ତୁ ହିଁ ମୋର ମା

ହସ ହସ ମୁଁହ ତୋର, ଚାନ୍ଦ ପରି ଗୋରା
ଆଖି ତୋର ଅନ୍ଧାର ଆଲୋକ ପରି ତ
ଓଠ ତୋର ଗୋଲାପର ପାଖୁଡ଼ା,
କେଶ ତୋର ଗହନ ବନ ଭଳି।

କାନ ତୋର ଶବ୍ଦ ଧରିବା ଜାଲ,
ବେଳେ ବେଳେ - ହାତ ତୋର କଅଁଳ ତୁଳା
ଆଉ ବେଳେ ପଥର ଭଳି ଟାଣ,
ପଣତ କାନି ରେ ପଛୁ ମୋର ଲହୁ ଲୁହାଣ ।

କୋଳରେ କରୁ ସ୍ନେହ,
ସମାଜର କଳା ଅନ୍ଧାରରୁ
ମୋତେ ଦେଖାଉ ଆଲୋକର ବାଟ।

ବୁଣି ଦଉ ସୁଖ ର ମଞ୍ଜି ତ,
ଉପାଡ଼ି ଦଉ ଦୁଃଖର ପାହାଡ଼।

ଜୀବନର ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ଷଣରେ
ତୁ ହିଁ ମୋ ସାହସ, ତୁ ହିଁ ମୋ ଭରସା,
ତୁ ହିଁ ମୋ ଭଲ ପାଇବା।

ମା, ତ ବିନା ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଧୁରା।
ମୋ ମନ ମନ୍ଦିରର ଦେବୀ ତୁ,
ପୂଜାରିଣୀ ମୁଁ ତୋ ସ୍ନେହର।

ଜୀବନରେ କେବେ କରିବିନି ପର,
ଛାଡିବିନି କେବେ ତୋ ହାତ।

ନିଶ୍ଵାସର ଶେଷ ବିନ୍ଦୁ ଯାଏ,
କରୁଅଛି ପଣ —
କେବେ କରିବି ନାହିଁ ତୋର ଅସମ୍ମାନ।

ମା, ମା —
ତୁ ହିଁ ମୋର ମା।

English Poem by M Barsha : 111979536

The best sellers write on Matrubharti, do you?

Start Writing Now