હવે તો કૈંક જરા સમજ વરસાદ તું!
ખાલીખાલી ના ગરજ વરસાદ તું!
આભે ઘટાટોપ ઘન થઈને બેસતો,
તારી સમજને ફરજ વરસાદ તું!
સૂરજ જેવા સૂરજને ઢાંકી બેઠો,
ચૂકવ અબ્ધિનું કરજ વરસાદ તું!
અહીં સૌ રાહ જોઈને તડપતાને,
છે જળની સૌને ગરજ વરસાદ તું!
વરસ વરસ અનરાધાર આભેથી,
તું ના બન પોતાનો જજ વરસાદ તું!
મંડી પડ તું તારું મન મૂકીને આજે,
આળસ વરસનું તજ વરસાદ તું!
વરસી વરસીને જાજે વીરમી મેઘ,
વ્યોમે ઇન્દ્રધનુ સરજ વરસાદ તું!
ચૈતન્ય જોષી. ' દીપક ' પોરબંદર.
