Quotes by અશ્વિન રાઠોડ - સ્વયમભુ in Bitesapp read free

અશ્વિન રાઠોડ - સ્વયમભુ

અશ્વિન રાઠોડ - સ્વયમભુ

@ashwinrathod6053

"ભરોસો ભોળાનાથનો" (અછાંદસ કાવ્ય)

એકલો ચાલી પડ્યો છું આ અજાણ્યા રસ્તા પર,
હાથમાં કોઈનો સાથ નથી, બસ એક તમારો વિશ્વાસ છે.
ચારેય તરફ નજર માંડીને બેઠા છે લોકો,
મારી એક હારની પ્રતીક્ષામાં,
પણ એમને ક્યાં ખબર છે કે મારો રક્ષક કોણ છે?

મને હારવા ન દેતા, હે મહાદેવ!
કારણ કે આ લડાઈ હવે માત્ર મારી નથી,
એ દરેક આંસુની છે જે મેં છાનામાના વહાવ્યા છે.
મારું જીતવું બહુ જરૂરી છે,
એ અહંકારી ચહેરાઓને જવાબ આપવા માટે,
જેઓ મારી ક્ષમતા પર સવાલ ઉઠાવે છે.

દુનિયા ભલે મારી એકલતા પર હસે,
પણ ભીતરમાં એક ગુંજન સંભળાય છે.

"તું એકલો ક્યાં છે? હું બેઠો છું ને!"
મને પાક્કી ખબર છે, શંભુ,
તમે મારો હાથ ક્યારેય છોડશો નહીં,
તમે મને ક્યારેય હારવા દેશો નહીં.
જ્યાં સુધી તમારૂ ત્રિશૂળ ઓથ બનીને ઊભૂ છે,
ત્યાં સુધી આ 'સ્વયમ્'ભૂ',' ક્યારેય અટકશે નહીં,
જીત મારી નિશ્ચિત છે, કારણ કે તમે મારી સાથે છો.

અશ્વિન રાઠોડ___"સ્વયમ્'ભૂ',"

Read More

**"સ્ત્રી એક બહુ મુખી પ્રતિભા"**

સૃષ્ટિનું સુંદર સર્જન છે સ્ત્રી,
અમૃતનું જાણે ઝરણું છે સ્ત્રી.

ક્યારેક પુત્રી બનીને એ હરખાવે,
તો ક્યારેક વહુ બની એ ઘર સજાવે.

તો માતા બનીને એ વહાલ વરસાવે,
ને બહેન બનીને એ રાખડી બંધાવે.

ઘરની શોભાની એ લક્ષ્મી કહેવાય,
સંકટ સમયે એ દુર્ગા બની જાય.

રસોડામાં અન્નપૂર્ણાનું એ રૂપ છે,
તો જીવનના રણમાં મીઠો એ ધૂપ છે.

ઘરની સાથે એ ઓફિસનું કામ સંભાળે,
ધરતીથી આભ સુધી ડગલાં એ માંડે.

ધીરજ અને પ્રેમની એ છે મુરત,
ઈશ્વરે ઘડી આ કેવી સૂરત!

સહનશીલતાનો "સ્વયમ્'ભૂ'," એ સાચો પર્યાય,
એના વિના સૃષ્ટિ આખી એ થંભી જાય.

અશ્વિન રાઠોડ___"સ્વયમ્'ભૂ',"

Read More

"કાગળના પાંદડા અને પ્લાસ્ટિકના જંગલો" (અછાંદસ કાવ્ય)

આજે ફરી તારીખ પાંચમી જૂન આવી છે,
કેલેન્ડરના પાના પર 'લીલો રંગ' લઈને આવી છે!
આજે ફરી ભાષણોની નદીઓ વહેશે,
અને ફેસબુકના વોલ પર 'ગ્રીન' સ્ટેટસ ચમકશે.

પણ...
એ સ્ટેટસ અપલોડ કરતી આંગળીઓ,
એસી ના રૂમમાં બેસીને ઠંડી હવા માણે છે,
જ્યારે બહાર રસ્તા પર ઊભેલું છેલ્લું ઝાડ
તડકામાં તરફડીને દમ તોડે છે!

આપણે કેવા બુદ્ધિજીવીઓ છીએ ને?
વિકાસના નામે વિનાશનો નકશો દોરીએ છીએ,
કોંક્રિટના ઊંચા જંગલો બનાવીને,
એક કુંડામાં તુલસી વાવીને 'પર્યાવરણ પ્રેમી' બનીએ છીએ!

