વાર્તા ૧૦: ફોરવર્ડ (Forward)
એ મેસેજ પર નાનકડું લેબલ લાગેલું હતું— 'Forwarded'.
કવિતાએ જ્યારે એ મેસેજ વાંચ્યો ત્યારે એના ચહેરા પર સ્મિત નહીં, પણ એક ફિક્કી ઉદાસી આવી ગઈ. એમાં લખ્યું હતું, "તારા વગર મારી સવાર અધૂરી છે." વાક્ય સુંદર હતું, પણ એની ઉપર લાગેલું પેલું 'ફોરવર્ડ' નું ટેગ કહી રહ્યું હતું કે આ લાગણી માત્ર એના માટે નથી. આ શબ્દો કોઈ બીજા માટે લખાયા હતા, અથવા તો એકસાથે દસ લોકોને મોકલવામાં આવ્યા હતા.
ડિજીટલ જમાનામાં પ્રેમ પણ હવે 'કોપી-પેસ્ટ' થઈ ગયો છે. આપણે પોતાની મૌલિક લાગણીઓ વ્યક્ત કરવાને બદલે બીજાના શબ્દો ઉધાર લઈએ છીએ. જ્યારે કોઈ મેસેજ ફોરવર્ડ થાય છે, ત્યારે એની સાથે જોડાયેલી વ્યક્તિગત હૂંફ મરી જાય છે. એ એક તૈયાર માલ જેવો લાગે છે, જે બજારમાં બધા માટે ઉપલબ્ધ છે.
"તમે મને પ્રેમ કરો છો કે મારા જેવી બીજી પાંચને આ જ મેસેજ મોકલો છો?" કવિતાએ ટાઈપ તો કર્યું પણ પછી ભૂંસી નાખ્યું.
તેને સમજાયું કે જે સંબંધો 'ફોરવર્ડ' કરેલા વિચારો પર ટકેલા હોય, એમાં ક્યારેય પોતાની 'ઓરિજિનલ' સુગંધ નથી હોતી. સાચો પ્રેમ તો એ છે જે ભલે તૂટેલા-ફૂટેલા શબ્દોમાં હોય, પણ એ ખાસ તમારા માટે જ લખાયેલો હોય. ફોરવર્ડ કરેલા સુવિચારોથી મોબાઈલ ભરી શકાય, પણ કોઈનું હૃદય જીતવા માટે તો પોતાના જ અક્ષરો જોઈએ.
