ઓચિંતું કોઈ મને રસ્તે મળે ને કદી ધીરેથી પૂછે કે કેમ છે ?
આપણે તો કહીયે કે દરિયા શી મોજમાં ને ઉપરથી કુદરતની રહેમ છે .
ફાટેલા ખિસ્સા ની આડમાં મૂકી છે અમે છલકાતી મલકાતી મોજ
એકલો હોઉં ને તોય મેળામાં હોઉં એવું લાગ્યા કરે છે મને રોજ
તાળું વસાય નહીં એવડી પટારીમાં આપણો ખજાનો હેમખેમ છે .
અને ઉપરથી કુદરત ની રહેમ છે .
આંખો માં પાણી આવે ને જાય નથી ભીતર ભીનાશ થતી ઓછી
વધઘટ નો કાંઠાઓ રાખે હિસાબ નથી પરવા સમંદર ને હોતી
સૂરજ ઉગે ને આથમિયે જાય મારી ઉપર આકાશ એમને એમ છે
ઉપરથી કુદરત ની રહેમ છે ....
