ઘૂઘવે છે આકાશ આજે પ્રેમભર્યા ઘેનમાં,
ક્યાંક વીજળી ચૂમે છે વાદળને એકાંતમાં;
કડકતી, ગરજતી, એ તણખા ઉડાવતી,
ઘૂમે છે ભાન ભૂલી ચકચૂર થઈ એ પ્રેમમાં...
મોરલાઓ નાચે છે આ મેહુલાની ધૂનમાં,
ક્યાંક ઢેલો મદહોશ થઈ છે કલાપીના પ્રેમમાં;
જરાક ઝીણા ફોરા પડ્યા ઝમઝમ કરતાં ને,
અહીં દેડકા નીકળી પડ્યા કુદતા ઉમંગમાં...
ગોકુળનું ગોપવૃંદ ભીંજાય છે આ વરસાદમાં,
હેલ્લારે ચઢ્યું છે લોક આ દેવરૂપી વરદાનમાં;
ઝણઝણતી ઘંટીઓની રણકાર રે સુનાવતી,
ગૌદેવીઓ બોલે છે મધુર આ રૂડાં રે રાનમાં...
ઝૂમે છે ગોપ સૌ માધવની મોરલીનાં તાનમાં,
દેહ ભીંજાયો છે સૌનો આ ઝાપટાંનાં છંટકાવમાં;
છતાં રાસ રમે છે કૃષ્ણ ભેળાં સૌ આનંદથી ને,
કહે સૌ કૃષ્ણ વસે મોરલીનાં નાદ સાથે અમ સહુના હૃદયમાં...
