જિંદગાની
યાદોના વહેણમાં વહેતી તો થઈ ગઈ પાણીમાં ,
પણ જળ આખું ડહોળું ને તરતી મૃત માછલીઓ ની દશા જો !
પીડા ના જાણી એકબીજાને કો'દી પંચાતે પહોળુ જગ ,
દ્રવી ઉઠ્યું હ્રદય પણ ઢંઢોળુ કા? જાત પૂછે સો વાર !
હજાર નહીં ને લાખો ભવ બળ્યા ,
કેવળ એક બુંદ માંગે ઠરતા ઉર ને ભરે એ ડંખ જો !
અરે ! એ ડંખના ઉઝરડા પડ્યા જે ભાળ્યા ના કોઈ આંખે ,
હવે નિરાળી પ્રીત શું કામની ન રૂઝે અંતરના ઘાવ !
ચાર દાડા બસ ગુલાબી અત્તરનું સુગંધી નઝરાણું ,
છતાં વીતી કણસતી પીડાતી જિંદગાની આખી જો !!!
-Urmi Chauhan
