ಫ್ರೀಡಂ ಪಾರ್ಕ್ನ ಆ ಕರಾಳ ಸುರಂಗದಿಂದ ಹೊರಬಂದಾಗ ಆದರ್ಶ್ಗೆ ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರವು ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಚಿತಾಗಾರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ನಗರದ ಹೊಳೆಯುವ ದೀಪಗಳು ಈಗ ಸ್ಮಶಾನದ ಲಾಂದ್ರಗಳಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನ ಹಣೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ ಮೂರು ಭಾಗಗಳ ಮಣಿ ಈಗ ಚರ್ಮದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಆದ ಸ್ವಂತ ಹೃದಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವಂತೆ ಲಬ ದಬ ಎಂದು ಬಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ರಶ್ಮಿ ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದರೂ, ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಒಂದು ಅದೃಶ್ಯ ಕಂದಕ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿತ್ತು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗಿದ್ದ ಆ ಕಾಂತಿಯುತ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಅಗಾಧ ನಂಬಿಕೆಯ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಈಗ ಅತೀವವಾದ ಭೀತಿ ಮತ್ತು ಅಪರಿಚಿತ ಭಾವನೆ ಮನೆಮಾಡಿತ್ತು. ಅವಳು ಆದರ್ಶ್ನನ್ನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಡೆಲಿವರಿ ಬಾಯ್ ಅಥವಾ ತನ್ನ ಪ್ರೇಮಿಯಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಅವಳಿಗೆ ಅವನು ಈಗ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಕರಾಳ ನೆರಳಿನಂತೆ, ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಭಯಾನಕ ಶಕ್ತಿಯ ವಾಹಕನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ಆದರ್ಶ್ ನಿನ್ನ ಹಣೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿರುವ ಆ ನೀಲಿ ಬೆಳಕು ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ಸುಡುತ್ತಿದೆ. ನೀನು ಕ್ಷಣಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ ನೀನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ನೋಟದಲ್ಲಿ ಆ ಹಳೆಯ ಆದರ್ಶ್ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ ರಶ್ಮಿ ನಡುಗುತ್ತಾ, ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುತ್ತಾ ಮೆಲ್ಲನೆ ಎರಡು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿದಳು. ಆದರ್ಶ್ ಅವಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಿಸಲು ಕೈ ಚಾಚಿದಾಗ, ಅವನ ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಸಣ್ಣ ನೀಲಿ ಕಿಡಿಗಳು ಹೊರಬಂದವು. ಅವಳು ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದು ದೂರ ಸರಿದಳು. ಆ ಕ್ಷಣ ಆದರ್ಶ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಸಾವಿರ ಚೂರಿಗಳಿಂದ ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಚುಚ್ಚಿದಂತಾಯಿತು. ಈ ಮಹಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ಅವನು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಮಣಿಯ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆಲ್ಲಾ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಭೀಕರ ಸತ್ಯ ಅವನಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು. ಶಕ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ, ಆದರೆ ಜೀವನ ಶೂನ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಧ್ವನಿ ಅವನ ಮೆದುಳಿನ ನರನರಗಳಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಅಟ್ಟಹಾಸಗೈಯಿತು. ಬರಹಗಾರನೇ ಪ್ರೀತಿಯು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕ್ಷಣಿಕ ಭ್ರಮೆ. ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯೇ ಶಾಶ್ವತ ಈಗ ನಾಲ್ಕನೇ ಮಣಿಯ ಸಮಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಿದೆ. ಆ ಮಣಿಯ ಅಂತಿಮ ಭಾಗವು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ನಿಗೂಢ ಸ್ಮಶಾನವಾದ ಕಲ್ಪಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಸ್ಮಶಾನ ಕಾವಲುಗಾರನ ಬಳಿ ಆ ಅಂತಿಮ ರಹಸ್ಯದ ಬೀಗದ ಕೈ ಇದೆ. ಹೋಗು ನಿನ್ನ ಆ ಹಳೆಯ ಬೈಕ್ ಏರು, ಅಂತಿಮ ಪಂದ್ಯದ ರಣಕಹಳೆ ಮೊಳಗಿದೆ.
