किमान एखाद्या वळणापर्यंत तरी चालत राहायला हवे
शांततेलाही
कधी तरी आवाज मिळायला हवा,
प्रत्येक प्रश्नाला उत्तर नसेलही
पण एक ठोका तरी ऐकू यायला हवा।
प्रवास लांबचा असेल
तर काय झालं,
पावलांनी
किमान एखाद्या वळणापर्यंत तरी
चालत राहायला हवे।
भीती जर समोर उभी असेल
तर डोळे झुकवून
रस्ता बदलत नाही,
कधी तरी भीतीशीही
डोळ्यांत डोळे घालून
पाहायला हवे।
प्रत्येक लाट समुद्र होत नाही,
प्रत्येक अश्रू कथा सांगत नाही,
पण जे आतून उसळतं
त्याला बाहेर पडायला हवे।
नेहमी जिंकणं आवश्यक नाही,
हार देखील काही अपराध नाही,
फक्त एवढंच पुरेसं आहे
की प्रयत्न
जिवंत राहायला हवेत।
— फज़ल अबुबक्कर एस्सफ
