ઘેરો એ રંગ જોઈ , મન માં કઈક થાય
બાદામી એ નજર માં બધું જ મને ભૂલાય
સરોવર જેવી આંખો ને , કાળજ ના બંધન થાય
આંખ તમારી બોલે છે ને શબ્દો ચૂપ થઈ જાય .
ઘેરી બદામી આંખો માં કાજળ જ્યારે રેડાય
કાજળ ની એ સહી બનાવી કવિતા કોઈ લખાય
જુકે નજર તમારી તો સાંજ ઢળી જાય
આંખ તમારી બોલે છે ને શબ્દો ચૂપ થઈ જાય .
ઈર્ષ્યા કરે રાત્રી , એની જો સરખામણી થાય
મનમાં અને પણ થાય કે તમારું કાજલ બની જાય
કતલ કરવાના એક નજર માં જ્યારે ષડયંત્ર રચાય
આંખ તમારી બોલે છે ને શબ્દો ચૂપ થઈ જાય .
નાનકડી તામળી આંખોથી પ્રેમ ની વર્ષા થાય
દુનિયા ને ડુબાડી મારું હૈયું એમાં તણાય
એ નથી અણિયારી તો પણ કતલ થાય
આંખ તમારી બોલે છે ને શબ્દો ચૂપ થઈ જાય .
નજર મળે ને હૈયું ધબકે એવો જાદુ થાય
બદામી રંગ ની માયા માં મન બેકાબૂ થાય
જોઈ એક વાર એને વારંવાર જોવાનું મન થાય
નૃત્ય કરતી પાંપણે કવિતા આ ગવાય
સ્નેહ થી લખે છે સ્નેહ , બની શકે ભૂલ પણ થાય
કેમ કે આંખ તમારી બોલે છે ને શબ્દો ચૂપ થઈ જાય .
