ગામમાં પહેલી વરસાદી રાત
ઉનાળાની લાંબી ગરમી પછી આખું ગામ વરસાદની રાહ જોઈ રહ્યું હતું. આકાશમાં ઘણા દિવસોથી વાદળો તો આવતા, પણ વરસતા નહોતા. ખેડૂતો દરરોજ આકાશ તરફ આશાભરી નજરે જોતા.
એક સાંજે અચાનક કાળા વાદળોએ આખું આકાશ ઢાંકી લીધું. ઠંડી પવન ફૂંકાવા લાગી. વૃક્ષોના પાંદડાં આનંદથી લહેરાવા લાગ્યાં. બાળકો ઘરની બહાર દોડી આવ્યા અને ખુશીથી બૂમો પાડવા લાગ્યા, “વરસાદ આવશે! વરસાદ આવશે!”
થોડી જ વારમાં વીજળી ચમકી અને ગર્જના સાથે વરસાદના પહેલા ટીપાં જમીન પર પડ્યા. સૂકી ધરતીમાંથી ભીની માટીની સુગંધ ફેલાઈ ગઈ. ગામની ગલીઓમાં પાણી વહેવા લાગ્યું. બાળકો વરસાદમાં નાચવા લાગ્યા. કોઈ કાગળની હોડી તરાવતું હતું તો કોઈ પાણીમાં છબછબિયાં કરતું હતું.
ખેડૂતોના ચહેરા પર ખાસ ખુશી હતી. તેમને લાગ્યું કે હવે ખેતરોમાં વાવણીનો સમય આવી ગયો. પશુઓ પણ ઠંડક અનુભવતા શાંત થઈ ગયા. તળાવમાં પડતા વરસાદના ટીપાં સુંદર વર્તુળો બનાવતા હતા.
રાત પડતાં વરસાદ ધીમે ધીમે સતત વરસતો રહ્યો. ઘરના છાપરાં પર પડતા ટીપાંનો મધુર અવાજ જાણે કોઈ સંગીત વગાડતો હોય એમ લાગતો હતો. ગામના વૃદ્ધો ઓટલાં પર બેસીને જૂના દિવસોની વાતો કરતા હતા. બાળકો વરસાદની મજા માણીને થાક્યા પછી મીઠી ઊંઘમાં ખોવાઈ ગયા.
એ પહેલી વરસાદી રાત ગામ માટે માત્ર ઋતુનો બદલાવ નહોતી; તે આશા, આનંદ અને નવા જીવનની શરૂઆત હતી. ભીની ધરતીની સુગંધ અને વરસાદના સંગીતથી ભરેલી એ રાત ગામલોકોના મનમાં લાંબા સમય સુધી યાદગાર બની રહી.
- Megha
