#કાવ્યોત્સવ -૨

અરમાન

અંત સમયમાં ઊરના અરમાન અધુરા રહી ગયા.

મળવું હતું પોતાના સ્વજનો સાથે એ અરમાન રહી ગયા.

બાકી રહી ગઈ તમન્ના એ શિખ આપી ગયા.

જીવનમાં જે આજે એ જ સત્ય એમ કહી ગયા.

હસતાં કહેતા કેમ હું નથી કોઈનો બધાં પારકા થઈ ગયા.

પૈસા ખાતર કેમ છો પુછનાર અંત કાળે પડખું ફેરવી ગયા.

કહે નર આ બધા અરમાનો આત્મા જોડે ગયા.

દેહને સહું માટીમાં ભેળવી વાત સગળી ભુલી ગયા.

ન જાણે કેટલાય અરમાન એમના દફન થઈ ગયા.

નારાણજી જાડેજા
નર
મુન્દ્રા, કરછ.

Gujarati Poem by Naranji Jadeja : 111164520

The best sellers write on Matrubharti, do you?

Start Writing Now