Cancer - 15 in Gujarati Classic Stories by Mansi Desai Shastri books and stories PDF | કેન્સર - 15

Featured Books
Categories
Share

કેન્સર - 15

#કેન્સર 

ભાગ 15 માનવતાનો અક્ષયપાત્ર અને અણધાર્યો સહારા


હોસ્પિટલના એકાઉન્ટ વિભાગની નોટિસ જીત ના હાથમાં ધ્રૂજતી હતી. ૨૪ કલાકમાં ૨ લાખ રૂપિયા આ સાંભળતા જ જીતને લાગ્યું કે તે કોઈ પાતાળમાં ઉતરી રહ્યો છે. દીપકની ફેક્ટરીના સોદાના રૂપિયા બેંકની પ્રોસેસમાં અટવાયેલા હતા અને હાથમાં રહેલી છેલ્લી બચત પણ ઓગળી ગઈ હતી.

​જીત હોસ્પિટલના પાર્કિંગમાં એક ખૂણે જઈને બેસી ગયો. તેની આંખો સામે અંધકાર હતો. તેને ડર હતો કે જો આજે પેમેન્ટ નહીં થાય તો જીવિકાની ફિઝિયોથેરાપી અટકી જશે અને જે પગમાં આશાનું કિરણ દેખાયું હતું તે ફરી પથ્થર બની જશે.


​પિયરના ભાભીનું આગમન અને મોટો ખુલાસો

​જીવિકાના પિયરના ભાભી, જેઓ છેલ્લા કેટલાય દિવસથી હોસ્પિટલમાં જ હતા, તેમણે જીતને આ હાલતમાં જોયો. તેઓ જીત પાસે ગયા અને ધીમેથી બોલ્યા, "જીતભાઈ, તમે હિંમત કેમ હારો છો? શું તમને લાગે છે કે જીવિકા માત્ર તમારી જ છે? એ અમારી પણ લાડલી છે."

​જીતે નિસાસો નાખ્યો, "ભાભી, પણ હવે ક્યાંથી લાવવા રૂપિયા? દીપકે એનું બધું હોમી દીધું છે, મારા સાસરી પક્ષે પણ ખેતર વેચવાની તૈયારી કરી છે... હવે કોઈ પાસે માંગતા જીભ ઉપડતી નથી."

​ત્યારે જ ભાભીએ હસીને કહ્યું, "તમારે કોઈની પાસે માંગવાની જરૂર નથી. મેં મારા પિયરમાં (ભાભીના પિયરીયા) મારા ભાઈઓ અને પિતા સાથે વાત કરી છે. મારા પિતાએ સંદેશો મોકલ્યો છે કે 'જીવિકા તો અમારી ભાણી સમાન છે, એને કાંઈ ના થવું જોઈએ'."


​અણધાર્યો ટેકો: ભાભીના પિયરીયાનું ઉમદા પગલું

​થોડી જ વારમાં હોસ્પિટલમાં ભાભીના પિતા અને ભાઈઓ આવ્યા. આ એ લોકો હતા જેમને જીવિકા સાથે કોઈ સીધો લોહીનો સંબંધ નહોતો, માત્ર ભાભીના પક્ષે તેઓ સંબંધી હતા. તેમણે જીત સામે જોયું અને મક્કમતાથી બોલ્યા:

​"જીતભાઈ, અમે સાંભળ્યું છે કે ૨૫-૩૦ લાખના દેવા પછી હવે ઘર ચલાવવું પણ મુશ્કેલ છે. તમે હોસ્પિટલનું અત્યારનું પેમેન્ટ સંભાળી લો, પણ આજથી વીણાના ભણતરનો ખર્ચ, તેની સ્કૂલ ફી અને તમારા ઘરનું કરિયાણું તથા વીજળી બિલ 

 આ બધું જ જવાબદારી મારા તરફથી ઉપાડવામાં આવશે."

​જીત સ્તબ્ધ થઈ ગયો. આશા અને દીપક પણ આ સાંભળીને ગળગળા થઈ ગયા. દુનિયામાં જ્યારે પોતાના સગા પણ મોઢું ફેરવી લેતા હોય, ત્યારે પિયરના ભાભીના પક્ષના લોકો આ રીતે 'મોસાળું' કરવા તૈયાર થયા હતા. આ માત્ર આર્થિક મદદ નહોતી, પણ જીત ના તૂટેલા મનોબળ માટે એક સંજીવની હતી.


​જીવિકાની ફિઝિયોથેરાપી: પીડાનો રસ્તો

​પૈસાની ચિંતા દૂર થતા જ જીવિકાની ફિઝિયોથેરાપી યુદ્ધના ધોરણે શરૂ થઈ. ફિઝિયોથેરાપિસ્ટે જીવિકાને ઉભી કરવાની કોશિશ કરી.

​"ભાભી, જોર લગાવો! તમારે તમારા પગ પર ઉભા થવાનું છે," થેરાપિસ્ટે પ્રોત્સાહન આપ્યું.

