¤ માન ¤
જીવ આવ્યો અનંત અંતરથી ,
જોઈએ માન સારા સંસારથી !
માત ને કાજ આવ્યો જગ માં ,
તોયે રહ્યો પુરા અભિમાનમાં !
માન ની મગરૂર માં માનવ મુકાયો મઝદાર માં......
સાચું ખોટું કરતો રહ્યો ,
આનંદ વિલાસમાં ફરતો રહ્યો !
અપમાન સાથે કદી ના જીવ્યો ,
માન માટે મોહન બન્યો!
માન ની મગરૂર માં માનવ મુકાયો મઝદાર માં......
મન - માની જિંદગી તે જીવી ,
સુખ- સાગર મા યાદ કોઈની ના આવી !
મદ - મસ્તીમાં અભિમાન તારું બોલે ,
દુઃખમાં માનભેર સારથિ ગોતે !
માન ની મગરૂર માં માનવ મુકાયો મઝદાર માં......
માયારૂપી મહેલમાં માન પાન તારા ઘવાયા ,
શબ્દોના બાણ થી સ્નેહીને શિકાર બનાવાયા !
સંબંધોના તાંતણા તારાથી ના સચવાયા ,
અર્થનો અનર્થ કરી માન ને મોટા બનાવાયા !
માન ની મગરૂર માં માનવ મુકાયો મઝદાર માં......
મોહ - માયા નું મટકુ ફોટ્યું ,
જીવને જયારે અંધારું માંડયું !
માન-અપમાન સૌ આઘા સરકયા ,
અંતિમ વેળા કોઈ પાસે ના દીઠયાં !
માન ની મગરૂર માં માનવ મુકાયો મઝદાર માં......
માહયાવંશી દિવ્યેશકુમાર.એમ
D - 3/05/2020
6.35 PM
