“આંધળો માનો કાગળ “

મારું હૃદય એક ગહન ઉદાસીથી પીડાય છે, સમુદ્ર જેટલું વિશાળ ઉદાસી. પાંચ વર્ષ વીતી ગયા છે, અને તમારા તરફથી એક પણ પત્ર, કાગળનો એક પણ ટુકડો મને મળ્યો નથી. મેં તમારા વિશે સમાચાર સાંભળ્યા છે, એવા સમાચાર જે મને એટલા દુઃખથી ભરી દે છે કે મને ખબર નથી કે તે કેવી રીતે સહન કરવું.

ભાનુનો ​​દીકરો લખે છે કે તમે સતત લોકોથી ઘેરાયેલા છો, તમારા દિવસો અને રાત ભવ્ય હોટલોમાં વિતાવો છો, સારા કપડાં પહેરો છો અને પાણીની જેમ પૈસા ખર્ચો છો. તે કહે છે કે તમે મોંઘી હોટલોમાં ખાઓ છો, તમારી સંપત્તિનો બગાડ કરો છો. મારા દીકરા, આપણે કેવી રીતે વ્યવસ્થા કરીશું? તમારી દવાઓ માટે પૈસા ક્યાંથી શોધીશું? મૂળભૂત જરૂરિયાતો માટે પૈસા ક્યાંથી શોધીશું?

મેં અમારી ઝૂંપડી વેચી દીધી, મેં અમારા ખેતરો વેચી દીધા. અમે એક જર્જરિત ઝુંપડીમાં રહીએ છીએ, એક દુર્લભ અસ્તિત્વ જ્યાં એક સાદી રોટલી પણ વૈભવી છે. હું પાતળી છાશ પીઉં છું, જ્યારે તમે ભોજન કરો છો. હું વૃદ્ધો અને અંધ લોકોને કામ ન મળતા જોઉં છું, તેમના દિવસો અંધકારમય અને આશા વિના, જ્યારે તમારું ગામ વીજળીના લાઇટથી પ્રકાશિત છે.

ઉંમરને કારણે મારી આંખો નબળી પડી ગઈ છે, તેથી હું શું લખી રહ્યો છું તે સમજી શકતો નથી. અમારું ઘર તૂટી રહ્યું છે, ત્યાં મૂળભૂત સુવિધાઓનો પણ અભાવ છે. હું હવે આ નિરાશાભર્યું જીવન સહન કરી શકતો નથી. હું તમારી પાસે મદદ માંગવા આવ્યો છું.
🥵
- Umakant

Gujarati Song by Umakant : 111978905

The best sellers write on Matrubharti, do you?

Start Writing Now