*🍁ત્યાગના રહસ્યો🍁*
એકવાર મહર્ષિ નારદ, જ્ઞાનનો ઉપદેશ આપતા, એક ગાઢ બન પાસે પહોંચ્યા. ત્યાં તેણે ગાઢ છાંયડો ધરાવતું એક ખૂબ જ મોટું સેમર વૃક્ષ જોયું અને તેની છાયામાં આરામ કરવા રોકાઈ ગયો.
નારદજી તેની શીતળ છાયામાં આરામ કરીને ખૂબ પ્રસન્ન થયા, તેઓ તેના વૈભવની પ્રશંસા કરવા લાગ્યા.
તેણે તેને પૂછ્યું કે.. “વૃક્ષ સામ્રાજ્ય તમારા આવા મહાન વૈભવને કેવી રીતે સ્થિર રાખે છે? પવન તમને કેમ ઉડાડતો નથી?"
સેમર વૃક્ષે ઋષિના પ્રશ્નનો હસીને જવાબ આપ્યો- “ભગવાન! બિચારા પવનમાં મારા વાળ પણ તોડવાની શક્તિ નથી. તે મને કોઈપણ રીતે નીચે લાવી શકે તેમ નથી."
નારદજીને લાગ્યું કે સેમર વૃક્ષ અભિમાનથી આવા શબ્દો બોલે છે. તેને આ યોગ્ય ન લાગ્યું અને નારાજ થઈને સુરલોક પાસે ગયો.
સુરપુર જઈને નારદજીએ પવનને કહ્યું.
પવનને તેની નિંદા કરનાર પર ખૂબ ગુસ્સો આવ્યો અને વાવાઝોડાની જેમ ઝાડને જડમૂળથી ઉખડી ગયો.
સેમરનું વૃક્ષ એક મહાન તપસ્વી, પરોપકારી અને જ્ઞાની હતું, તેને ભવિષ્યની કટોકટી વિશે અગાઉથી માહિતી મળી હતી. ઝાડે તરત જ પોતાને બચાવવાનો રસ્તો શોધી કાઢ્યો. તેણે પોતાનાં બધાં પાંદડાં ખંચાવ્યાં અને સ્ટબલની જેમ ઊભો થયો. પવન આવ્યો, તેણે ઘણી કોશિશ કરી પણ સ્ટમ્પને કંઈ બગાડી શક્યું નહીં. આખરે તેને નિરાશ થઈને પરત ફરવું પડ્યું.
થોડા દિવસો પછી નારદજી એ ઝાડનું પરિણામ જોવા માટે એ જ બનમાં ફરી પહોંચ્યા, પણ ત્યાં તેમણે જોયું કે વૃક્ષ જેવું લીલુંછમ ઊભું હતું. આ જોઈને નારદજીને ખૂબ જ આશ્ચર્ય થયું.
તેણે સેમરને પૂછ્યું- "પવનએ તેની પૂરી તાકાતથી તને જડમૂળથી ઉખેડી નાખવાની કોશિશ કરી હતી, પણ તું હજુ પણ જેમ છે તેમ ઊભો છે, આનું રહસ્ય શું છે?"
વૃક્ષે નારદજીને પ્રણામ કર્યા અને નમ્રતાપૂર્વક વિનંતી કરી - “ઋષિરાજ ! મારી પાસે આટલો વૈભવ છે પણ મને તેનો મોહ નથી. હું દુનિયાની સેવા માટે આટલા બધાં પાંદડાં પહેરું છું, પણ જ્યારે મને જરૂર લાગે છે ત્યારે હું આ બધો વૈભવ જરા પણ ખચકાટ વગર છોડી દઉં છું અને સ્ટમ્પ બની જાઉં છું. મને મારા ગૌરવ પર ગર્વ ન હતો, પરંતુ મને મારા સ્ટબ પર ગર્વ હતો, તેથી જ મેં મારી શક્તિ પવન કરતાં વધુ કહી. તમે જુઓ છો કે એ જ અલગ કર્મયોગને લીધે, હું પવનના પ્રચંડ પ્રહાર સાથે પણ પહેલાની જેમ ઊભો રહ્યો છું.
નારદજી સમજી ગયા કે સંસારમાં કીર્તિ હોવી, ધનવાન હોવું એ ખરાબ વાત નથી. આમાંથી ઘણી સારી વસ્તુઓ થઈ શકે છે. અનિષ્ટ એ છે કે ધનના અભિમાનમાં ડૂબી જવું અને તેનાથી મોહ પામવું. જો કોઈ વ્યક્તિ ધનવાન હોવા છતાં હૃદયમાં શુદ્ધ રહે છે, તો તે એક પ્રકારનો સાધુ છે. આવા પાણીમાં કમળની જેમ રસહીન રહેતા કર્મયોગી સાધુ માટે ઘર જ તપોભૂમિ છે!
તમારો દિવસ શુભ રહે