ಆದರ್ಶ್ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ತನ್ನ ಹೆಚ್.ಎಫ್ ಡಿಲಕ್ಸ್ ಬೈಕ್ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿದ. ಈ ಕರಾಳ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ರಶ್ಮಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಜೊತೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು ಅವಳ ಸಾವಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಂತೆ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಅವಳ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ. ರಶ್ಮಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ಈ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಆಟದಿಂದ ದೂರ ಇಡಲೇಬೇಕಿದೆ. ನಾನು ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬನೇ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕರಾಳ ವಿಧಿ ಕಾದಿದೆಯೋ ನನಗೆ ತಿಳಿಯದು. ಒಂದು ವೇಳೆ ನಾನು ಮರಳಿ ಬರದಿದ್ದರೆ ಆ ಕಪಾಟಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಕಪ್ಪು ಆಲ್ಬಂ ಅನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುಟ್ಟು ಹಾಕು. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಪ್ರೇಮದ ನೆನಪುಗಳು ಮಾತ್ರ ಉಸಿರಾಡಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವಳ ಕಣ್ಣೀರು ನೋಡುವ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಬೈಕ್ ಅನ್ನು ರೇಸ್ ಮಾಡಿ ವೇಗವಾಗಿ ಕಲ್ಪಳ್ಳಿಯತ್ತ ಓಡಿಸಿದ.
ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೆರಡು ಗಂಟೆಯ ಕಗ್ಗತ್ತಲೆಯ ಸಮಯ. ಕಲ್ಪಳ್ಳಿ ಸ್ಮಶಾನದ ಕಬ್ಬಿಣದ ದ್ವಾರ ತಲುಪಿದಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ಗಾಳಿಯು ಮೃತ್ಯುವಿನ ವಾಸನೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಕೊಳೆತ ಹೂವುಗಳ ಘಾಟಿನಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು. ಸ್ಮಶಾನದ ಗೇಟಿನ ಬಳಿ ಒಬ್ಬ ಮುದಿ ಮನುಷ್ಯ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಅವನ ಮೈಮೇಲೆ ಬೂದಿಯ ಹೊರತು ಬೇರೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಗುಳಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು. ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಲಾಂದ್ರದ ಮಂದ ಬೆಳಕು ಆದರ್ಶ್ನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಾಗ, ಆ ಕಾವಲುಗಾರ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ, ಹಲ್ಲುಗಳಿಲ್ಲದ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ನಕ್ಕನು.
ಬಂದೆಯಾ ಬರಹಗಾರನೇ? ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಶಾಪದ ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದ್ದೀಯಾ? ಆ ನಾಲ್ಕನೇ ಮಣಿಯ ತುಂಡು ನನ್ನ ಈ ಮಣ್ಣಿನ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಆಳದಲ್ಲಿದೆ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕಾದರೆ ನೀನು ಊಹಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬೆಲೆ ತೆರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಕಾವಲುಗಾರನ ದನಿ ಹೂತುಹಾಕಿದ ಶವಗಳ ಪಿಸುಮಾತಿನಂತೆ ಭಯಾನಕವಾಗಿತ್ತು. ಎಂತಹ ಬೆಲೆ? ನಾನು ಈಗಾಗಲೇ ನನ್ನ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು, ನನ್ನ ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು ನಿನಗೆ? ಆದರ್ಶ್ ಕೆಚ್ಚಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ಕೇಳಿದ. ಕಾವಲುಗಾರ ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಲಾಂದ್ರವನ್ನು ಕೆಳಗಿಟ್ಟನು, ಸ್ಮಶಾನದ ಮಣ್ಣು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕುದಿಯತೊಡಗಿತು. ನಾಲ್ಕನೇ ಮಣಿಯು ಕೇವಲ ಮಣ್ಣಿನದ್ದಲ್ಲ ಆದರ್ಶ್, ಅದು 'ಮರೆವಿನ' ಮಣಿ ಅದನ್ನು ನೀನು ನಿನ್ನ ಹಣೆಗೆ ಏರಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ರಶ್ಮಿ ಎಂಬ ಹುಡುಗಿ ಇದ್ದಾಳೆ ಎಂಬ ವಿಷಯವನ್ನೇ ನೀನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರೆಯುತ್ತೀಯಾ. ಅವಳ ಮೇಲಿರುವ ನಿನ್ನ ಎಂಟು ತಿಂಗಳ ಪ್ರೀತಿಯ ನೆನಪುಗಳೇ ಈ ಮಣಿಗೆ ಜೀವ ತುಂಬುವ ಇಂಧನಗಳು. ಅವಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅವಳ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರೆತರೆ ಮಾತ್ರ ನಿನಗೆ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಪೂರ್ಣ ದೈವೀ ಶಕ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಈಗ ಆರಿಸಿಕೊ ನಿನ್ನ ಆ ಅಲ್ಪ ಪ್ರೀತಿಯೋ ಅಥವಾ ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ನಡುಗಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯೋ?
