લોકમુખે બૂરાઈ રોજ સાંભળી સાંભળીને જીવું છું.
વિષઘૂંટ હસતામુખે સહજ ગળી ગળીને જીવું છું.
વખાણ નથી સદતા મને એની મને પૂરી ખબર છે,
ટીકાઓ તણા વરસાદમાં પલળી પલળીને જીવું છું.
સરાહના કોઈ કરે કદી, અશક્ય કાળ લાગતો મને,
પ્રસંશા વધતાં ખુદનું બી.પી. માપી માપીને જીવું છું.
આજનો દિવસ મંગલ થાય એટલું જ બસ ચાહું છું,
આવતીકાલને ઈશ પર હંમેશાં રાખી રાખીને જીવું છું
મળ્યું એટલું મારું અને મળ્યું એ જ મારે મન ઘણું છે
ગુમાવેલાંની યાદોને હરદમ વિસરી વિસરીને જીવું છું.
- ચૈતન્ય જોષી. ' દીપક ' પોરબંદર.
