અરસા હુઆ હે ખુદ સે ગુફ્તગુ કિયે હુએ,
અબ મે તો અપને આપ સે બે-ખબર-સા હું.
ના જાને કિતને આબો-જામ, પિલાએ, યે જિંદગી,
હેં આખેં તરબતર મગર, બસ મે હી તરસા હું.
દિલ કે જખમ બને હેં અંગારે લાલ લાલ,
ફીર અશ્ક કી કતાર બન કે, મેં હી બરસા હું.
જૂઠી તસલ્લી દેકર રૂકને કો કેહ ગયે,
વો લોટ કર ના આયેંગે, બા-ખબર- સા હું.
(પ્રો. વસીમ કુરેશી, 2013)