ગઝલ ~
સાંજ ઢળતાં યાદમાં રોતી હતી એ છોકરી,
બે અનોખી છીપમાં મોતી હતી એ છોકરી.
કાગડો બોલ્યો હતો કે આવશે – બસ આવશે,
વાટ ઘરના ઉંબરે જોતી હતી એ છોકરી.
મોકલ્યો કાગળ હતો જે યાદનો, એ ના મળ્યો,
વેદની ઋચા હતી, જ્યોતિ હતી એ છોકરી.
છેહ દીધો આખરે ને તેં વચન પાળ્યું નહીં,
ને કહે છે તું હવે, ખોટી હતી એ છોકરી?
રંગ-રૂપે ખૂબસૂરત, આમ એ નમણી હતી,
છોકરીની જાતમાં, નોખી હતી એ છોકરી.
©દિનેશ દેસાઈ