જીવિકાના ચહેરા પર પીડાની રેખાઓ હતી. રેડિયેશન પછી તેના સ્નાયુઓ જકડાઈ ગયા હતા. તેને એવું લાગતું હતું કે તેના પગમાં હજારો સોય ભોંકાઈ રહી છે. તે લથડી અને ફરીથી બેડ પર પડી ગઈ. તેની આંખોમાં હારની લાગણી હતી.

​ત્યારે જ જીતે આવીને તેનો હાથ પકડ્યો. "જીવિકા, તારે હારવાનું નથી. જો, તારી માટે તો હવે અજાણ્યા લોકો પણ પોતાના ખિસ્સા ખાલી કરી રહ્યા છે. વીણાનો આખો ખર્ચ તારા ભાભીના પિયરિયાઓએ ઉપાડી લીધો છે. તારે માત્ર વીણા માટે નહીં, આટલા બધા લોકોના વિશ્વાસ માટે ઉભું થવું પડશે."

​આ સાંભળતા જ જીવિકાની આંખોમાં ચમક અને આંસુ આવીગયા તેણે ફરીથી વોકર પકડ્યું અને પૂરી તાકાત લગાવીને એક ડગલું ભર્યું. એ એક ડગલું ૩૫ લાખના દેવા અને કેન્સરના રાક્ષસ સામેની જીતનું પહેલું પગથિયું હતું.


​નવો સામાજિક વળાંક: સમાજની બદલાતી નજર

​જ્યારે સોસાયટીના લોકોને ખબર પડી કે જીવિકા માટે તેના પિયરના ભાભીના પિયરીયા પણ મદદ કરી રહ્યા છે, ત્યારે જે લોકો પહેલા મોઢું ફેરવી લેતા હતા, તેઓ હવે હોસ્પિટલમાં ફળો અને ફૂલો લઈને આવવા માંડ્યા. 


એક નવી મેડિકલ શંકા?

​બધું જ હકારાત્મક દિશામાં જઈ રહ્યું હતું ત્યાં જ જીવિકાને અચાનક રાત્રે માથામાં સખત દુખાવો ઉપડ્યો. તેને સતત ચક્કર આવવા લાગ્યા અને તે ફરીથી બેભાન થઈ ગઈ.

​ડૉ. જીવન શાહે ચિંતામાં આવીને કહ્યું, "આ સારું ચિહ્ન નથી. આપણે તાત્કાલિક Brain MRI કરવો પડશે. મને ડર છે કે કેન્સરના કણો ક્યાંક મગજ (Brain) સુધી તો નથી પહોંચી ગયા ને?"

હોસ્પિટલના MRI સેન્ટરની બહાર જીત પટેલ, આશા અને દીપક પથ્થરની મૂર્તિની જેમ બેસી રહ્યા હતા. અંદર જીવિકાનું સ્કેનિંગ ચાલી રહ્યું હતું. જે માથાનો દુખાવો ઉપડ્યો હતો, તેણે આખા પરિવારના શ્વાસ અટકાવી દીધા હતા. ૨૫ લાખનું દેવું અને ત્યારબાદ ભાભીના પિયરિયાઓ દ્વારા મળેલ આર્થિક ટેકો આ બધું જ અત્યારે ગૌણ હતું. અત્યારે માત્ર એક જ સવાલ હતો: શું કેન્સર મગજ સુધી પહોંચી ગયું છે?


MRI ના રિપોર્ટ અને ડૉ. જીવન શાહનો ફેરફાર

​એક કલાક પછી જ્યારે રિપોર્ટ્સ આવ્યા, ત્યારે ડૉ. જીવન શાહના ચહેરા પર ગંભીરતાની લકીરો હતી. તેમણે જીત અને દીપકને કેબિનમાં બોલાવ્યા.

​"જીતભાઈ, આપણે જેનો ડર હતો તે જ થયું છે. કેન્સરના કોષો લોહી વાટે મગજના પાછળના ભાગમાં (Cerebellum) પહોંચ્યા છે. આને 'Brain Metastasis' કહેવાય છે. જે ચક્કર અને બેભાન અવસ્થા આવી હતી, તે મગજમાં વધતા સોજા (Edema) ને કારણે હતી. આ સ્થિતિ અત્યંત જટિલ છે."

​જીત ની આંખોમાં અંધકાર છવાઈ ગયો. "સાહેબ, શું હવે કોઈ રસ્તો નથી? ૨૫ લાખ અને હવે ભાભીના પિયરિયાઓએ જે વીણાની જવાબદારી લીધી... શું આ બધું વ્યર્થ જશે?"

​ડૉક્ટરે આશ્વાસન આપતા કહ્યું, "હાર માનવાની જરૂર નથી. અત્યારે વિજ્ઞાને ઘણી પ્રગતિ કરી છે. આપણે 'Gamma Knife' અથવા 'CyberKnife' રેડિયેશન કરી શકીએ છીએ, જે મગજને ખોલ્યા વગર સીધા ટ્યુમર પર હુમલો કરે છે. પણ આમાં જોખમ એ છે કે જીવિકાબેનની યાદશક્તિ અથવા બોલવાની ક્ષમતા પર થોડી અસર થઈ શકે છે."


