તું બાળકબુદ્ધિ થા જુવાન,
મનભરીને વર્તમાનમાં જીવી લે,
ચાલ હવે તું ભુતકાળ ભુલી જા જુવાન,
તું બાળકબુદ્ધિ થા જુવાન.
નથી કોઈ કારણ છતા એ હસે છે,
નથી કોઈ કારણ છતા એ રડે છે,
દુઃખે થોડો ગમગીન, સુખે હો મજામાં,
એને દુઃખ-સુખની ખબર ક્યાં પડે છે.
સમય આવે સઘળા, સદા એની 'હા' છે,
ક્યાં પાડે કદી પણ એ 'ના' જુવાન.
તું બાળકબુદ્ધિ થા જુવાન.
વારે વારે જો ને એ કેવા પડે છે,
પડીને છતા પાછા મારગ ચડે છે,
એ મારગને વીંખે, એ મારગને છુંદે,
એ જીવમાં જો કેવી જીજ્ઞાસા જડે છે.
પડી જાય એ ક્યારેય તો કીડી મરી જાય છે,
ને ફુંક માર્યે રૂઝાય છે ત્યાં ઘા જુવાન,
તું બાળકબુદ્ધિ થા જુવાન.
- કૃષ્ણાંશ રાધે
#કાવ્યોત્સવ