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದು ಬೆಟ್ಟದ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಪುಡಿ ಮಾಡಿದನು. ನಿಲ್ಲಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ಈ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ನಾಟಕವನ್ನು, ಬರಹಗಾರನೇ, ಈಗ ನಿನ್ನ ಫೋನ್ ಎತ್ತು. ಈ ಕಥೆಯ 18ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಈಗಲೇ ಬರೆಯಲು ಶುರು ಮಾಡು. ಸಾವಿರದ ಒಂದನೇ ಮೆಟ್ಟಿಲಿನ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಈ ಆತ್ಮವನ್ನು ನೀನು ನಿನ್ನ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದಲೇ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಸ್ಮಶಾನದ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಬೇಕು ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಈ ಕ್ಷಣವೇ ರಶ್ಮಿಯ ಪ್ರಾಣವು ಈ ಬೆಟ್ಟದ ಕಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಲೀನವಾಗಿ ಸಮಾಧಿಯಾಗಲಿದೆ.
ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಭಯಾನಕ ಧರ್ಮಸಂಕಟ ಎದುರಾಯಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಆದರ್ಶ್ನಿಂದ ಅವನ ಸ್ವಂತ ತಂದೆಯ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ಬಲಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದನು. ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಶತಮಾನಗಳ ಶಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಬೇಕೋ ಅಥವಾ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವ ರಶ್ಮಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕೋ ಎಂಬ ಮಹಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶ್ ಸಿಲುಕಿದನು. ಅವನು ನಡುಗುವ ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಮೊಬೈಲ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ಟೈಪ್ ಮಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ. ಅವನ ಹಣೆಯ ಮಣಿ ಈಗ ಬಿಸಿ ರಕ್ತವನ್ನು ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಅಧ್ಯಾಯ 18 ಸಾವಿರದ ಒಂದನೇ ಮೆಟ್ಟಿಲಿನ ಸಾಕ್ಷಿ. ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದ ತುತ್ತತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ತನ್ನ ಅಂತಿಮ ಜಾಲವನ್ನು ಹೆಣೆದಿದ್ದಾನೆ. ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಆತ್ಮದ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಯುಗಗಳ ನೋವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ತಂದೆಯು ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಅನುಭವಿಸಿದ ಆ ಅಸಹನೀಯ ಶಾಪ ಈಗ ಆದರ್ಶ್ನ ಲೇಖನಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಮಂತ್ರವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಬರಹಗಾರ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಕ್ರೂರ ಸಾವನ್ನಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಪರಮ ವಿಮೋಚನೆ'ಯನ್ನು.
ಅವನು ಈ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಪಬ್ಲಿಶ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಭೀಕರ ಸಿಡಿಲು ಬಡಿಯಿತು. ಆದರ್ಶ್ನ ತಂದೆಯ ಆತ್ಮವು ಮಂದಹಾಸ ಬೀರುತ್ತಾ ಆದರ್ಶ್ನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಿತು. ಬರೆ ಮಗನೇ ಹಿಂಜರಿಯಬೇಡ ನನ್ನನ್ನು ಈ ಶಾಪದ ಸೆರೆಯಿಂದ ಬಿಡಿಸು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಈ ಕರಾಳ ಕಥೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸು. ಕಥೆಗಾರನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಬರೆದರೆ ಮಾತ್ರ ಕಥೆಗೆ ಮೌಲ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಅಪ್ಪಾ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನನ್ನ ಕೈಯಾರೆ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದರೂ ಅದು ಕೊಲೆಯಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ ಆದರ್ಶ್ ಕಿರುಚಿದ. ಇದು ಕೊಲೆಯಲ್ಲ ಆದರ್ಶ್, ಇದು ಮುಕ್ತಿ. ಬರೆ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆತ್ಮವು ಜ್ಯೋತಿಯಾಗಿ ನಿನ್ನ ಮಣಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ನಿನಗೆ ಶಕ್ತಿಯಾಗಲಿ ಎಂದು ಬರೆ ತಂದೆಯ ಆಜ್ಞೆ ಕಠಿಣವಾಗಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುತ್ತಾ ಅಂತಿಮ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಟೈಪ್ ಮಾಡಿದ. ಲೇಖಕನ ತಂದೆಯು ಶತಮಾನಗಳ ಶಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಆತ್ಮವು ಆದರ್ಶ್ನ ಹಣೆಯ ಮಣಿಯೊಳಗೆ ಶಾಂತವಾಗಿ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಪವಿತ್ರ ಬೆಳಕಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಕ್ರೂರ ಆಜ್ಞೆ ಸುಳ್ಳಾಗುತ್ತಿದೆ ಪ್ರೀತಿಯು ಶಾಪವನ್ನೇ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ ಬರಹಗಾರ ಈಗ ಸ್ವತಂತ್ರನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಆದರ್ಶ್ ಪೋಸ್ಟ್ ಬಟನ್ ಒತ್ತಿದ ಕ್ಷಣ, ಇಡೀ ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಶಂಖನಾದಗಳು ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಕೇಳಿಸಿದವು. ತಂದೆಯ ಆತ್ಮವು ಒಂದು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಬಿಳಿ ಬೆಳಕಿನ ಕಣವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿ ಆದರ್ಶ್ನ ಹಣೆಯ ಮಣಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು. ಮಣಿಯ ಬಣ್ಣ ಈಗ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಡು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದಿಂದ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಅಸಹನೀಯ ನೋವಿನಿಂದ ನರಳಿದನು ಅವನಿಗೆ ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ಬರಹದ ಕರಾಳ ಶಕ್ತಿ ಈಗ ಆದರ್ಶ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಾಗಿ ಕೈ ತಪ್ಪಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ರಹಸ್ಯ ಕಾದಿತ್ತು. ಸಾವಿರದ ಒಂದನೇ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಚಾಮುಂಡೇಶ್ವರಿ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಗರ್ಭಗುಡಿಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಗುಪ್ತ ದಾರಿಯಾಗಿತ್ತು.
ರಶ್ಮಿ ಆದರ್ಶ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಳು. ಆದರ್ಶ್, ನಿನ್ನ ಹಣೆಯ ಮಣಿ ಈಗ ಶಾಂತವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ನೋಡು ಅವನು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಗೋಪುರದ ಮೇಲೆ ಕತ್ತಲೆಯಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಜಿಗಿದನು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಈಗ ಕೆಂಪಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವು ಶೂನ್ಯವಾಗಿ ಮೃತ್ಯುವಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ನೀನು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿರಬಹುದು ಬರಹಗಾರನೇ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ರಶ್ಮಿಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮರೆವಿನಿಂದ ಶುರುವಾಗಲಿದೆ ಅವಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸದಿದ್ದರೆ ನಿನ್ನ ಬರಹಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಮವೇ ನಿನಗೆ ಶಾಪವಾಗಲಿದೆ.
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಕಪ್ಪು ಹೊಗೆಯಂತೆ ಮಾಯವಾದನು. ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದ ಮಂಜಿನಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ರಶ್ಮಿ ಮೆಲ್ಲನೆ ಆದರ್ಶ್ನ ಕೈ ಬಿಟ್ಟಳು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಈಗ ಪ್ರೀತಿಯ ಬದಲು ಒಬ್ಬ ಅಪರಿಚಿತನನ್ನು ನೋಡುವಂತಹ ಅಸಹ್ಯ ಮತ್ತು ಭಯವಿತ್ತು.
ನೀವು ಯಾರು? ನಾನು ಈ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಹೇಗೆ ಬಂದೆ? ನಿಮ್ಮ ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಆ ವಿಚಿತ್ರ ಬೆಳಕೇನು? ರಶ್ಮಿ ಒಬ್ಬ ಅಪರಿಚಿತಳಂತೆ ಬೆದರಿ ಕೇಳಿದಳು.
ಆದರ್ಶ್ನ ಎದೆ ನಡುಗಿತು. 18ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ತಂದೆಯ ಮುಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ರಶ್ಮಿಯ ಮರೆವು ಅವನ ಪಾಲಿಗೆ ಹೊಸ ನರಕವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತ್ತು. ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಈ ಮಹಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹ ಈಗ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಘಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಲುಪಿತ್ತು.