નદીઓને ગટર બનાવી દીધી,
હવાને ઝેરથી સજાવી દીધી,
પક્ષીઓના ટહુકાઓને ટ્રાફિકના ઘોંઘાટમાં ડૂબાડી દીધા,
અને પછી આપણે પૂછીએ છીએ: "આ ગરમી કેમ વધી ગઈ?"

આંખ આડા કાન કરવાની આ રમત,
હવે બહુ લાંબી નહીં ચાલે.
યાદ રાખજો, કુદરત ક્યારેય 'લોન' માફ નથી કરતી,
તે વ્યાજ સાથે હિસાબ વસૂલ કરે છે!

માત્ર એક દિવસ છોડ વાવીને સેલ્ફી લેવાથી કંઈ નહીં થાય,
વિચારોને આચરણમાં વાવવા પડશે.
કપાતા ગયેલા જંગલો આપણી પ્રગતિ નથી, આપણી બરબાદી છે,
જો શ્વાસ જ નહીં બચે, તો આ વૈભવ ક્યા કામનો?

વિશ્વ પર્યાવરણ દિવસની ઉજવણી ત્યારે જ સાચી ગણાશે,
જ્યારે પૃથ્વીનો દરેક શ્વાસ પ્લાસ્ટિકમુક્ત અને શુદ્ધ બનશે.
આવો, માત્ર કેલેન્ડરના પાના નહીં,
આપણી આદતો અને આપણું આચરણ બદલીએ!

અશ્વિન રાઠોડ___"સ્વયમ્'ભૂ',"

મર્મ:- પ્રકૃતિ વિના આપણું કોઈ અસ્તિત્વ નથી. જો આજે આપણે પર્યાવરણ સામે આંખ આડા કાન કરીશું, તો આવતીકાલ આપણી સામે જોવાનું પણ છોડી દેશે. ઉજવણી માત્ર શબ્દોમાં નહીં, સક્રિય આચરણમાં પણ હોવી જોઈએ.... અસ્તુ

Read More

"આકાશ તરફ મીટ"

​શબ્દોનું સ્મરણ ને આકાશ તરફ મીટ,
જાણે અણધારી કોઈ સ્મરણોની રીત.

​મનમાં ઘૂમરાતા કેટલાય અણકહ્યા વેણ,
શોધે છે શૂન્યમાં કોઈ હેતાળું નેણ.
પાના પર અટકેલી શાહીનો એજ સવાલ,
મૌન રહીને કેમ જીવવો આ હાલ?

​વાદળની ઓથે જેમ છુપાયો છે ચાંદ,
એમ જ હૃદયમાં કોઈ સૂતો છે સાદ.
શબ્દોના પક્ષીઓ પાંખો ફફડાવે,
ખુલ્લા આભમાં એ પોતાનું ઘર બનાવે.

​ભૂલાયેલી વાતોનું આછું એવું સ્મરણ,
જાણે મરુભૂમિમાં દેખાયું મૃગજળ.
તોય આંખોમાં અંજાયું છે એક જ ગીત,
"સ્વયમ્'ભૂ'," શબ્દોનું સ્મરણ ને આકાશ તરફ મીટ.

અશ્વિન રાઠોડ___"સ્વયમ્'ભૂ',"

Read More

**મુસાફિરની ખાલી આંગળીઓ**(અછાંદસ કાવ્ય)

ખુલ્લા દરવાજા વચ્ચે ઊભા રહીને વિચારું છું...
કે સાલી આ જિંદગી કેવી અજીબ છે!
જ્યારે આવ્યા ત્યારે મુઠ્ઠીઓ વળેલી હતી,
જાણે આખી સૃષ્ટિને આંખમાં ભરી લેવી હતી!

પછી શરૂ થઈ એક આંધળી દોડ...
આ મારું, આ તારું, આ બધું જ મારું!
એ 'બધું' મેળવવા માટે આપણે કેટલું લડ્યા?
સંબંધો સામે, સમય સામે, અને ખુદ આપણી સામે જ.

મોહના આલીશાન મહેલો ચણ્યા,
ઈચ્છાઓની તિજોરીઓ અડધી રાત સુધી ભરી,
પણ જુઓ તો ખરા...
સમયનો સૂરજ જ્યારે આથમવા આવ્યો,
ત્યારે એ જ કમાયેલું બધું પાછળ છૂટી ગયું.

