આ કાવ્ય મારી એ ખાસ મિત્ર માટે લખેલુ છે જેની સાથે મેં ઘણો સારો સમય વિતાવ્યો છે..
એ બપોરી વેળાનું મળવું હવે ક્યાં ગયું?.
બેઉનું અનહદ વાતે વળગવું હવે ક્યાં ગયું?
સહારો લઈ એકબીજાના હાથનો આપણે કેટલું રડ્યા
એ આપણી હસ્તરેખાઓનું ભળવું હવે ક્યાં ગયું?
સાચા હૃદયના સંબંધો ફળતા હોય છે હંમેશા તો પછી
એ સંબંધોનું વૃક્ષ બની ફળવું હવે ક્યાં ગયું?
ઢળી પડ્યા આપણે એકબીજામાં લાગણી થઈને
લાગણીઓનું એ ઢળવું હવે ક્યાં ગયું?
કેટલાય સુખ દુઃખ સાથે જોયા આપણે
રોજ રોજનું એ ઝગડવું હવે ક્યાં ગયું?
છે મારી સામે પણ સાથે કેમ નથી તું?
હૃદયનું એ સાથે ધબકવું હવે ક્યાં ગયું?
