आकाशी या विरुनी जाता श्याममूर्ती दिसली |
माझे मला नवल वाटले देहबुद्धी संपली || 1 ||
जिकडे तिकडे संगरहित मी मजमाजी भरले |
भरुनी उरले उरलेही नाही गुरुकृपे कळले || 2 ||
ऐशा भावी विश्वामाजी हळूच संचरले |
गुरुमाऊली संगे राही ब्राह्मनंद उसळे || 3 ||
संगरहित या द्वैताची काय सांगु गोडी |
भक्तिप्रेमे भाव अधिष्ठित दास-गुरू जोडी || 4 ||
पानाफुलांतुनी रसारसांतूनी जोडी खेळते |
पर्वत डोंगर दऱ्या सरिता माझे मीच बघते || 5 ||
चंद्र सूर्य ग्रह तारादिक रूपे माझी महान |
दाही दिशाही मीच व्यापते तेजोमय होऊन || 6 ||
तरुवर वेली वायूसंगे आनंदे डुलकी |
सोऽहं सोऽहं गीत तयातुनी माझे मला गाती || 7 ||
अनंत रंगी होऊनी पक्षी होऊनी विहरे |
अधिष्ठानी बसूनी पाहते माझे रूप खरे || 8 ||
लहानमोठे पशु होऊनी राही वनमाजी |
गुणी होऊनी नाना रूपे पाही दुरून आजि || 9 ||
धरणीमाजी अणुरेणुतून संगरहित विचरे |
अफाट सागर होऊनी मिची स्वरूपी नितस्थित रे || 10 ||
अशाच खेळी खेळूनिया श्रीगुरुचरणी राही |
दासाविण ही गुरुमाऊली कुठे कदा न राही || 11 ||
कवयित्री :- सुमनताई ताडे
