#કેન્સર
ભાગ 17 'ઉથલો' કે 'અંતિમેચ્છા'?
જીત જ્યારે હોસ્પિટલના એ જાણીતા કોરિડોરમાંથી પસાર થઈ રહ્યો હતો, ત્યારે તેને બધું જ ધૂંધળું દેખાતું હતું. ડૉ. જીવન શાહના ટેબલ પર જીવિકાના લોહીના રિપોર્ટ્સ પડ્યા હતા.
"જીતભાઈ, બેસો," ડૉક્ટરે ગંભીર અવાજે કહ્યું. "આપણે ૩.૫ લાખનું જે ઇમ્યુનોથેરાપી ઇન્જેક્શન આપ્યું, તેના પછી આ રિપોર્ટ્સમાં 'CA-125' અને 'CEA' માર્કર્સ અચાનક વધી ગયા છે. સામાન્ય રીતે આનો અર્થ એ થાય કે કેન્સર ફરીથી સક્રિય થયું છે અથવા કોઈ નવા અંગમાં ફેલાયું છે."
નવી મેડિકલ આફત: શું ફરી ઓપરેશન?
જીતના અવાજમાં ધ્રુજારી હતી. "સાહેબ, હવે તો દીપકની ફેક્ટરી પણ વેચાઈ ગઈ છે અને ઉર્જાએ આપેલા ૨.૫ લાખ પણ વપરાઈ ગયા છે. જો ફરીથી સારવાર કરવી પડી, તો મારી પાસે હવે વેચવા માટે મારું શરીર જ બાકી છે."
ડૉક્ટરે તેને શાંત પાડતા કહ્યું, "આપણે અત્યારે હાર નથી માનવાની. ક્યારેક ઇમ્યુનોથેરાપીના કારણે શરીરમાં 'Pseudo-progression' (ખોટો ઉછાળો) પણ જોવા મળે છે. આપણે કન્ફર્મ કરવા માટે જીવિકાબેનનું તાત્કાલિક PET-CT Scan કરવું પડશે. આ સ્કેન જ નક્કી કરશે કે આ ખરેખર ઉથલો છે કે માત્ર દવાની અસર."
૪૨ લાખનો આંકડો અને જીતની ડાયરીનો હિસાબ
જીત ઘરે આવ્યો ત્યારે જીવિકા વોકરના ટેકે ઉભી રહીને વીણાને લેસન કરાવી રહી હતી. તેને જોઈને જીતની આંખમાં આંસુ આવી ગયા. તેણે પોતાની ડાયરી ખોલી અને ફરી એકવાર હિસાબ માંડ્યો.
"૪૨ લાખ... ૧૮ મહિના... અને હજી પણ મોત પીછો નથી છોડતું?"
૧. જીવિકાના ઘરેણાં અને પિતાજીની FD (૬ લાખ)
૨. દીપકની ફેક્ટરી અને રોજગાર (૮ લાખ)
૩. આશાના સાસરી પક્ષની મદદ (૮ લાખ)
૪. ક્રાઉડ ફંડિંગ અને ઉર્જાની ૨.૫ લાખની મદદ (૭.૫ લાખ)
૫. ઘરખર્ચ, પેટ્રોલ, આયુર્વેદિક ડોક્ટરો અને હજી ૨૫ લાખનું માથે દેવું (૧૨.૫ લાખ)
"કોણે શું ગુમાવ્યું?" જીતે ડાયરીમાં લખ્યું.
"મેં મારી ઊંઘ ગુમાવી, દીપકે એનું સપનું ગુમાવ્યું, પિતાજીએ એમનો સહારો ગુમાવ્યો અને નાની વીણાએ એનું બાળપણ. જો આ ૪૨ લાખ ખર્ચ્યા પછી પણ જીવિકાને કંઈ થશે, તો આ હિસાબ અધૂરો રહી જશે."
રિપોર્ટની રાત અને ઉર્જાનો સાથ
PET સ્કેન માટે જીવિકાને લઈ જવામાં આવી. ઉર્જા પણ ત્યાં હાજર હતી. તેણે જીતનો હાથ પકડીને આશ્વાસન આપ્યું. "જીત, તેં તારી ફરજ પૂરી કરી છે. હવે ભગવાનની ફરજ છે કે એ આ પરિવારને ન્યાય આપે."
