સાધારણ દીસતું એક ખેતર
આપણને માત્ર ખેતર લાગે,
તથાપિ કોઈ ચિત્રકારની નજરે એ
એક સુંદર કુદરતી દ્રશ્ય હોઈ શકે.
મેલા-ઘેલાં, લઘરવઘર ગાભામાં વિંટાયેલ
ગ્રામીણ-કન્યા તરફ તમે કદાચ નજર ના કરો
પણ એક કવિ કે પેઈન્ટરને તેમાં
કોઈ અલ્લડ ગામડિયણ ગોરીના
દર્શન થાય એ બનવા જોગ છે.
સુંદરતાને ચાહવું એ સારી વાત છે,
પણ માત્ર સુંદરતાને જ શા માટે ચાહવી?
કોઈ સાધારણ વ્યક્તિ કે વસ્તુને પણ ચાહીએ
અને પછી જોઈએ કે એ વ્યક્તિ કે વસ્તુ
આપણને કેટલી સુંદર લાગે છે.
સુંદરતા આપણી નજરમાં હોય છે,
વ્યક્તિ કે વસ્તુમાં નહી.
કોઈ સુંદર છે માટે એને ચાહીયે એમ નહિ
તમે કોઈને ચાહો એટલે એ સુંદર લાગવા માંડશે..
પેલી પંક્તિની જેમ જ તો:
તું ભલે સુંદર નથી પણ..
હું તને ચાહી-ચાહીને સુંદર બનાવી દઈશ...
