છે
પાત્રતા છે એજ નક્કી રાય છે.
ધારણાઓ તારવી વંચાય છે.
આંખના અણસાર પરથી ઓળખી,
સ્નેહ પામી મન મહીં મોહાય છે
કુંડળી પણ મેળવી એણે હતી.
આ સિતારા તોય જો અથડાય છે.
આજ શરતો પાળવાની હા હતી,
પણ રજૂઆતો જુદી જોવાય છે.
મા હતી તો ઠાલ થૈ ઊભી રહી,
માવઠું ખાળી પછી ટોકાય છે.
આપવાની છે ગણીને આપશે,
લાગણીઓ ત્રાજવે તોળાય છે.
સાવ ખાલી હાથ લૈ આવ્યાં હતાં,
ને જશું પણ, તોય કયાં છોડાય છે?
આખરી ઈચ્છા અધૂરી ખૂંચતી,
જીવ પાછો અંતમા મુંઝાય છે.
દે નિશાની પ્રેમથી કાજલ હવે.
હાથ આપી કેમ તું ગભરાય છે.©
"કાજલ"
કિરણ પિયુષ શાહ