સાંજે રિપોર્ટ આવ્યો. ડૉ. શાહે જીતને અંદર બોલાવ્યો. રિપોર્ટના પાનાઓ ફેરવતી વખતે ડૉક્ટરના ચહેરા પર એક અજીબ આશ્ચર્ય હતું.
"જીતભાઈ, આને જ ચમત્કાર કહેવાય! રિપોર્ટમાં કોઈ જ નવું ટ્યુમર નથી દેખાતું. જે માર્કર્સ વધ્યા હતા, એ હકીકતમાં દવાની અસર હતી જે કેન્સરના મૃત કોષોને બહાર કાઢી રહી હતી. જીવિકા હવે સંપૂર્ણપણે 'Cancer-Free' છે!"
અંતિમ વિજય: મમતાની જીત
હોસ્પિટલની બહાર નીકળતી વખતે જીવિકાએ વોકર બાજુ પર મૂક્યું અને જીતનો હાથ પકડીને ડગલું ભર્યું. જે જીવિકા ૪૮ કલાક પહેલા વિસ્મૃતિમાં હતી, તેને આજે બધું જ યાદ હતું. તેને યાદ હતું કે તેના પતિએ તેના માટે પોતાની મરદાઈ દાવ પર લગાવી હતી અને તેના બનેવી પોતાનું આખું ભવિષ્ય વેચી દીધું હતું.
"જીત, આપણે બહુ મોટું દેવું કર્યું છે ને?" જીવિકાએ ધીમેથી પૂછ્યું.
જીતે હસીને કહ્યું, "રૂપિયાનું દેવું ૨૫ લાખ છે જે હું ભરી દઈશ, પણ જે પ્રેમ તને મળ્યો છે એનું દેવું આપણે સાત જન્મમાં પણ નહીં ઉતારી શકીએ."
વીણા સાયકલ લઈને ગેટ પર રાહ જોતી હતી. જીવિકા તેની પાસે ગઈ અને તેને ગળે લગાવી લીધી. ૪૨ લાખની કિંમત આજે આ એક આલિંગનમાં વસૂલ થઈ ગઈ હતી.
કેન્સરના રિપોર્ટ નેગેટિવ આવ્યા હતા, પણ જીત ના જીવનના 'પોઝિટિવ' દિવસો હજી દૂર હતા. હોસ્પિટલમાંથી ઘરે આવ્યા પછી જીવિકા તો ધીમે ધીમે પગભર થઈ રહી હતી, પણ ઘરની આર્થિક દીવાલો કકડભૂસ થઈને તૂટી પડી હતી.
એક ખાલી ફેક્ટરી અને છીનવાયેલું સપનું
બપોરના સમયે જીતે જોયું કે દીપક ગેલેરીમાં ઊભો રહીને શૂન્યમનસ્ક નજરે રસ્તા તરફ જોઈ રહ્યો હતો. જે દીપક પહેલા બપોરે ફેક્ટરીના ઓર્ડરોમાં વ્યસ્ત રહેતો, તે આજે ઘરે બેસીને છાપાની 'નોકરી જોઈએ છે' એવી જાહેરાતો વાંચતો હતો.
જીત તેની પાસે ગયો અને ખભે હાથ મૂક્યો. દીપકે તરત જ આંસુ લૂછી નાખ્યા.
"મોટાભાઈ, આજે પેલી જૂની ફેક્ટરી પાસેથી નીકળ્યો હતો... નવા માલિકે બહાર મારું નામ હટાવીને પોતાનું બોર્ડ લગાવી દીધું છે. એ જોઈને એવું લાગ્યું જાણે મારું સંતાન કોઈએ છીનવી લીધું હોય." દીપકનો અવાજ ફાટી ગયો.
જીત પાસે કોઈ જવાબ નહોતો. દીપકે તેની ભાભી માટે પોતાનું ભવિષ્ય વેચ્યું હતું, અને હવે એ જ ત્યાગ તેને રોજ અંદરથી કોરી ખાતો હતો.