ખુલ્લા બારણેથી ખાલી હાથે નીકળી પડ્યો છે એ માણસ,
જેણે આખી જિંદગી 'બધું' પકડી રાખવા મથામણ કરી હતી.

હવે નથી કોઈ ભાર પીઠ પર, કે નથી કોઈ પસ્તાવો આંખમાં,
બસ એક ગંભીર શાંતિ છે.
જ્યારે બધું જ છોડીને વહેતા થવાનું સમજાઈ ગયું,
ત્યારે જિંદગીનો અસલી મર્મ જાણી ગયો 'સ્વયમ્'ભૂ',"

કે કશું જ લીધા વગર આવવું,
અને બધું જ અહીં મૂકીને હસતા મુખે વિદાય થઈ જવું...
એ જ તો આ અજીબ જિંદગીનો સૌથી સુંદર અંત છે!

અશ્વિન રાઠોડ____"સ્વયમ્'ભૂ',"

Read More

જિંદગી: એક કોરું પાનું

​વિધાતાએ આપ્યું આપણને આ એક કોરું પાનું,
જીવી લેવાનું આમાં, નહી કરવાનું કોઈ બહાનું.

​નથી લખ્યા આમાં કોઈ સુખ કે દુઃખના અક્ષર,
આપણે જ ઉમેરવાના છે આપણા અક્ષર

​સમયની કલમ લઈને રોજ કંઈક નવું લખીએ,
ભલે પડે ઠોકર, પણ હસતા મુખે શીખીએ.

​ક્યારેક બનશે આ પાનું આંસુથી થોડું ભીનું,
પણ યાદ રાખજે દોસ્ત, મૂલ્ય નથી આનું હીનું.

​રંગ ભરી દઈએ આમાં સ્નેહ અને વહાલના,
સૂર રેલાવીએ આમાં ખુશીઓની ચાલના.

​જ્યારે વળશે પાછું આ જિંદગીનું છેલ્લું પાનું,
ત્યારે ગર્વથી કહી શકાય કે જીવ્યા હતા અમે "સ્વયમ્'ભૂ'," મન માનું!

અશ્વિન રાઠોડ "સ્વયમ્'ભૂ',"

Read More

*પાગલપન* (અછાંદસ કાવ્ય)

સમજદારોની આ ભીડમાં,
મને મારું આ પાગલપન વહાલું છે,
જ્યાં દુનિયાના કોઈ નિયમો નથી નડતા,
એવું મારું એક અલાયદું આલમ છે.

લોકો ગણતરીઓ માંડે છે નફા-નુકસાનની,
અને હું અહીં પતંગિયા પાછળ દોડું છું,
તેઓ દીવાલો ચણે છે સંબંધોની આસપાસ,
ને હું વહેતા પવન સાથે વહેવાનું શીખું છું.

હા, પાગલપન છે મારું...
કે હું પથ્થરોમાં પણ સ્મિત શોધી લઉં છું,
ભરબપોરે આકરા તાપની વચ્ચે,
હું વરસાદના સપનાઓ જોઉં છું.

કહે છે બધા કે તું વહેવારુ નથી,
પણ વહેવારના નામે મારે મારો આત્મા નથી વેચવો,
દુનિયા જેને 'પાગલ' કહીને હસે છે,
મારે તો બસ એ જ મસ્તીનો ઘૂંટડો પીવો છે.

આ પાગલપન જ તો જીવાડે છે મને,
નહિતર દુનિયા વહેલી તકે લાશ બનાવી દેત,
જો ન હોત આ થોડુંક પાગલ પન લોહીમાં,
તો આ જિંદગી સાવ કોરી કિતાબ "સ્વયમ્'ભૂ'," રહી જાત.

અશ્વિન રાઠોડ "સ્વયમ્'ભૂ',"

Read More

*મન મોજી* (અછાંદસ કાવ્ય)

કોઈના કાયદા નથી નડતા એને,
એ તો પોતાની જ ધૂનમાં મસ્ત છે,
દુનિયા જેને "પાગલ પન" કહે છે,
એ એનો પોતાનો એક અલાયદો અસ્ત છે.

ખિસ્સામાં ભલે ન હોય સિક્કાનો રણકો,
પણ એની અમીરી તો એના સ્મિતમાં છે,
ભવિષ્યની ચિંતાની લકીરો નથી એના કપાળે,
એ જીવે છે બસ, આજની આ પળની જીતમાં છે.

