સાવ ડફોળ છે તું વાદળ.
કરે રોજ ડોળ છે તું વાદળ.
કાં વરસવા મંડ, કાં જા વિખરાઈ.
બેવડી નીતિ તારી સૌથી વગોવાઈ.
નથી સંભળાતું કે નઘરોળ છે તું વાદળ ?
વરસે ત્યાં અનરાધાર,બીજે ન ટીપું લગાર.
સૂરજ સંતાડે વારંવાર,તોય ન વરસે તું યાર!
માનવ મુખે એ જ કાગારોળ છે તું વાદળ!
ક્યાંક કોઈ ડૂબી મરે, ક્યાંક કોઈ તને કરગરે.
ક્યાંક જળ ઉભરાવે, ક્યાંક સાવ ખાલી રખાવે.
લોકો કહે ક્યાંક ગોળને ક્યાંક ખોળ છે તું વાદળ!
કોઈ પોકારે " પાણીપાણી" કોઈ કંટાળે "પાણીપાણી"
વરસવાનું નથી ભાન, જાણે કોઈ બાળ નાદાન.
આભ
રોકીને બેઠાં તમે,ખબર પડે આવો હેઠાં તમે.
ખાબક્યા ત્યાં તો પછી સાવ ઓળઘોળ છે તું વાદળ.
- ચૈતન્ય જોષી 'દિપક' પોરબંદર.