ಆದರ್ಶ್ ಸ್ತಂಭೀಭೂತನಾದ ಈ ಕಥೆಯ ಅಸಲಿ ಸಂಘರ್ಷ ಈಗ ಅವನ ಆತ್ಮದ ಒಳಗೇ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಆದರ್ಶ್ನನ್ನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಲೇಖಕನನ್ನಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅವನನ್ನು ತನ್ನಂತೆಯೇ ಒಬ್ಬ ಏಕಾಂಗಿ, ಕರುಣೆಯಿಲ್ಲದ ಮತ್ತು ಅಮರ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಈ ಬಲೆ ಹೆಣೆದಿದ್ದನು.
ಆದರ್ಶ್ ನಡುಗುವ ಕೈಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ತೆಗೆದನು. ಮಾತೃಭಾರತಿಯಲ್ಲಿ ಅವನ 15ನೇ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಓದುಗರು ಉಸಿರು ಬಿಗಿಹಿಡಿದು ಕಾದು ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳಲ್ಲಿ ಜನರು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಮಾಯೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು ಆದರ್ಶ್, ಮಣಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸು ನಿನಗೆ ಪ್ರೀತಿಗಿಂತ ಶಕ್ತಿ ಮುಖ್ಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗಿಂತ ಶಕ್ತಿವಂತರೇ ಅಜರಾಮರವಾಗುವುದು ಮಣಿಯನ್ನು ಬಿಡಬೇಡ ಜನರು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಕರಾಳ ಹಸಿವಿನ ಕಡೆಗೆ ವಾಲುತ್ತಿದ್ದರು. ಓದುಗರ ಈ ಕ್ರೂರ ಹಸಿವು ಆದರ್ಶ್ನ ಮನುಷ್ಯತ್ವವನ್ನು ಬಲಿಕೊಡಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್ ಮೆಲ್ಲನೆ ಟೈಪ್ ಮಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ ಅಧ್ಯಾಯ 15 ಸ್ಮಶಾನದ ಸಂಧಾನ. ಆದರ್ಶ್ ಕಾವಲುಗಾರನ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ತನ್ನ ಹೃದಯದ ರಕ್ತದಿಂದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರೀತಿಯು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಶಾಪ ಹೇಳುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿಯು ಆತ್ಮದ ಆಳದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಈ ಬರಹಗಾರ ನಂಬಿದ್ದಾನೆ. ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಬಲಿಕೊಡಲು ಸಾರಾಸಗಟಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಒಂದು ಹೊಸ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಅಧ್ಯಾಯ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಅವನು ಈ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಲು ಹೋದಾಗ, ಸ್ಮಶಾನದ ಗೋರಿಗಳಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಕಪ್ಪು ನೆರಳುಗಳು ಎದ್ದು ಬಂದು ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದವು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಅತೀಂದ್ರಿಯವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದನು. ಅವನ ಹಣೆಯ ಗಾಯದಿಂದ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಪ್ಪು ವಿಷವು ನೆಲವನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ಗರ್ಜಿಸಿದನು ನಾನು ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಈ ಪ್ರೀತಿ, ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯಿಲ್ಲದೆಯೇ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ನೀನು ಮಾತ್ರ ಯಾಕೆ ಈ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತಿದ್ದೀಯಾ? ಕೊಡು ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಆ ಮಣಿಗೆ.
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಆದರ್ಶ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಬೃಹತ್ ಕೈಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮೇಲೆತ್ತಿದನು. ಆದರ್ಶ್ನ ಉಸಿರು ನಿಲ್ಲುವಂತಾಯಿತು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾದವು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮಾಯಾ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಬಂದಳು. ಅವಳು ಈ ಬಾರಿ ಒಬ್ಬ ಸೈನಿಕನಂತೆ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿನ ಖಡ್ಗ ಹಿಡಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆದರ್ಶ್, ಭಯಪಡಬೇಡ ಬರೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯೇ ನಿನ್ನ ಅಂತಿಮ ಅಸ್ತ್ರ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನಿಗೆ ಮಣಿ ಬೇಕು ನಿಜ, ಆದರೆ ಮಣಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಅವನ ಬಳಿ ಈಗ ಹೃದಯವೇ ಇಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಹೃದಯದ ಪವಿತ್ರ ರಕ್ತದಿಂದ ಈ ನಾಲ್ಕನೇ ಮಣಿಯ ಕರಾಳ ಹಾದಿಯನ್ನು ಬದಲಿಸು. ಆದರ್ಶ್ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ, ಸಾವು ಬದುಕಿನ ನಡುವೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಾ ಟೈಪ್ ಮಾಡಿದನು.