​આશા અને દીપકનો મક્કમ નિર્ધાર

​આશાએ જ્યારે આ વાત સાંભળી, ત્યારે તેણે જીતનો હાથ પકડ્યો. "ભાઈ, જો ઈશ્વર આપણી કસોટી કરી રહ્યો હોય, તો આપણે પણ બતાવવું પડશે કે આપણે કાચા પોચા નથી. દીપક પાસે જે ફેક્ટરીના રૂપિયા આવ્યા છે, તે આપણે આ સારવારમાં લગાવીશું. અને ભાભીના પિયરના પક્ષના લોકોએ જે વીણા અને ઘરખર્ચની જવાબદારી લીધી છે, તેનાથી આપણું અડધું ટેન્શન તો ઓછું થઈ ગયું છે."

​દીપકે ઉમેર્યું, "સાહેબ, તમે ગમે તે કરો, પણ ભાભીને આ પીડામાંથી મુક્ત કરો. રૂપિયાની ચિંતા ના કરશો. જો જરૂર પડશે તો હું મારું ઘર પણ વેચી દઈશ, પણ આ લડાઈ આપણે અધવચ્ચે નહીં છોડીએ."


​જીવિકાની ક્ષણભંગુર યાદશક્તિ અને મમતા

​સાંજે જ્યારે જીવિકાને ભાન આવ્યું, ત્યારે તેની સ્થિતિ કરુણ હતી. તે ક્યારેક જીતને ઓળખતી, તો ક્યારેક તેને અજાણ્યો માણસ સમજીને ડરતી. મગજમાં વધતા દબાણને કારણે તેની યાદશક્તિ સંતાકુકડી રમી રહી હતી.

​ત્યારે જ વીણાને હોસ્પિટલ લાવવામાં આવી. ભાભીના પિયરિયાઓ વીણાને તૈયાર કરીને લાવ્યા હતા. વીણાએ મમ્મીના બેડ પાસે જઈને ધીમેથી કહ્યું, "મમ્મી, જો હું નવી સ્કૂલ બેગ લાવી છું. મામાએ અપાવી છે. હવે તું જલ્દી સાજી થઈને મને લેવા આવવાની છે ને?"

​જીવિકાએ વીણા સામે જોયું. તેની આંખોમાં પળવાર માટે ઓળખની ચમક આવી. તેણે ધ્રૂજતા હાથે વીણાના ગાલ પંપાળ્યા. "વીણા... મારી દીકરી... તું ભણજે... બહુ ભણજે. તારા પપ્પાનું ધ્યાન રાખજે." આ શબ્દો સાંભળીને રૂમમાં ઉભેલા દરેક વ્યક્તિની આંખમાં આંસુ આવી ગયા. જીવિકાને કદાચ આભાસ થઈ ગયો હતો કે તેની મુસાફરી હવે આખરી તબક્કામાં છે.


​સમાજ અને ભાભીના પિયરિયાઓનું અસીમ યોગદાન 

કેન્સર માત્ર એક વ્યક્તિને નથી થતું, તે આખા સમાજને એક કરે છે. ભાભીના પિયરના ભાઈઓએ હોસ્પિટલના કેન્ટીનમાં જઈને જાતે જમવાનું બનાવીને બધાને ખવડાવ્યું. તેમણે જીત ને એક ક્ષણ માટે પણ એવો અહેસાસ ના થવા દીધો કે તે એકલો છે. આ 'સામાજિક ક્રાઉડ ફંડિંગ' અને 'સામાજિક ટેકો' જ આત્મા છે.


​રેડિયેશન રૂમનો સન્નાટો

​બીજા દિવસે સવારે જીવિકાને 'CyberKnife' સારવાર માટે લઈ જવામાં આવી. મશીન જ્યારે તેના મગજ પર કિરણોનો મારો ચલાવતું હતું, ત્યારે બહાર જીત અને આશા હનુમાન ચાલીસાના પાઠ કરી રહ્યા હતા. ૨૫ લાખથી શરૂ થયેલી આ મુસાફરી હવે અગણિત પ્રાર્થનાઓ અને લાખોના નવા ખર્ચ સુધી પહોંચી હતી.

​અચાનક, મશીનમાંથી એક બીપ અવાજ આવ્યો અને અંદરથી નર્સ દોડતી આવી.

"ડૉક્ટર! પેશન્ટને સીઝર (Seizure/આંચકી) આવી રહી છે! કાર્ડિયાક અરેસ્ટ થવાની શક્યતા છે!"


#MansiDesaiShastriNiVartao


#માનસીદેસાઈશાસ્ત્રીનીવાર્તાઓ


#Aneri


#SuspensethrillerStory


#Booklover


#Storylover


#Viralstory