કોઈ પૂછે સરનામું, તો એ આકાશ બતાવે,
નથી કોઈ બંધન, નથી કોઈ ચોક્કસ સીમા,
ક્યારેક દરિયાના મોજાં જેવો તોફાની,
તો ક્યારેક વહેતા પવન જેવો ધીમો

લોકો દોડે છે કોઈ અજાણી રેસમાં,
આ ભાઈ તો રસ્તા કિનારે ઊભા રહી ફૂલોને નિહાળે,
સફળતા-નિષ્ફળતાના ત્રાજવાં એને શું તોલે?
એ તો પોતાની જ મોજના દીવા રોજ સળગાવે.

એટલે જ તો...
એ જગત આખાથી નોખો છે,
પોતાના જ પ્રદેશનો એ રાજા પોતે છે,
બીજું કોઈ નહીં,
એ જ તો ખરો "સ્વયમ્'ભૂ," 'મન મોજી' છે!

અશ્વિન રાઠોડ "સ્વયમ્'ભૂ',"

Read More

"આ દુનિયા એક જંગલ છે"

આ દુનિયા એક જંગલ છે, અહીં રોજ નવો એક ડ્રામા ક્રિએટ થાય છે,
જો પડ્યા તો લાતો ખાવાની, કારણ કે અહીં વહેતા બધા ઊંધા પવનો છે.

કોઈ નથી અહીં તારણહાર, તારે પોતે જ તારો રસ્તો બનાવવાનો છે,
જો નબળો પડ્યો તું જરાય, તો અહીં કચડાય જવાનો નિયમ છે.

ચાલ છોડ હવે આ વિક્ટિમ કાર્ડ, અહીં રડવાનો કોઈ સ્કોપ નથી,
મજબૂત બનીને જીવવું પડશે તારે, અહીં લાઈફ માટે કોઈ જોક નથી.

જો જીવવું હોય અહીં સ્વ ઈચ્છાએ, તો બનવું પડશે પાવરફુલ ને માઈન્ડબ્લોઈંગ,

નહીં તો લોકો પગ નીચે દબાવી દેશે, ને કરિયર થઈ જશે ડાઉન પાતાળ મહી.

રાખ ખુદ પર ભરોસો યાર તું અહીં, ને છોડ આ દુનિયાનો મોહ તું અહીં,

આ રિયલ્ટી છે "સ્વયમ્'ભૂ'," સ્વીકારી લે,
ને આ દુનિયા એક જંગલ છે, એ માની તું તારા રસ્તાને કંડારી લે.

અશ્વિન રાઠોડ "સ્વયમ્',ભૂ"

Read More

**મારો અરીસો, મારો ભાઈ...** (અછાંદસ કાવ્ય)

કોઈ અપેક્ષા વગર જે વરસે,
એ લાગણીનું અવિરત ચોમાસું એટલે એ, ભાઈ!
ભલે રોજ વાતો નથી થતી આપણી,
પણ હૃદયના દરેક ધબકારામાં તારી હાજરી વરતાય છે.

યાદ છે પેલું નાનપણ?
જ્યારે મારી નાની ભૂલોને તું તારા પ્રેમાળ ભાવ થી છુપાવી લેતો,
અને જગત સામે ઢાલ બનીને ઊભો રહી જતો.
આજે સમયની દોડધામમાં આપણે મોટા થઈ ગયા,
ચહેરા પર જવાબદારીઓના મુખવટા આવી ગયા,
પણ તારી આંખોમાં આજેય મને મારો એ જ નિર્દોષ બાળપણનો ચહેરો દેખાય છે.

જ્યારે આખું જગત સામે સવાલ કરતું ઊભું હોય,
ત્યારે તારો ખભા પર મુકેલો એ એક હાથ...
હા, માત્ર એ એક સ્પર્શ જ કાફી છે,
મને ફરીથી બેઠા કરવા માટે, મને જીતાડવા માટે.

લોહીનો સંબંધ તો કુદરતે આપ્યો છે,
પણ એ સંબંધમાં દોસ્તીનો રંગ તેં પૂર્યો છે.
તું મારો પડછાયો નથી, તું તો મારો આત્મા છે,
જે ગમે તેવા અંધારામાં પણ ક્યારેય સાથ નથી છોડતો.

ઈશ્વર પાસે રોજ શું માંગુ?
બસ એટલી જ દુઆ છે કે તારા ચહેરાનું સ્મિત ક્યારેય "સ્વયમ્'ભૂ'," આછું ના થાય.
તું ખુશ તો આખું જગત ખુશ!

અશ્વિન રાઠોડ— "સ્વયમ્'ભૂ,"

Read More