મહત્વનું કોણ....
એ દિવસ હું ખૂબ જ થાકી ગયેલો, કેમકે અને પ્રોજેકટનો લોડ એટલો બધો હતો કે સવારે 7 વાગ્યાનો હું રાજકોટ જવાં નિકળી ગયો હતો અને છેક રાતે 10 વાગ્યે ઘરે પાછો આવ્યો હતો, ઘરે આવતાની સાથે જ જમવાનું તો મન નહતું એટલે ફટાફટ મે નાઈડ ડ્રેસ પહેર્યો અને ઉપરના રૂમમાં જઈને Laptop હાથમાં લઈને બીજા દિવસ આપવાના એ Presentation ની તૈયારીમાં લાગી ગયો. પણ આખા દિવસનો લાગેલો એ થાક થોડો વધારે જ હાવી થઈ ગયો અને કયારે ઉંધ આવી ગઈ એની ખબર જ ના રહી, અને અચાનક જ ફોન રણકી પડ્યો અને સ્કીન પર જોતાં જ એનું નામ લખેલું દેખાયું. પહેલીવારમાં તો મે ફોન રિસિવ કરવાનું ટાળ્યું, પણ એણે ફરીથી ફોન કર્યો એટલે મે ફોન ઉઠાવ્યો. ફોન ઉઠાવતાની સાથે જ એ પહેલો શબ્દ બોલી...
''Hi, આઈ એમ સોરી''
''પણ, સોરી શા માટે?''
''બસ એમ જ મન થયું''
''એમ પણ તારૂ મન થાય એજ કરે છે તું''
''તારૂ પણ મન ના થયુંને મને યાદ કરવાનું''
''જયાં મારી જેમ ઘણાં લોકોને મહત્વ અપાતું હોય એ જગ્યા પર જઈને પણ હું શું કરું?''
''હાં, મારું એવું જ છે, હું કોઈ એક વ્યક્તિને મહત્વ ના આપી શકું, મારાં જીવનમાં ઘણાં મહત્વના લોકો છે''
''એટલે જ હું યાદ કરું કે ના કરું તને ફર્ક ના પડવો જોઈએ''
''ફર્ક નથી પડતો એટલે જ કદાંચ અત્યારે તને ફોન કરીને આ બધું કહી રહી છું''
''અને આ સાંભળીને મારે તારી એ બધી જ ભુલોને ભુલી જવાની?''
''વ્યક્તિ મહત્વની હોય તો ચોક્કસ ભૂલી જવું પડે''
''સાચી વાત કહી, ચલ હવે હું પણ એ બધી ભૂલો કરી જોઉં, પછી જોઈઅે કે વ્યક્તિ મહત્વની છે કે ભુલ''
અને ત્યાં જ અાંખ ખુલી ગઈ અને એનો વળતો જવાબ સપના પુરૂ થતાં જ એક રહસ્ય બનીને દફન થઈ ગયો.
