આખરી દિનો અપની સાંસો કો ગીનતા રહેતા હૈ ..
આદમી જીંદા હે.. બસ ઇસલિએ જી લેતાં હે .
વક્ત બે-વક્ત નુમાયીસે કિ થી જીન ખ્વાહિશો કી ..
અબ ઉસીકી દરારે ભરકર અપને ઝહન કો સી લેતા હે .
દર-બ-દર ઘુમતા રહા..અપને ચશ્મો કિ વકાલત કરને..
થક હાર કે મૈખાનો મે હી બોટિયા ચુન લેતા હે .
દુસરો કિ - કિ ગઈ ભુલો સે કુછ સિખા તો નહીં ..
ખુદ કો બચાને ...ઊસે માસુમિયત મે ખપા લેતા હે .
રિસ્તો મે દિલ ઔર બાઝારો મેં દિમાગ ઉંડેલ દિયા ..
જાતે વકત ઊસી સે દામન અપના છુડા લેતાં હે .
જો સાયા સાથ ચલા થા હરદમ..વોહી સાથ રહેગા ..
અંધેરા બનકર વોહી આંખો કો ઘેર લેતા હે .
ફિર ભી ના છુટા વહેસિપન.. ઉમ્મીદ કા પહેનાવા લિયે ..
ગિરને કે લિયે કોઈ નયા ઘોસલા બુન લેતાં હે .
કયા કબર ઔર કયા ચિતાયે ... કુછ નહીં જતાં પાયેગી..
સપનો ઔર ખ્વાહિશો કિ કભી મૌત નહીં આયેગી .
ઘુમક્કડ હે બેલગાડી કે પહિયો સા હર ઇન્સાન યહાં...
બીચ કિ અચલ કિલ , સબ કે નજર મેં નહીં હોતી.
કેહ ગયે પીર , ફકીર સે લેકર ભગવાન તક સભી યહાં..
ફિર ભી ,ઝીંદગી ઔર ઝીંદગાની કિ લકિર તય નહીં હોતી.