પિતાની લાચારીનો હિસાબ
સાંજે પિતાજી સોફા પર બેસીને પોતાની ખાલી પાસબુક જોઈ રહ્યા હતા. જે હાથ પહેલા પૌત્રી વીણા માટે ચોકલેટ અને રમકડાં લાવતા, એ હાથ આજે ધ્રૂજતા હતા.
"જીત બેટા," પિતાજીએ ધીમેથી પૂછ્યું, "આ મહિને વીણાની સ્કૂલ ફી અને તારી મમ્મીની દવાનું શું કરીશું? મારી બધી FD તો વપરાઈ ગઈ... હવે પેન્શનના થોડાક રૂપિયામાં ઘર નથી ચાલતું."
જીત ની આંખો સામે અંધકાર છવાઈ ગયો. ૨૫ લાખનું દેવું, વ્યાજનો વધતો જતો પહાડ અને ઘરની આ હાલત. તેણે વિચાર્યું કે શું જીવિકાને બચાવવા માટે તેણે આખા પરિવારને જીવતેજીવ મારી નાખ્યો છે?
જીવિકાનું મૌન રુદન
જીવિકાએ આ બધું સાંભળ્યું હતું. તે રૂમની અંદર બેસીને રડી રહી હતી. તેને અહેસાસ હતો કે તેના એકના શ્વાસ પાછા લાવવા માટે ત્રણ પુરૂષોએ પોતાનું સર્વસ્વ હોમી દીધું હતું.
તેણે અરીસામાં પોતાનું ફિક્કું પડી ગયેલું શરીર જોયું. તેને ડર લાગ્યો કે આ જિંદગીની કિંમત તેના પરિવારની ખુશીઓ છે. જીતે પિયર ના ભાભી ના પીયરીયા ની મદદ નો અંત કરાવ્યો કારણ કે તેણે દિપક અને આશા ની હાલત જોય લીધી હતી
રાતનો અંધકાર અને એક આકરું પગલું
રાત્રે ૨ વાગ્યે જીત ડાયરી લઈને બેઠો હતો. વ્યાજખોરોના ફોન આવવા શરૂ થયા હતા. જે લોકોએ મદદ કરી હતી, હવે તેઓ પણ ધીમે ધીમે પોતાના રૂપિયા પાછા માંગી રહ્યા હતા.
અચાનક, વીણા ઊંઘમાંથી જાગી ગઈ અને જીત પાસે આવી. "પપ્પા, તમે કેમ રડો છો? હવે તો મમ્મી સાજી થઈ ગઈ છે ને? તો હવે આપણે ફરી પેલા મોટા મોલમાં ફરવા જઈશું ને?"
વીણાના આ માસૂમ સવાલે જીતનું હૃદય હચમચાવી દીધું. તેને ખબર હતી કે હવે મોલ તો ઠીક, ઘરનું ભાડું ભરવાના પણ ફાંફા હતા.
જીતે ડાયરીમાં લખ્યું: "જ્યારે મોત સામે જંગ હોય ત્યારે રૂપિયાની કિંમત નથી હોતી, પણ જ્યારે જિંદગી જીવવાની હોય ત્યારે એક-એક રૂપિયો ગળાની ફાંસી બની જાય છે."
એક નવી આફત
બીજા દિવસે સવારે સોસાયટીના ગેટ પર બે માણસો આવ્યા હતા. તેઓ જીતના ઘરનું સરનામું પૂછતા હતા. તેમના હાથમાં કોર્ટની નોટિસ હતી. પિતાજીએ જે ઘર માટે આખી જિંદગી એક કરી હતી, એ ઘર હવે જપ્તીની કતારમાં હતું.
શું જીત પોતાનું ઘર બચાવી શકશે? કે પછી જીવિકાને બચાવ્યાની ખુશી આ બેઘર થવાના દુઃખમાં ઓગળી જશે?
#MansiDesaiShastriNiVartao
#માનસીદેસાઈશાસ્ત્રીનીવાર્તાઓ
#Aneri
#SuspensethrillerStory
#Booklover
#Storylover
#Viralstory
