ઈશ-મિતાનાં સંવાદો 'ઈદી'
--ઈદ મુબારક ઈશ.
--હજી વાર છે એક દિવસની મિતા !
--તો શું થયું?
કાલે મને તક ન મળી તો !
એટલે એડવાન્સમાં...
--તુૃં ને તારી તકો !
ખરેખર મને ત્રાસ લાગે છે એનો.
ખેર, થેન્ક્યુ.
--થેન્ક્યુ !
--હાસ્તો. કેમ ?
--તુૃં આ રીતે અભિવાદન કરીશ?
--તો કેવી રીતે કરવાનું હોય?
--અરે !
કોઈ હેપી બર્થડે વિશ કરે કે હેપી એનિવર્સરી વિશ કરે તો થેન્ક્યુ કહેવાય સામે.
પણ કોઈ હેપી દિવાલી, ઈદ મુબારક કે મેરી ક્રિસમસ વિશ કરે તો જૂદી રીતે અભિવાદન કરાય.
--અચ્છા ! કેવી રીતે કરાય? કહીશ જરા !
--શું મતલબ કેવી રીતે કરાય?
મોટા હોય એમને અમે પગે લાગીએ, સલામ કરીએ.
નાના હોય એમને વહાલથી પંપાળીએ.
અને સરખા હોઈએ તો...
--તો ?!
--બથ ભરી લઈએ.
--તુૃં પ્રત્યક્ષ હોત તો શી રીતે ઝીલત મારું અભિવાદન?
--કદાચ બાહોંમાં ભરીને, જકડીને, માથે ચૂમીને વળતું કહેત મને, ઈદ મુબારક બચ્ચા !
--અને પછી ઈદી પણ માંગત હું.
આપત ને તુૃં મને?
--પણ ઈદી તો મારે માંગવાની હોય !
--ના મિતા! ઉંમરમાં નાના હોય એ માંગે ઈદી.
હું નાનો છું તારા કરતા, એટલે ઈદી મારો હક છે ને એ મને જોઈએ જ.
બોલ, આપીશ કે નહીં?
--અરે પાગલ !
મારા વિચાર, મારું શબ્દવિશ્વ, મારી સ્નેહસ્મૃતિઓ, મારાં સ્મિત અને રૂદનો, મારી કલ્પનાનાં ઠંડી, ગરમી અને વરસાદની એક-એક બૂંદ, મારી પીડાઓ અને રાહતો, મારાં સત્ય-અસત્ય, મારો પ્રેમ અને વિરહ - સમગ્ર તો આપી દીધું છે તને.
હવે છે શું મારી પાસે તને આપવા?
--છે.
આપી શકતી હોય તો બોલ, માંગી લઉં.
--ઈશ !
--હા કે ના?
--પણ...
--પણ-બણ નહીં મિતા.
આપી દે મારી ઈદી.
ઈદ મુબારક વિશ કરવું છે તને, પ્રત્યક્ષ.
આપી શકીશ !
-- ... ... ...
--એટલે જ થેન્ક્યુ કહ્યું.
હવે સમજાયું !
અભિવાદન કેમ બદલાયું?
થેન્ક્યુ જ ઠીક હતું ને...!
