#કેન્સર
ભાગ 4 અપૂર્ણતાનો અરીસો અને સંવેદનાનો સંગ્રામ
જીવિકાએ પોતાના અસ્તિત્વનું ઘરેણું તેના વાળ ગુમાવ્યા હતા. પણ એ તો માત્ર તોફાનની શરૂઆત હતી. મુંડન કરાવ્યા પછીની એ પહેલી રાત જીવિકા માટે સદીઓ જેવી લાંબી હતી. અરીસામાં પોતાનું સપાટ, વાળ વગરનું માથું જોઈને તેને લાગતું હતું કે તે હવે એ જીવિકા નથી રહી જેણે સાત વર્ષ પહેલાં જીત ના જીવનમાં કદમ મૂક્યા હતા.
કીમોથેરાપીનો ત્રીજો પ્રહાર:
શરીરનો વિદ્રોહ
ત્રીજો કીમો જેવો શરૂ થયો, જીવિકાના શરીરની સહનશક્તિ જવાબ આપી ગઈ. આ વખતે ડૉ. જીવન શાહે 'Targeted Therapy' ના એ મોંઘા ૪૦,૦૦૦ ના ઇન્જેક્શન આપ્યા હતા. એ પ્રવાહી જેવું નસોમાં ગયું, જીવિકાને આખા શરીરમાં વીંછી કરડતા હોય તેવી વેદના થઈ. તેના નખ કાળા પડીને ઉખડવા લાગ્યા હતા. ખોરાકની વાત તો દૂર, પાણીનો એક ઘૂંટડો પણ તેના ગળામાં એસિડની જેમ બળતો હતો.
"જીત... મને ઝેર આપી દો... આ નથી સહન થતું," જીવિકાનો એ આર્તનાદ હોસ્પિટલના સ્પેશિયલ રૂમની દિવાલોમાં ભટકાઈને પાછો આવતો હતો.
તેના લોહીના ટકા (WBC Count) એટલા ઘટી ગયા હતા કે તેને 'ન્યુટ્રોપેનિયા' થઈ ગયું હતું. સામાન્ય પવન પણ તેને ઇન્ફેક્શન આપી શકે તેમ હતું, એટલે તેને સંપૂર્ણ આઈસોલેશનમાં રાખવામાં આવી. તેના હોઠ ફાટીને લોહી નીકળતું હતું અને સતત તાવને કારણે તેનું શરીર ભઠ્ઠીની જેમ તપતું હતું. આ એ નગ્ન વાસ્તવિકતા છે જે કેન્સરનો દર્દી અને તેનો પરિવાર દર સેકન્ડે જીવે છે.
પરિવારની મનોદશા:
તૂટતા સપના અને ટકતી આશા
૧. જીત આર્થિક અને માનસિક ખાડામાં જપાટો જતો હતો
જીત માટે હવે દરેક દિવસ એક નવું દેવું લઈને આવતો હતો. મેડિકલેમ રિજેક્ટ થયા પછી તેણે પોતાની જીવનભરની બચત ખાલી કરી દીધી હતી. ઓફિસમાં તે બેઠો હોય, પણ તેની આંખો સામે હોસ્પિટલના બિલો તરતા હોય. ૭ લાખની બચત તો ક્યાં ઓગળી ગઈ ખબર જ ના પડી. તેણે હવે તેના જીગરી મિત્ર પાસે હાથ ફેલાવ્યો હતો.
"યાર, ગાડી વેચી દીધી, એફ.ડી. તોડી નાખી... પણ આ ઇન્જેક્શનનો ખર્ચ પૂરો નથી થતો," જીત જ્યારે તેના મિત્રના ખભે માથું મૂકીને રડતો, ત્યારે સાત વર્ષનો સુખી સંસાર એક કાચના ઘરની જેમ તૂટતો દેખાતો. તેની મનોદશા એવી હતી કે તે જીવિકાની પીડા જોઈ શકતો નહોતો અને તેને બચાવવા માટે પોતાની જાતને વેચવા પણ તૈયાર હતો.
૨. સાસુ-સસરા: ભક્તિ અને લાચારી
સાસુએ હવે અન્નનો ત્યાગ કર્યો હતો. "મારી વહુ કઈ ખાઈ નથી શકતી, તો હું કેવી રીતે જમું?" એ તેમનો તર્ક હતો. સસરા આખો દિવસ ડૉક્ટરોની લાઈનમાં ઊભા રહેતા. તે વૃદ્ધ ઉંમરે હોસ્પિટલના ધક્કા ખાતા, રિપોર્ટ્સની ફાઈલો પકડીને બેસી રહેતા. તેમના ચહેરા પરની કરચલીઓમાં જીવિકાની બીમારીનો ડર સ્પષ્ટ વંચાતો હતો. તેમને મનમાં ડર હતો કે જો જીવિકાને કંઈ થયું, તો તેમનો દીકરો અને પૌત્રી જીવી નહીં શકે.