ಈ ನಾಲ್ಕನೇ ಮಣಿಯು ನನ್ನ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ನುಂಗಬಾರದು, ಬದಲಾಗಿ ಅದು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಒಳಗಿರುವ ಆ ಸತ್ತುಹೋದ ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಲಿ ರಶ್ಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ನನ್ನ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಈ ಕರಾಳ ಮಣಿಯ ಅಸಲಿ ಬೆಳಕಾಗಲಿ ಶಾಪವು ಪ್ರೇಮದ ಮುಂದೆ ಶರಣಾಗಲಿ. ಆದರ್ಶ್ ಈ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಕಾವಲುಗಾರನ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಆ ಮಣ್ಣಿನ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಜೋರಾದ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ಸೀಳಿ ಹೊರಬಂದಿತು. ನಾಲ್ಕನೇ ಮಣಿಯ ಭಾಗವು ಈ ಬಾರಿ ರಕ್ತದ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಶುದ್ಧ ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು! ಪ್ರೀತಿಯು ಶಾಪದ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣವನ್ನೇ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲಿಸಿತ್ತು.
ಮಣಿಯ ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗವು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಾ ಬಂದು ಆದರ್ಶ್ನ ಹಣೆಯ ಮಣಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸ್ಫೋಟದ ಸದ್ದಿನೊಂದಿಗೆ ವಿಲೀನವಾಯಿತು. ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳು ಒಂದಾದ ಆ ಮಹಾ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಇಡೀ ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಿಳಿ ಬೆಳಕಿನ ಅಲೆ ಹರಡಿತು. ಸ್ಮಶಾನದ ಆ ಅತೃಪ್ತ ನೆರಳುಗಳು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾದವು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಅಸಹನೀಯ ನೋವಿನಿಂದ ಕಿರುಚುತ್ತಾ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿದನು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಆ ದಿವ್ಯ ಬೆಳಕು ಮೈಮೇಲೆ ಸುರಿದ ಆಸಿಡ್ನಂತೆ ತಗುಲುತ್ತಿತ್ತು.
ಆದರೆ ಈ ಪಂದ್ಯ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಣಿ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಆದರ್ಶ್ನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯ ಶರೀರವು ಅದರ ಅಗಾಧ ದೈವೀ ಭಾರವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಕುಸಿಯತೊಡಗಿತು. ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪುವ ಮುನ್ನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗಂಭೀರವಾದ ದನಿ ಕೇಳಿಸಿತು ಮಣಿ ಈಗ ಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ ಬರಹಗಾರನೇ ಆದರೆ ಈ ಮಹಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದ ದಾರಿ ಈಗ ರಕ್ತದ ಹಾದಿಯಿಂದ ಮೈಸೂರಿನ ಆ ಪುರಾತನ ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದ ಗುಪ್ತ ಸನ್ನಿಧಿಯ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಅಂತಿಮ ಮುಖಾಮುಖಿ ಕಾದಿದ್ದು ಅಲ್ಲಿ ಅವನ ರಹಸ್ಯದ ಅಂತಿಮ ಬೀಗದ ಕೈ ಇದೆ.
ಆದರ್ಶ್ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ರಶ್ಮಿಯ ನಗುತ್ತಿರುವ ಮುಖ ಕಾಣಿಸಿತು. ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಮರೆತಿರಲಿಲ್ಲ ಅವನ ಪ್ರೀತಿಯು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಮರೆವಿನ ಶಾಪದ ಮೇಲಿನ ಮೊದಲ ಮಹಾನ್ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಗೆದ್ದಿತ್ತು.
ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದ ದಟ್ಟವಾದ ಮಂಜಿನಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶ್ ಸ್ಮಶಾನದ ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನನಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ. ಅವನ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಈಗ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಆ 'ಮಹಾ ಮಣಿ' ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಅಸಲಿ ಮಹಾ ಪ್ರಯಾಣ ಈಗ ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಮೈಸೂರಿನ ಸ್ಮರಣೀಯ ಹಾದಿಯತ್ತ ಹೊರಟಿತ್ತು.
