ઝખમ સીતા ના તાજા જ રહી ગયા,
ને રાવણ સૌ જલાવતા જ રહી ગયા.
આવતું જ હતું દરેક વળાંકે અંતિમ તો,
સ્મરણ કિસ્સા સફરના બાકી રહી ગયા.
ચાલવું'તું જિંદગીભર છેક અંતિમ લગી,
સગપણની સારાંશ માં અટવાઈને રહી ગયા.
તોડવી'તી પ્રણાલિકા જૂની જેને ગઇકાલે,
ભળ્યા ટોળામાં તો,ભાન ભૂલી ને રહી ગયા.
તાણી ને ઢસડી ગયુ પગને મારા પ્રચંડ પૂર,
ભીડી જાત, છત ને છત્રી ઉઘાડા રહી ગયા.
Kavydrishty
-વિજય રાવલ