૩. પિયરનો સાથ: લોહીના સંબંધની શક્તિ
જીવિકાના ભાઈએ મહેસાણાની જમીનનો સોદો કરી દીધો હતો. ભાભી હવે જીવિકાના રૂમમાં જ સૂતા હતા. જીવિકાને જ્યારે ઉલટીઓ થતી, ત્યારે ભાભી પોતાના હાથે ગંદકી સાફ કરતા અને જીવિકાના માથા પર હાથ ફેરવીને કહેતા, "બહેન, તું ચિંતા ના કર, આપણે હજી ઘણી દિવાળીઓ સાથે મનાવવાની છે." પિયર પક્ષનો આ 'ફુલ સપોર્ટ' જ જીવિકાને પથારીમાંથી ઉભા થવાની શક્તિ આપતો હતો.
સૌથી કઠોર નિર્ણય: 'માસ્ટેક્ટોમી' (Mastectomy)
ચોથા ભાગના અંતિમ ચરણમાં ડૉ. જીવન શાહે જીતને કેબિનમાં બોલાવ્યો. ડૉક્ટરનો ચહેરો અત્યંત ગંભીર હતો.
"જીતભાઈ, કીમોથી ગાંઠ થોડી ઓગળી છે, પણ જોખમ હજી ટળ્યું નથી. આપણે 'માસ્ટેક્ટોમી' કરવી પડશે. એટલે કે જીવિકાબેનનું જમણું સ્તન ઓપરેશન કરીને કાઢવું પડશે. જો નહીં કાઢીએ, તો કેન્સર આખા શરીરમાં ફેલાઈ જશે."
આ સાંભળીને જીતના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ. એક સ્ત્રી માટે તેનું શરીર તેની ઓળખ હોય છે. જીવિકાને આ વાત કેવી રીતે કહેવી? તે સાંજે જ્યારે જીત રૂમમાં ગયો, જીવિકાએ તેના ચહેરા પરથી બધું વાંચી લીધું.
"સ્તન કાઢવું પડશે ને?" જીવિકાએ અત્યંત શૂન્ય અવાજે પૂછ્યું.
જીતે માત્ર માથું હલાવ્યું.
જીવિકા અરીસા સામે ગઈ. તેણે પોતાનું અડધું શરીર જોયું વાળ વગરનું માથું, કાળી પડેલી ચામડી અને હવે... એક અંગનો ત્યાગ. તે હસી, પણ એ હાસ્યમાં દુનિયાભરનું દર્દ હતું. "જીત, હું હવે સ્ત્રી તરીકે અધૂરી થઈ જઈશ. શું તમે મને આ રૂપે સ્વીકારી શકશો?"
જીતે તેને વળગીને એટલું જ કહ્યું, "જીવિકા, તું મને જોઈએ છે, તારું શરીર નહીં. તું શ્વાસ લેતી હોવી જોઈએ, એ જ મારો સાત જન્મનો સાથ છે."
વીણાની માસૂમિયતનો પ્રહાર
ઓપરેશનના આગલા દિવસે નાની વીણા જીવિકા પાસે આવી. તેણે મમ્મીના હાથ પર લાગેલું કેન્યુલા (IV Line) જોયું અને તેના પર કિસ કરી. "મમ્મી, તને હવે ઓપરેશન પછી પાછું નહીં વાગે ને? તું મને પાછી તેડી શકીશ ને?"
જીવિકા પાસે કોઈ જવાબ નહોતો. તેને ખબર હતી કે ઓપરેશન પછીના ડ્રેનેજ પાઈપ્સ અને ટાંકા તેને મહિનાઓ સુધી પોતાની દીકરીને તેડવા નહીં દે. આ માનસિક યુદ્ધ કેન્સરના દુખાવા કરતા પણ વધુ ભયાનક હતું.
વાસ્તવિકતાની પરાકાષ્ઠા:
કેન્સર માત્ર માંસના લોચા નથી ખાતું, તે વ્યક્તિના આત્મસન્માન અને સામાજિક ગૌરવને પણ કોતરે છે. ૪૦,૦૦૦ ના ઇન્જેક્શનની કિંમત હવે મધ્યમવર્ગીય સપનાઓની રાખ બનીને ઉડી રહી હતી.
#MansiDesaiShastriNiVartao
#માનસીદેસાઈશાસ્ત્રીનીવાર્તાઓ
#Aneri
#SuspensethrillerStory
#Booklover
#Storylover
#Viralstory
